Οι ημέρες της εξαντλητικής εργασίας από τις 9 το πρωί έως τις 5 το απόγευμα πλησιάζουν στο τέλος τους. Φανταστείτε να αποχωρείτε μία ώρα νωρίτερα κάθε μέρα, λαμβάνοντας παράλληλα τον ίδιο μισθό. Ο δισεκατομμυριούχος επιχειρηματίας και πρώην αστέρας του “Shark Tank”, Mark Cuban, υποστηρίζει ότι η τεχνητή νοημοσύνη (AI) καθιστά αυτό το σενάριο πραγματικότητα.
“Έξυπνες, μεγαλύτερες εταιρείες θα επιτρέψουν στους υπαλλήλους τους να δημιουργούν και να χρησιμοποιούν agents (εντός ορίων ασφαλείας), βελτιώνοντας την παραγωγικότητά τους,” έγραψε πρόσφατα ο Cuban στο X. “Το πιο σημαντικό, όμως, είναι ότι θα μειώσουν την εργάσιμη ημέρα τους κατά μία ώρα. Με τον ίδιο μισθό.”
Πρόσθεσε ότι η εργασία από το σπίτι ήδη “διαχέει” τις ώρες έναρξης και λήξης, αλλά οι εταιρείες που κοιτούν μπροστά θα θεσπίσουν επίσημη πολιτική που θα μειώνει την εργάσιμη εβδομάδα κατά τουλάχιστον 5 ώρες. “Είναι ένα βήμα που θέτει τον τόνο σε μια εταιρεία,” πρόσθεσε, “επιβραβεύοντας τους ανθρώπους που επιτελούν τις καθημερινές εργασίες με περισσότερο χρόνο.”
Η πρόβλεψη αυτή είναι τολμηρή, αλλά ο Cuban, ο οποίος ίδρυσε και πούλησε την Broadcast.com (το “YouTube της εποχής του”) για 5,7 δισεκατομμύρια δολάρια και έχει υποστηρίξει εκατοντάδες εταιρείες στο “Shark Tank”, έχει αποδείξει ότι μπορεί να διακρίνει τις αλλαγές στον εργασιακό χώρο πριν αυτές γίνουν mainstream.
Ακόμα και η Emma Grede, συνιδρύτρια των επιτυχημένων brand Skims και Good American, έχει λάβει καθοδήγηση από τον Cuban για τη βέλτιστη αξιοποίηση της AI, καθώς εκείνη την εποχή διατηρούσε πάνω από 60 εφαρμογές AI στο τηλέφωνό του. Αυτό υποδηλώνει ότι γνωρίζει καλά πόσο χρόνο μπορούν να εξοικονομήσουν αυτά τα εργαλεία.
Το επιχείρημά του είναι ότι οι πιο έξυπνες εταιρείες θα επιστρέψουν αυτόν τον χρόνο στους εργαζομένους τους.
Η 40ωρη εργάσιμη εβδομάδα, που καθιερώθηκε πριν από 100 χρόνια, δεν ανταποκρίνεται πλέον στις ανάγκες. Το τυπικό ωράριο 9-5 δεν έχει αναθεωρηθεί από την Βιομηχανική Επανάσταση της Βρετανίας. Ο Henry Ford εισήγαγε την 40ωρη εργάσιμη εβδομάδα στον δυτικό κόσμο πριν από έναν αιώνα, το 1926, με την αναλογία οκτώ ωρών εργασίας, οκτώ ωρών αναψυχής και οκτώ ωρών ξεκούρασης. Εκείνη την εποχή, ήταν ένα όνειρο για τους εργαζόμενους του 19ου αιώνα.
Ωστόσο, μεταξύ μετακινήσεων, σχολικών δραστηριοτήτων και απρόοπτων καθυστερήσεων στο γραφείο, χρειάστηκε να κλείσει ο κόσμος για να συνειδητοποιήσουμε ότι το 8-8-8 είχε σιγά-σιγά μετατραπεί σε κάτι περισσότερο σαν 12-6-6. Η εργασία από το σπίτι επέτρεψε στους εργαζόμενους να ανακτήσουν μέρος αυτού του χρόνου. Οικογένειες έτρωγαν πρωινό μαζί ξανά. Γονείς πήγαιναν τα παιδιά τους στο σχολείο. Αυτή η ασυμφωνία μεταξύ παραγωγικότητας και φυσικής παρουσίας έγινε αδύνατο να αγνοηθεί, και οι εργαζόμενοι μετά την πανδημία απλώς αρνήθηκαν να επιστρέψουν “στο φυσιολογικό”.
Ήδη, το προσωπικό των γραφείων δημιουργεί ανεπίσημες “νεκρές ζώνες” – ώρες ή ακόμη και ημέρες κατά τις οποίες έχουν ανεπίσημα αποχωρήσει. Μελέτες δείχνουν ότι η παραγωγικότητα μειώνεται δραματικά μεταξύ 4 και 6 μ.μ., καθώς οι εργαζόμενοι υιοθετούν συνήθειες της εποχής του COVID, όπως επισκέψεις στο γυμναστήριο και παραλαβές παιδιών από το σχολείο. Πολλοί έχουν επίσης αποσύρει αθόρυβα τις Παρασκευές, ακολουθώντας την πρόεδρο του “America’s Got Talent”, Simon Cowell, ο οποίος πρόσφατα δήλωσε ότι σταμάτησε να εργάζεται τις συγκεκριμένες ημέρες επειδή ήταν “άχρηστες”. Τα email μένουν αναπάντητα, και όσοι λίγοι παραμένουν στα γραφεία τους δεν μπορούν να προγραμματίσουν μια συνάντηση.
Τώρα, με τις κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο να προωθούν ξανά την τηλεργασία, ακόμη και τις τετραήμερες εργάσιμες εβδομάδες μετά τον πόλεμο στο Ιράν, η πίεση στην παραδοσιακή εργάσιμη εβδομάδα αυξάνεται από παντού. Και για τους εργαζομένους που ήδη πιέζονται από στάσιμους μισθούς, αυξήσεις “σταγόνας” και αυξανόμενο κόστος ζωής, η επιστροφή μιας ώρας κάθε μέρα – χωρίς μείωση στον μισθό τους – δεν είναι απλώς ένα προνόμιο. Θα ήταν η πρώτη πραγματική αύξηση που πολλοί θα έβλεπαν εδώ και χρόνια.
