Οι διοικήσεις των επιχειρήσεων καλούνται να υιοθετήσουν μια νοοτροπία πολέμου, καθώς οι αβέβαιες γεωπολιτικές συνθήκες και οι απρόβλεπτες κρίσεις, όπως η σύγκρουση στο Ιράν, επηρεάζουν πλέον άμεσα την παγκόσμια οικονομία. Η πρακτική του “σχεδιασμού σεναρίων”, που πρωτοποριακά υιοθετήθηκε από την Shell τις δεκαετίες του ’70, επανέρχεται στο προσκήνιο ως αναγκαίο εργαλείο για την προετοιμασία των εταιρειών απέναντι σε πιθανές μελλοντικές διαταραχές, όπως διακοπές στην εφοδιαστική αλυσίδα, εκρηκτικές αυξήσεις τιμών ενέργειας, ή κυβερνοεπιθέσεις.
Στο πλαίσιο της τρέχουσας σύγκρουσης στο Ιράν, η οποία έχει προκαλέσει χιλιάδες θύματα και εκτοπισμούς, ενώ διαταράσσει ζωτικές αποστολές και αυξάνει τις τιμές παγκοσμίως, οι CEOs αναγκάζονται να αντιμετωπίσουν ένα αβέβαιο μέλλον. Όπως επισημαίνει η Rebecca Patterson, ανώτερη συνεργάτης στο Council on Foreign Relations, “Αυτός δεν είναι ένας ρητά παγκόσμιος πόλεμος, αλλά είναι ένας πόλεμος που επηρεάζει την υφήλιο”.
Η ανάγκη για προετοιμασία έχει οδηγήσει στην καθιέρωση “πολεμικών δωματίων” (war rooms) σε πολλές επιχειρήσεις, οι οποίες πλέον λειτουργούν όχι ως μεταφορές, αλλά ως πραγματικές μονάδες που αντιμετωπίζουν τις καθημερινές, ραγδαίες αλλαγές, όπως η κατάσταση με τους δασμούς που ανακοίνωσε ο Πρόεδρος Trump. Η αυξημένη αβεβαιότητα, η οποία παρατηρείται από το 2018 και κορυφώθηκε με την αποκάλυψη των δασμών του 2025, δεν αναμένεται να μειωθεί σύντομα, καθώς διεθνείς θεσμοί όπως το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου δεν επιδεικνύουν την ίδια αποτελεσματικότητα με παλαιότερα, οδηγώντας σε έναν κόσμο G-Zero.
Οι εταιρείες καλούνται να αναζητήσουν εφεδρικά αποθέματα, εναλλακτικούς προμηθευτές και ανθεκτικότητα στις εφοδιαστικές τους αλυσίδες, στοιχεία που δεν συμβαδίζουν με μακροπρόθεσμες στρατηγικές. Ο σχεδιασμός σεναρίων, συμπεριλαμβανομένου του “stress testing” για κυβερνοεπιθέσεις – με το Ιράν να αποτελεί σημαντικό παράγοντα στον κυβερνοχώρο, όπως απέδειξε η επίθεσή του εναντίον της Stryker – γίνεται πλέον πιο κρίσιμος από ποτέ.
Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δοθεί σε δευτερεύουσες και τριτεύουσες επιπτώσεις, όπως ο κίνδυνος “στασιμοπληθωρισμού” (stagflationary risk) που μπορεί να προκύψει από την αύξηση των τιμών καυσίμων και των μεταφορικών, οδηγώντας σε υψηλότερο πληθωρισμό. Ως εκ τούτου, οι ηγέτες καλούνται να θυμούνται την πανδημία COVID-19, η οποία άλλαξε ριζικά την αντίληψη για την ηγεσία, μετατρέποντας τους CEOs από “θεϊκούς” σε πιο ανθρώπινους και προσιτούς. Στην εποχή της αβεβαιότητας, η ομολογία αδυναμίας και η ειλικρίνεια μπορούν να ενισχύσουν την εμπιστοσύνη και την αποτελεσματικότητα του ηγέτη.
