Νέα ανάλυση από το JPMorgan Chase Institute αποκαλύπτει ότι οι επιθετικές εμπορικές πολιτικές που εφαρμόστηκαν το 2025 έχουν δημιουργήσει ένα σημαντικό χάσμα μεταξύ των μεσαίων αμερικανικών επιχειρήσεων και των κινέζων προμηθευτών, με την αποσύνδεση να επιφέρει ένα υπέρογκο κόστος για τις αμερικανικές εταιρείες.
Η έκθεση, με τίτλο «Παρακολούθηση διεθνών πληρωμών: Πώς αντιδρούν οι μεσαίες εταιρείες στους δασμούς;», σκιαγραφεί έναν επιχειρηματικό τομέα που λυγίζει αλλά δεν σπάει κάτω από πρωτοφανή πίεση. Σύμφωνα με τραπεζικά δεδομένα της JPMorgan για τις χρηματοοικονομικές εκροές εταιρειών με έσοδα μεταξύ 10 εκατομμυρίων και 1 δισεκατομμυρίου δολαρίων, το κόστος εισαγωγής αγαθών έχει εκτοξευθεί, με τις αμερικανικές εταιρείες να επωμίζονται το μεγαλύτερο βάρος.
Καθώς αυτές οι εταιρείες αναζητούν εναλλακτικές πηγές αντί της κινεζικής παραγωγής, πληρώνουν ένα μεγάλο τίμημα για τις εισαγωγές. Μετά την αύξηση των δασμολογίων και την επιβολή νέων καθολικών δασμών τον Απρίλιο του 2025, οι μηνιαίες πληρωμές δασμών από αυτές τις μεσαίες εταιρείες τριπλασιάστηκαν σε σύγκριση με τα επίπεδα των αρχών του 2025.
Η αποσύνδεση συμβαίνει
Εάν ο κύριος στόχος της εμπορικής πολιτικής ήταν η μείωση της αμερικανικής εξάρτησης από την κινεζική παραγωγή, τα δεδομένα της τραπεζικής γίγαντα υποδηλώνουν ότι η στρατηγική αποδίδει. Οι εκροές από μεσαίες αμερικανικές εταιρείες προς την Κίνα έχουν μειωθεί κατά περίπου 20% από το 2024.
Ωστόσο, αυτή η αποχώρηση από την Κίνα δεν σηματοδότησε αποχώρηση από την παγκόσμια οικονομία. Αντί να επαναφέρουν πλήρως τις δραστηριότητές τους, οι αμερικανικές επιχειρήσεις φαίνεται να επιδίδονται σε ένα δαπανηρό παιχνίδι «μουσικών καρεκλών».
Η έκθεση διαπιστώνει ότι ενώ οι πληρωμές προς την Κίνα μειώθηκαν, οι εκροές προς άλλες περιοχές – ιδίως στη Νοτιοανατολική Ασία, την Ιαπωνία και την Ινδία – επιταχύνθηκαν. Αυτά τα στοιχεία υποδηλώνουν «υποκατάσταση εισαγωγών», όπου οι αμερικανικές εταιρείες βιάζονται να βρουν εναλλακτικούς προμηθευτές σε φιλικές χώρες για να παρακάμψουν τους υψηλότερους δασμούς που επιβάλλονται στο Πεκίνο.
Η «πίεση» στη μεσαία αγορά
Οι ερευνητές της JPMorgan προειδοποιούν ότι ενώ οι εμπορικοί όγκοι παραμένουν σταθεροί, η οικονομική υγεία αυτών των εταιρειών μπορεί να κινδυνεύει. Οι μεσαίες εταιρείες είναι μοναδικά ευάλωτες. Είναι συχνά πολύ μεγάλες για να περάσουν απαρατήρητες από ρυθμιστικό έλεγχο, αλλά «δεν διαθέτουν την κλίμακα για να απορροφήσουν παρατεταμένες αυξήσεις κόστους» σε σύγκριση με τις τεράστιες πολυεθνικές εταιρείες.
Το βάρος αυτών των νέων φόρων ήταν ιδιαίτερα άνισο. Ενώ οι «καθολικοί δασμοί» που ανακοινώθηκαν τον Απρίλιο του 2025 αφορούσαν νέες εταιρείες που προηγουμένως δεν πλήρωναν δασμούς, η ανάλυση της JPMorgan διαπίστωσε ότι η συντριπτική πλειοψηφία της αύξησης των κρατικών εσόδων προήλθε από εταιρείες που ήδη πλήρωναν δασμούς. Ουσιαστικά, η πολιτική έχει εντείνει την οικονομική πίεση στους υφιστάμενους εισαγωγείς αντί να κατανείμει το κόστος ευρέως σε νέους παίκτες.
Επιπλέον, η κατάργηση της εξαίρεσης de minimis το 2025 – η οποία επέτρεπε προηγουμένως την είσοδο αποστολών κάτω των 800 δολαρίων χωρίς δασμούς – πιθανότατα συνέβαλε στην αύξηση του κόστους, κλείνοντας ένα παράθυρο που πολλοί μικρότεροι εισαγωγείς χρησιμοποιούσαν.
Ανθεκτικότητα ή Καθυστερημένος Πόνος;
Παρά τις τριπλάσιες φορολογικές επιβαρύνσεις, η διεθνής δραστηριότητα αυτών των εταιρειών δεν κατέρρευσε. Οι διεθνείς πληρωμές παρέμειναν σταθερές καθ’ όλη τη διάρκεια του 2025, υπολειπόμενες μόνο μέτρια από την ανάπτυξη των εγχώριων πληρωμών.
Η έκθεση καταλήγει στο συμπέρασμα ότι οι μεσαίες εταιρείες προσαρμόζονται μέσω «σταδιακής ανακατανομής» αντί για άμεση αποχώρηση από τις παγκόσμιες αγορές. Ωστόσο, οι ερευνητές προειδοποιούν ότι η σταθερότητα των πληρωμών μπορεί να αποκρύπτει την πραγματική ζημιά. Επειδή οι σχέσεις προμηθευτών χρειάζονται χρόνια για να χτιστούν, πολλές εταιρείες ενδέχεται να απορροφούν το υψηλότερο κόστος βραχυπρόθεσμα, ενώ αναζητούν απεγνωσμένα φθηνότερες εναλλακτικές λύσεις. Όπως σημειώνει η έκθεση, οι πλήρεις «ευρύτερες επιπτώσεις των αλλαγών στην εμπορική πολιτική μπορεί να γίνουν εμφανείς μόνο με σημαντική καθυστέρηση».
Προς το παρόν, τα δεδομένα είναι ξεκάθαρα: η μεσαία αμερικανική επιχείρηση εγκαταλείπει επιτυχώς την Κίνα, αλλά πληρώνει ένα ιστορικό premium για να το κάνει.
