Η κυριαρχία του πετροδολαρίου αντιμετωπίζει αυξημένο κίνδυνο, ωστόσο η ιδέα ενός πετρογιουάν παραμένει “μακρινή”, σύμφωνα με τον Dan Alamariu, επικεφαλής γεωπολιτικής στρατηγικής στην Alpine Macro. Παρά τις ανησυχίες που ενίσχυσαν οι πρόσφατες εξελίξεις στον Περσικό Κόλπο, ο Alamariu απορρίπτει τις προβλέψεις για επικείμενη παρακμή των Ηνωμένων Πολιτειών, χαρακτηρίζοντάς τες “υπερβολικές”.

Ο στρατηγιστής παραδέχεται ότι μια παρατεταμένη ελεγχόμενη κατάσταση στα Στενά του Ορμούζ, με τη διατήρηση κάποιου ελέγχου από το Ιράν, θα αποτελούσε “στρατηγική ήττα” για τις ΗΠΑ και “ταπείνωση” για τον Πρόεδρο Trump. Ωστόσο, τονίζει ότι η κατάληξη αυτή δεν σημαίνει απαραίτητα το τέλος της αμερικανικής υπερδύναμης, της κυριαρχίας του δολαρίου ή του πετροδολαρίου. Ο Alamariu απορρίπτει επίσης τις συγκρίσεις με την κρίση του Σουέζ το 1956, όπου οι ΗΠΑ πίεσαν τη Βρετανία και τη Γαλλία να εγκαταλείψουν τον έλεγχο της διώρυγας, σηματοδοτώντας το τέλος της αυτοκρατορικής τους ακμής. Τονίζει ότι η Βρετανία και η Γαλλία είχαν ήδη αποδυναμωθεί οικονομικά μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, μια κατάσταση που δεν αντικατοπτρίζεται στις σημερινές ΗΠΑ.

Υπενθυμίζει επίσης ότι μετά την ήττα των ΗΠΑ στον πόλεμο του Βιετνάμ, υπήρξαν παρόμοιες διακηρύξεις για αμερικανική παρακμή, όμως τελικά κατέρρευσε η Σοβιετική Ένωση. “Ομοίως, το πετροδολάριο αντιμετωπίζει έναν αυξημένο κίνδυνο, αλλά το Συμβούλιο Συνεργασίας του Κόλπου (GCC) έχει περισσότερους λόγους από ποτέ να διατηρεί στενούς δεσμούς με την Ουάσινγκτον, δεδομένης της αντιλαμβανόμενης εγγύτητας του Πεκίνου με το Ιράν”, αναφέρει ο Alamariu, αναφερόμενος στο GCC. “Η ιδέα ενός πετρογιουάν ή πετροευρώ ως αντικαταστάτη παραμένει μακρινή”.

Προς το παρόν, το Ιράν διατηρεί τον έλεγχο των Στενών του Ορμούζ, επιτρέποντας επιλεκτικά τη διέλευση ενός περιορισμένου αριθμού πλοίων, έναντι πληρωμών σε γουάν ή κρυπτονομίσματα, ενώ το Αμερικανικό Ναυτικό προετοιμάζεται για την απομάκρυνση ναρκών από τη στενή θαλάσσια οδό. Αναλυτές της Wall Street επισημαίνουν ότι η κυριαρχία του δολαρίου βασίζεται στη χρήση του ως προεπιλεγμένο νόμισμα στην παγκόσμια εμπορική συναλλαγή πετρελαίου. Ωστόσο, η άνοδος του γουάν κατά τη διάρκεια του πολέμου στο Ιράν θα μπορούσε να εδραιώσει ένα πετρογιουάν, καθώς η ασπίδα ασφαλείας και η εγγύηση ελεύθερης ναυσιπλοΐας των ΗΠΑ αποδυναμώνονται λόγω επιθέσεων drones που έχουν διαφύγει από την αμερικανική αεράμυνα.

Ο Alamariu εκφράζει σκεπτικισμό σχετικά με τις προσπάθειες του Ιράν να απο-δολαριοποιήσει το εμπόριο πετρελαίου μέσω της τρέχουσας συμφωνίας “διοδίων” για τα Στενά του Ορμούζ. “Αν μη τι άλλο, το GCC φαίνεται έτοιμο να αντισταθεί στο Ιράν (με βοήθεια των ΗΠΑ) και να επιταχύνει την κατασκευή παράκαμπτων αγωγών, εάν το Ιράν διατηρήσει τον έλεγχο των Στενών”, λέει. “Τέλος, ακόμη και οι προτάσεις του Ιράν για διόδια στα Στενά του Ορμούζ που θα τιμολογούνται σε γουάν ή κρυπτονομίσματα δεν είναι ουσιαστικά αρνητικές για το δολάριο· τα περισσότερα stablecoins είναι ουσιαστικά μέσα τιμολόγησης σε δολάρια”.

Ακόμη και αν το πετροδολάριο αποδυναμωθεί, η κυριαρχία του δολαρίου εξακολουθεί να βασίζεται σε άλλους παράγοντες που άλλα νομίσματα δεν μπορούν να ανταγωνιστούν, σύμφωνα με τον Paul Blustein, ερευνητή στο Center for Strategic and International Studies. Αυτοί περιλαμβάνουν το βάθος, το εύρος και τη ρευστότητα των αμερικανικών χρηματοπιστωτικών αγορών, καθώς και την ελευθερία μετακίνησης χρημάτων σχεδόν ανεμπόδιστα διαμέσου των συνόρων των ΗΠΑ. “Αντιπροσωπεύει πάνω από το ήμισυ των συναλλαγματικών αποθεμάτων που διατηρούν οι κεντρικές τράπεζες, ένα παρόμοιο ποσοστό στα τιμολόγια εξαγωγών για διασυνοριακές συναλλαγές, καθώς και διεθνείς τραπεζικές δανειοδοτήσεις και εκδόσεις ομολόγων”, γράφει ο Blustein. “Τα δικτυακά φαινόμενα εδραιώνουν την κατάστασή του· όλοι έχουν κίνητρο να χρησιμοποιούν το δολάριο επειδή πολλοί άλλοι το κάνουν.”