Η κρίση στην προσιτότητα που πλήττει τους καταναλωτές έχει επεκταθεί και στους παρόχους φροντίδας παιδιών, επιβαρύνοντας περαιτέρω τα οικονομικά των οικογενειών. Μια έρευνα που διεξήχθη από την Εθνική Ένωση για την Εκπαίδευση των Νέων Παιδιών (NAEYC) τον περασμένο μήνα, καταδεικνύει ότι οι πιέσεις κόστους είναι ανάλογες με αυτές που βιώνουν πολλοί πολίτες.

Συγκεκριμένα, το 68% των παρόχων ανέφερε αύξηση στο κόστος αστικής ευθύνης το 2025, έναντι 46% το 2024. Επιπλέον, το 66% παρατήρησε αυξήσεις στα ασφάλιστρα ακινήτων, σε σύγκριση με 45% ένα χρόνο νωρίτερα. Παρόμοια με πολλούς ενοικιαστές, το 44% των παρόχων παιδικής φροντίδας είδε αύξηση στα ενοίκια ή τα μισθώματα, από 32% προηγουμένως. Επιπλέον, αντιμετωπίζουν αυξημένες πιέσεις για μισθούς, καθώς και υψηλότερες δαπάνες για τρόφιμα, αναλώσιμα και συντήρηση των εγκαταστάσεων, ενώ η δημόσια χρηματοδότηση έχει μειωθεί.

«Όταν αυτά τα κόστη αυξάνονται χωρίς αντίστοιχη αύξηση της δημόσιας χρηματοδότησης για να καλυφθεί το κενό, τα προγράμματα αντιμετωπίζουν δύσκολες αποφάσεις», αναφέρει η έκθεση. «Είτε μπορούν να αναλάβουν οι ίδιοι το κόστος, διακινδυνεύοντας τη σταθερότητα της επιχείρησής τους λόγω ήδη χαμηλών περιθωρίων κέρδους, είτε να το μετακυλήσουν στις οικογένειες με τη μορφή υψηλότερων διδάκτρων, απειλώντας την εγγραφή εάν οι οικογένειες δεν μπορούν πλέον να αντέξουν οικονομικά τη φροντίδα».

Μια πλειοψηφία των προγραμμάτων έχει ήδη αυξήσει τα δίδακτρα για να καλύψει τις αυξανόμενες δαπάνες. Το 65% των κέντρων παιδικής φροντίδας και το 51% των προγραμμάτων που βασίζονται σε δημόσια σχολεία ανέφεραν αυξήσεις. Εν τω μεταξύ, μόνο το 31% των παρόχων παιδικής φροντίδας που δραστηριοποιούνται στο σπίτι αύξησαν τα δίδακτρα.

Ωστόσο, οι οικογένειες βιώνουν παρόμοιες αυξήσεις σε βασικά αγαθά, όπως κόστος στέγασης, ασφάλιστρα, τρόφιμα και ηλεκτρικό ρεύμα. Ο πόλεμος των ΗΠΑ στο Ιράν έχει επίσης εκτοξεύσει τις τιμές της βενζίνης την τελευταία εβδομάδα. Κάτι πρέπει να δώσει, που σημαίνει ότι οι γονείς πρέπει να κάνουν κάποια τρομακτική θυσία.

«Ως πάροχος παιδικής φροντίδας, βλέπω από πρώτο χέρι πώς η αδυναμία πληρωμής της παιδικής φροντίδας αναγκάζει τις οικογένειες σε εγκάρδιες επιλογές. Ακούω γονείς να μου λένε ότι θέλουν ασφαλή, αδειοδοτημένη φροντίδα, αλλά απλά δεν μπορούν να την αντέξουν οικονομικά», δήλωσε στην έρευνα η ιδιοκτήτρια/διαχειρίστρια ενός κέντρου στο New York. «Την ίδια στιγμή, πάροχοι σαν εμένα κάνουν ό,τι μπορούμε για να κρατήσουμε τις πόρτες μας ανοιχτές, λειτουργώντας με οριακά κέρδη, απορροφώντας το αυξανόμενο κόστος και προσπαθώντας να εξυπηρετήσουμε οικογένειες που μας έχουν απεγνωσμένα ανάγκη».

Οι φροντιστές παιδιών αντιμετωπίζουν και αυτοί δύσκολες επιλογές. Μία ιδιοκτήτρια ενός προγράμματος στο Indiana ανέφερε στην NAEYC ότι μερικές φορές εργάζεται δωρεάν για να καλύψει τις συν-ασφαλίσεις που οι γονείς δεν μπορούν να αντέξουν.

Αντιμέτωπα με τα οικονομικά όρια των γονέων, τα κέντρα παιδικής φροντίδας περιορίζονται στο πόσο μπορούν να αυξήσουν τα δίδακτρα πριν εκμηδενίσουν τη ζήτηση. Αυτό επηρεάζει την ικανότητά τους να προσλαμβάνουν και να διατηρούν εργαζομένους.

Σύμφωνα με την έρευνα, περισσότεροι από τους μισούς ηγέτες προγραμμάτων δεν μπορούν να αντέξουν οικονομικά την αμοιβή που απαιτείται για εξειδικευμένο προσωπικό ή δεν έχουν επαρκές εξειδικευμένο προσωπικό, οι οποίοι αισθάνονται επίσης την πίεση.

«Η αβεβαιότητα και η αστάθεια έχουν καταστήσει δυσκολότερη την πλήρη εστίαση στην εργασία μου. Οικονομικά, ανησυχώ συνεχώς για την πληρωμή του ενοικίου και την αγορά τροφίμων, κάτι που με αποσπά κατά τη διάρκεια της ημέρας», δήλωσε στην NAEYC μια εκπαιδευτικός προσχολικής ηλικίας στην California. «Στη δουλειά, ο φόβος περικοπών προγραμμάτων ή μειωμένων ωρών σημαίνει ότι είμαι πάντα αγχωμένη για την ασφάλεια της εργασίας μου, και αυτό το burnout καθιστά πιο δύσκολη την αλληλεπίδραση με τα παιδιά όσο πλήρως θέλω».

Έρευνες έχουν δείξει ότι η υποχρηματοδοτούμενη παιδική φροντίδα, ειδικά ως μέρος των προσπαθειών για παροχή καθολικής κάλυψης στα πρώτα χρόνια, μπορεί στην πραγματικότητα να βλάψει τα παιδιά μακροπρόθεσμα.

Εν τω μεταξύ, η παιδική φροντίδα έχει ήδη αρχίσει να γίνεται απρόσιτη για πολλούς. Μια ξεχωριστή μελέτη της LendingTree τον Ιανουάριο διαπίστωσε ότι η μέση αμερικανική οικογένεια δεν έχει επαρκές εισόδημα για να αντέξει οικονομικά την παιδική φροντίδα.

Οι ομοσπονδιακές οδηγίες λένε ότι η παιδική φροντίδα είναι προσιτή αν καταναλώνει όχι περισσότερο από το 7% του οικογενειακού εισοδήματος. Αναφέροντας στοιχεία από την Child Care Aware of America, η LendingTree διαπίστωσε ότι το μέσο ετήσιο κόστος φροντίδας για ένα βρέφος και ένα 4χρονο ανέρχεται σε 28.190 δολάρια πανελλαδικά.

Αυτό θα απαιτούσε οικογενειακό εισόδημα 402.708 δολαρίων ετησίως για να επιτευχθεί το σημείο αναφοράς του 7%. Όμως, η μέση οικογένεια με δύο παιδιά κερδίζει κατά μέσο όρο 145.656 δολάρια, πράγμα που σημαίνει ότι η τυπική οικογένεια θα χρειαζόταν αύξηση μισθού 176,5% για να φτάσει στο κατώφλι προσιτότητας.

«Με αριθμούς σαν αυτούς, είναι εύκολο να καταλάβει κανείς γιατί τα ποσοστά γεννήσεων μειώνονται. Πολλοί Αμερικανοί λένε ότι η απόκτηση παιδιών δεν βγάζει οικονομικό νόημα», δήλωσε ο Matt Schulz, επικεφαλής αναλυτής καταναλωτικών οικονομικών της LendingTree. «Θα απαιτηθεί συντονισμένη προσπάθεια από τους πολιτικούς και επιχειρηματικούς μας ηγέτες για να αλλάξει η κατάσταση του κόστους της παιδικής φροντίδας εδώ στη χώρα μας, αλλά αυτή η αλλαγή δεν έρχεται σύντομα».