Μια δραματική αποστολή διάσωσης ενός πιλότου F-15, ο οποίος καταρρίφθηκε πάνω από το Ιράν, οδήγησε τις δυνάμεις των ΗΠΑ στη δημιουργία ενός αυτοσχέδιου αεροδρομίου βαθιά μέσα σε εμπόλεμη ιρανική περιοχή. Η πρωτοβουλία αυτή, γνωστή ως σημείο ανεφοδιασμού και οπλισμού (FARP), επέτρεψε μια περίπλοκη επιχείρηση που, σύμφωνα με εκτιμήσεις, περιέλαβε εκατοντάδες στρατιώτες ειδικών δυνάμεων, καθώς και δεκάδες αεροσκάφη.
Ένας ανώτατος αξιωματούχος των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων δήλωσε στους New York Times ότι η αποστολή αποτελεί μία από τις πιο δύσκολες και σύνθετες στην ιστορία των ειδικών δυνάμεων των ΗΠΑ, εξαιτίας του ορεινού εδάφους, των τραυμάτων του αεροπόρου και της άμεσης κινητοποίησης των ιρανικών δυνάμεων για τον εντοπισμό του. Ομάδα Navy SEAL, γνωστή ως Team 6, κατάφερε τελικά να φτάσει στον αεροπόρο, ο οποίος είχε καταφέρει να αποφύγει τη σύλληψη για περισσότερο από μία ημέρα, περπατώντας ακόμη και σε μια ορεινή ράχη ύψους 7.000 ποδιών.
Ωστόσο, λίγο πριν την εκκένωση, δύο μεταγωγικά αεροσκάφη C-130, ειδικά σχεδιασμένα για αποστολές ειδικών δυνάμεων, κόλλησαν στο FARP, καθυστερώντας την αποχώρησή τους. Τελικά, χρειάστηκε να μεταφερθούν επιπλέον αεροσκάφη για να παραλάβουν όλους τους εμπλεκόμενους, αναγκάζοντας τις ΗΠΑ να καταστρέψουν τα δικά τους καθηλωμένα C-130 για να αποτρέψουν την πτώση τους σε ιρανικά χέρια. Εικόνες από συντρίμμια από το FARP υποδεικνύουν επίσης ότι άλλα αεροσκάφη, συμπεριλαμβανομένων μικρών ελικοπτέρων, έπρεπε να εγκαταλειφθούν και να καταστραφούν, όπως αναφέρει το The War Zone.
Παρόλο που η αποστολή στέφθηκε με επιτυχία και δεν αναφέρθηκαν απώλειες πέραν των τραυμάτων του πιλότου F-15, προηγήθηκαν οι πρώτες εμπόλεμες απώλειες αμερικανικών αεροσκαφών στον πόλεμο με το Ιράν. Εκτός από το F-15 που καταρρίφθηκε, ένα αεροσκάφος A-10, το οποίο παρείχε άμεση αεροπορική υποστήριξη κατά τις επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης, υπέστη ζημιές από ιρανικά πυρά και συνετρίβη αφού ο πιλότος διέφυγε εκτός ιρανικού εναέριου χώρου.
Οι απώλειες αυτές σημειώθηκαν παρά τους ισχυρισμούς του Προέδρου Donald Trump ότι τα συστήματα αεράμυνας του Ιράν δεν αποτελούσαν πλέον απειλή για τα αμερικανικά αεροσκάφη, καθώς εξετάζεται μια πιθανή χερσαία επίθεση για το άνοιγμα του Στενού του Ορμούζ. “Οι τελευταίες 48 ώρες προσφέρουν μια ιδέα για το τι θα μπορούσαν να συνεπάγονται οι χερσαίες επιχειρήσεις των ΗΠΑ εντός του Ιράν, όσον αφορά τις ικανότητες του Ιράν, τους κινδύνους και το πεδίο επίτευξης”, έγραψε στο X ο Gregory Brew, αναλυτής της Eurasia Group με ειδίκευση στην ενέργεια και το Ιράν.
Σε περίπτωση μιας παρατεταμένης χερσαίας αποστολής, συμπεριλαμβανομένης μιας πιθανής επιχείρησης για την ανάκτηση του εμπλουτισμένου ουρανίου του Ιράν, η δημιουργία FARPs θα έπαιζε πιθανόν ξανά ρόλο. Αυτά αποτελούν εδώ και καιρό μέρος των δυνατοτήτων του αμερικανικού στρατού και έχουν δημιουργηθεί σε προηγούμενους πολέμους. Οι στρατιώτες εξασκούνται επίσης στη δημιουργία τους, όπως έκανε μια μονάδα των Πεζοναυτών τις τελευταίες ημέρες.
Τον περασμένο μήνα, η Marine Aviation Weapons and Tactics Squadron One (MAWTS-1) διοργάνωσε μια άσκηση FARP στο Marine Corps Air Station Yuma της Αριζόνα. Η επταήμερη εκδήλωση περιελάμβανε επίσης την εκπαίδευση των Πεζοναυτών σε παρόμοια FARPs κοντά στα Chocolate Mountains της Καλιφόρνια, την 1η Απριλίου 2026. Επιπλέον, στρατεύματα της 31ης Marine Expeditionary Unit έφτασαν στη Μέση Ανατολή το περασμένο Σαββατοκύριακο, ενώ αναμένεται η άφιξη της 11ης MEU, μαζί με αλεξιπτωτιστές από την 82η Αερομεταφερόμενη Μεραρχία του Στρατού.
Με χιλιάδες στρατιώτες να συγκεντρώνονται στην περιοχή τις επόμενες εβδομάδες, ο Trump θα μπορούσε να τους αναπτύξει για να καταλάβουν το νησί Kharg, από το οποίο εξάγεται το 90% του πετρελαίου του Ιράν, ή άλλα μικρά νησιά κοντά στο Στενό του Ορμούζ, προκειμένου να αποδυναμώσουν τον έλεγχο του Ιράν στη στενή θαλάσσια οδό που είναι κρίσιμη για το παγκόσμιο εμπόριο πετρελαίου.
Προς το παρόν, παραμένει ασαφές εάν η επιτυχημένη διάσωση του πιλότου F-15 μετά από μια τρομακτική επιχείρηση καθιστά μια μελλοντική χερσαία επίθεση πιο ή λιγότερο πιθανή. “Από τη μία πλευρά, το κόστος αυτού του επεισοδίου (τέσσερα, έως και επτά αεροσκάφη) μπορεί να υποδηλώνει ότι οι κίνδυνοι για τέτοιες επιχειρήσεις είναι απλώς πολύ μεγάλοι για να τους σκεφτεί κανείς”, πρόσθεσε ο Brew. “Από την άλλη πλευρά, η διοίκηση μπορεί να αντιληφθεί την επιτυχή ανάκτηση μετά από επιχειρήσεις εντός ιρανικού εδάφους ως απόδειξη ότι τέτοιες επιχειρήσεις είναι εφικτές.”
