Η βρετανική σκληρότητα συχνά κρύβεται πίσω από μια επίπλαστη ευγένεια, μια αλήθεια που αποκαλύφθηκε με τον πιο τραυματικό τρόπο μέσα από το σκάνδαλο Windrush το 2018. Αντί για χάος, το σκάνδαλο αποκάλυψε έναν ψυχρό μηχανισμό διοικητικών αποφάσεων, ο οποίος με απόλυτη ακρίβεια αφαίρεσε το δικαίωμα παραμονής από ανθρώπους με καταγωγή από την Καραϊβική. Το βιβλίο «Smallie», το ντεμπούτο της Eden McKenzie-Goddard, έρχεται να αποκαταστήσει την ανθρωπιά αυτών των ανθρώπων που «διαγράφηκαν» από τα επίσημα αρχεία του κράτους.
Η ιστορία ξεκινά το 1961, όταν η 19χρονη Lucinda Brown εγκαταλείπει το Barbados για την Αγγλία, αναζητώντας τον Clarence Braithwaite, τον πατέρα του παιδιού της. Ωστόσο, η πραγματικότητα στο Λονδίνο αποδεικνύεται εφιαλτική. Αντί για την υποσχεμένη ευημερία, η Lucinda έρχεται αντιμέτωπη με την αστυνομική βία και την ψυχρή αδιαφορία μιας χώρας που δεν της προσφέρει τίποτα παραπάνω από μια στενή κάμαρα στο Hackney.
Στο παρόν, η 75χρονη πλέον Lucinda λαμβάνει μια επιστολή από το Home Office, η οποία την ενημερώνει ότι θεωρείται παράνομη μετανάστρια και πρέπει να εγκαταλείψει τη χώρα μέσα σε έξι εβδομάδες, έπειτα από 50 χρόνια ζωής στο Ηνωμένο Βασίλειο. Τα παιδιά της, με επικεφαλής τον Patrick, προσπαθούν απεγνωσμένα να αποδείξουν το δικαίωμα παραμονής της, ανασυνθέτοντας το παρελθόν της μέσα από τις ελάχιστες αποδείξεις που απέμειναν.
Η συγγραφέας χρησιμοποιεί τη διπλή χρονική αφήγηση για να αντιπαραβάλει την ανθρώπινη εμπειρία με την απρόσωπη λογική του κράτους. Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα στοιχεία του βιβλίου είναι ο γιος της Lucinda, ο Chris, ο οποίος είναι Συντηρητικός βουλευτής με σκληρές απόψεις για τη μετανάστευση. Μέσα από την ειρωνεία της κατάστασης, η McKenzie-Goddard θέτει το κρίσιμο ερώτημα: τι σημαίνει να υπηρετείς ένα σύστημα που θα μπορούσε κάλλιστα να απελάσει τη δική σου μητέρα;
Το «Smallie» καταφέρνει να αποτυπώσει το συναισθηματικό βάρος μιας περιόδου που στιγματίζει τη βρετανική ιστορία, αποτελώντας ένα σημαντικό λογοτεχνικό τεκμήριο για την ευθραυστότητα της έννοιας του «ανήκειν».
