Στα τελευταία λεπτά του Casino Royale, ο Daniel Craig, με το διαπεραστικό γαλάζιο βλέμμα του, σημαδεύει τον Mr. White (Jesper Christensen) στα σκαλιά της βίλας του στη λίμνη Como. «Το όνομα είναι Bond», λέει ψύχραιμα ο πράκτορας, ολοκληρώνοντας μια σκηνή που έμελλε να αλλάξει την ιστορία της σειράς 007. Αν και ο Craig δέχθηκε έντονη κριτική πριν από την κυκλοφορία του, η 21η ταινία της σειράς καθιέρωσε έναν μοντέρνο, προσγειωμένο Bond. Αντιθέτως, η συνέχεια του 2008, το Quantum of Solace, αντιμετωπίστηκε αρχικά με δυσπιστία.
Η ταινία ξεκινά λίγες ώρες μετά το Casino Royale, με έναν συντετριμμένο Bond να θρηνεί τον θάνατο της Vesper Lynd (Eva Green). Όταν ο δισεκατομμυριούχος Dominic Greene (Mathieu Amalric) υποστηρίζει ένα στρατιωτικό πραξικόπημα στη Βολιβία για να ελέγξει τους ενεργειακούς πόρους, ο Bond ταξιδεύει από τις στέγες της Siena μέχρι τις ερήμους της Atacama. Ωστόσο, η πραγματική κινητήριος δύναμη πίσω από την αποστολή του είναι η οργή του για την προδοσία και την απώλεια της Vesper.
Η παραγωγή του Quantum of Solace αντιμετώπισε μεγάλες δυσκολίες, καθώς η απεργία του σωματείου σεναριογράφων το 2007 ανάγκασε τον Craig και τον σκηνοθέτη Marc Forster να γράψουν οι ίδιοι κρίσιμα μέρη του σεναρίου. Οι κριτικοί τότε, ανάμεσά τους ο Peter Bradshaw της Guardian, σημείωναν ότι η κομψότητα του προκατόχου της θυσιάστηκε στον βωμό της «συμβατικής δράσης». Ακόμη και ο Roger Moore είχε εκφράσει τις αντιρρήσεις του, χαρακτηρίζοντας το μοντάζ της ταινίας υπερβολικά γρήγορο.
Ωστόσο, από την πρώτη καταδίωξη στα βουνά Apennine, γίνεται φανερό ότι ο Bond δεν είναι πλέον ο ίδιος. Είναι μια «ωρολογιακή βόμβα» οργής, η οποία αποτυπώνεται ιδανικά από την κάμερα του Forster. Η εκτέλεση της Strawberry Fields (Gemma Arterton), η οποία βρίσκεται νεκρή καλυμμένη με αργό πετρέλαιο σε ένα ξενοδοχείο στη Βολιβία, αποτελεί μια μακάβρια υπενθύμιση της κυνικής πραγματικότητας.
Στο επίκεντρο παραμένει ο Craig, του οποίου η ερμηνεία είναι αψεγάδιαστη. Όταν ο Greene σχολιάζει σε ένα δείπνο στη La Paz ότι «ό,τι αγγίζει ο Bond μαραίνεται και πεθαίνει», ο πράκτορας δεν αντιδρά με λόγια, αλλά κουμπώνοντας ήρεμα το σακάκι του για να κρύψει το αίμα στο πουκάμισό του. Είναι αυτή η σκληρή, ρεαλιστική προσέγγιση που καθιστά το Quantum of Solace μια ξεχωριστή και, τελικά, υποτιμημένη στιγμή στη μακρά πορεία του James Bond.
