Στην καρδιά της Νέας Υόρκης, στο ατμοσφαιρικό Dream House, ο ράπερ και παραγωγός Elucid μοιράζεται τις σκέψεις του για τη μουσική του πορεία. Περιτριγυρισμένος από τις καθηλωτικές εγκαταστάσεις του La Monte Young και της Marian Zazeela, όπου ηχητικές δονήσεις και φώτα δημιουργούν μια ονειρική ατμόσφαιρα, ο Elucid νιώθει την έμπνευση να τον πλημμυρίζει. Η εμπειρία αυτή, σε συνδυασμό με τις συχνές επισκέψεις του σε “floatation tanks” μετά τις περιοδείες του, τον βοηθούν να εισέλθει σε έναν εσωτερικό χώρο, όπου οι λέξεις “μηχανή” και “τουρμπίνα” του έρχονται ασυναίσθητα στο μυαλό, αντικατοπτρίζοντας τη δική του διαδικασία δημιουργίας στίχων. “Ο ήχος έχει χρώμα, συναίσθημα και δύναμη, και ο καθένας που ακούει τον ίδιο ήχο, τον ερμηνεύει διαφορετικά,” δηλώνει, περιγράφοντας πώς η μουσική του τροφοδοτείται από ένα πλούσιο λεξιλόγιο ήχων.
Γεννημένος στη Νέα Υόρκη, μεγάλωσε στο South Jamaica του Queens, γειτονιά που τον έφερε κοντά στους ήχους της πόλης. Η παιδική του ηλικία σημαδεύτηκε από τον θόρυβο των αεροπλάνων κοντά στο αεροδρόμιο JFK και τον ήχο των τρένων. Αυτή η αστική συμφωνία, ο “διαρκής θόρυβος της Νέας Υόρκης”, όπως τον αποκαλεί, ενσωματώνεται αναπόφευκτα στη μουσική του, τόσο στα σόλο άλμπουμ του, όπως τα “Revelator” και “Valley of Grace”, όσο και στο έργο του με το ντουέτο Armand Hammer. Τα κομμάτια του χαρακτηρίζονται από αιχμηρές, “αμμοβολημένες” looping μελωδίες, και η παραγωγή του στο “Paraffin”, την επιτυχία των Armand Hammer του 2018, περιγράφεται ως “αμβλεία και ογκώδης, σαν πλήθος στην ώρα αιχμής που βγαίνει από το μετρό”. “Απλά μου αρέσουν αυτοί οι ήχοι,” παραδέχεται. “Μου αρέσει η αρμονία της πόλης. Ο καθένας έχει τη δική του μικρή σόλο στιγμή κάποια στιγμή.”
Παρά τη σύνδεσή του με τον αστικό θόρυβο, ο Elucid ενσωματώνει και πιο ήρεμα, ατμοσφαιρικά στοιχεία στην μουσική του, όπως στο κομμάτι “Colony”, όπου ραπάρει πάνω σε ένα επαναλαμβανόμενο μπάσο και έναν παρατεταμένο ήχο οργάνων. “Είναι σημαντικό να βρίσκεις στιγμές, όπως αυτή που μόλις ζήσαμε, για να επιβραδύνεις και να βρίσκεσαι στην παρούσα στιγμή,” τονίζει.
Στο νέο του άλμπουμ, “I Guess U Had to Be There”, μια συνεργασία με τον Ελβετό παραγωγό Sebb Bash, ο Elucid παραχωρεί για πρώτη φορά τα ηνία της παραγωγής. Περιγράφει τον Sebb Bash ως “έναν εξαιρετικά ταλαντούχο τύπο με εξαιρετικό αυτί”, ο οποίος, παρόλο που δηλώνει ότι δεν ξέρει να παίζει πολλά όργανα, καταφέρνει να δημιουργεί απροσδόκητους ήχους, όπως ξυλόφωνο μέσα σε ένα beat. Το αποτέλεσμα, αν και όχι τόσο “τραχύ” όσο η δική του παραγωγή, διατηρεί την ψυχεδελική, “ζαλισμένη” αίσθηση της βύθισης στον ήχο. “Νομίζω ότι αυτό είναι το ιδιαίτερο με τη συνεργασία μας,” λέει ο Elucid. “Εγώ ραπάρω πάνω σε ήχους που ίσως δεν βγάζουν νόημα για κάποιους.”
Το άλμπουμ αυτό δημιουργήθηκε παράλληλα με το πιο “βαρύ” “Revelator” και το “Mercy”, την τελευταία συνεργασία των Armand Hammer με τον Alchemist. Σε αυτά τα άλμπουμ, ο Elucid εστιάζει στην ανθεκτικότητα απέναντι στις καθημερινές φρικαλεότητες της κρατικής βίας, του συστημικού ρατσισμού και της καπιταλιστικής “επιθυμίας θανάτου” του καθημερινού αγώνα. Η επιστροφή στο project με τον Sebb Bash λειτούργησε ως ένας τρόπος να διοχετεύσει πιο αισιόδοξα, γιορτινά συναισθήματα για τη ζωή. Ο στίχος “Η μέρα μου ξεκινά με υπηρεσία” από το “First Light” αναφέρεται άμεσα στην προετοιμασία του πρωινού για τα παιδιά του, ενώ η χαρά διακρίνεται στους ευέλικτους ρυθμούς και το παιχνίδι των λέξεων του καλλιτέχνη, ο οποίος είναι γοητευμένος από τα εργαλεία της έκφρασής του. “Δεν μπορείς ποτέ να υποτιμάς το ραπάρισμα για το ραπάρισμα,” δηλώνει. “Βάζεις λέξεις μαζί με στυλ, και δεν χρειάζεται να έχει δομή ή ηθικό κέντρο. Απλά πρέπει να ακούγεται ωραία.”
Οι στίχοι του Elucid ξεχύνονται σαν ρεύμα συνείδησης, σαν κάθε λέξη να εμφανίζεται από το τίποτα. Όσο περίπλοκο και εσωτερικό μπορεί να είναι το έργο του, δεν τον απασχολεί ιδιαίτερα αν το κοινό του θα τον παρακολουθεί πάντα. “Όταν δεν ριμάρει, υπάρχει λόγος / Σκαρφάλωσα σε ένα δέντρο πριν ισοπεδώσουν κάθε νόημα,” ραπάρει στο “Fainting Goats”. Συμφωνούμε και οι δύο ότι η αναζήτηση βαθύτερου νοήματος στη μουσική μπορεί μερικές φορές να της αφαιρέσει τη ζωντάνια. “Ένα μπράβο στα απλά κοκτέιλ,” λέει χαμογελώντας και σηκώνοντας το νταϊκίρι του για ένα ποτήρι.
Το “I Guess U Had to Be There” κυκλοφορεί από την Backwoodz Studioz.
