Στη φετινή κινηματογραφική σκηνή, αρκετές ταινίες προσέλκυσαν την προσοχή, όχι πάντα για τους σωστούς λόγους. Η κριτική αποδόμηση έχει ήδη ξεκινήσει για παραγωγές που κυμαίνονται από το “Saturday Night Live” (SNL) μέχρι το “Tron: Ares”, αναδεικνύοντας αμφιλεγόμενες επιλογές και την ποιότητα των παραγωγών.
Το “Saturday Night Live”, σύμφωνα με ορισμένες κριτικές, παλεύει με “αφόρητη αυτοδικαιολόγηση και αυτοθαυμασμό”, χαρακτηριζόμενο ως “εξαντλητικό” από τον σκηνοθέτη και συν-σεναριογράφο Jason Reitman. Παρόμοια, η live-action μουσική εκδοχή του “Snow White” χαρακτηρίζεται ως “περιττή”, μια “μη-Wicked” προσέγγιση στην ιστορία και μια “μηχανή παραγωγής κερδών”. Παρά τις προσπάθειες για “αναθεωρητικές πινελιές”, οι κριτικοί σχολιάζουν ότι οι αλλαγές είναι “προφανώς αγωνιώδεις” και ότι η “ταυτότητα της μάρκας” πρέπει να διατηρηθεί άθικτη.
Στο Φεστιβάλ Καννών, η πρεμιέρα του “Partir un Jour” περιγράφηκε ως “αδιάφορο και υπεροπτικό μιούζικαλ”, το οποίο “επίπεδο σαν σκαντζόχοιρος που τον πάτησε φορτηγό”. Το “Alpha” κρίθηκε ως “τρελά, μπερδεμένα υπερβολικό και χωρίς χιούμορ”, με “επιτακτική” αφήγηση που όμως παραμένει “σύχρονες”.
Άλλες παραγωγές, όπως το “High Rollers”, μια “φτηνιάρικη αντιγραφή του Ocean’s Eleven” με τον John Travolta, κατακρίθηκε ως “έργο συγκλονιστικής ανοησίας και έλλειψης γοητείας”, που κάνει την ταινία του Soderbergh να μοιάζει με έργο του Tarkovsky ή του Bergman. Το “Jungle Trouble” περιγράφηκε ως “περιπέτεια ζούγκλας” που μοιάζει “ραμμένη σαν ένα χάλια τέρας του Φράνκενσταϊν από τα πτώματα άλλων φτηνών κινουμένων σχεδίων”.
Στην κατηγορία των “κακών” παραγωγών, το “Jay Kelly” με τον George Clooney χαρακτηρίστηκε ως “ζόρικο, συναισθηματικό και αυτοεπιεικες”, με τον πρωταγωνιστή να έχει την όψη ανθρώπου που βρήκε δηλητήριο στην κάψουλα Nespresso του. Το “The Boatyard” επικρίθηκε για την “αποθαρρυντική του ανούσια”, την έλλειψη “ευφυΐας, συμπόνιας ή βασικής κινηματογραφικής δεξιότητας”, ενώ η ερμηνεία χαρακτηρίστηκε “αποτρόπαια”.
Η ταινία “Mission Alarum” με τους Sylvester Stallone, Mel Gibson και Jon Voight, κρίθηκε ως “τόσο κακή που ντροπιάζει τον αμερικανικό κινηματογράφο”. Στο “Mr Blake at Your Service!”, ο John Malkovich επαινέθηκε για τις “απίθανες αναγνώσεις γραμμών στα γαλλικά” του, αν και με “χρονοβόρα αργή και αναμφισβήτητα αμερικανική προφορά”.
Τέλος, το “Tron: Ares” περιγράφεται ως “mind-bendingly dull sci-fi”, μια “screensaver παρά μια πραγματική ταινία”, που στερείται “δράματος, κινδύνου ή ανθρώπινου ενδιαφέροντος”. Και η χριστουγεννιάτικη ταινία “Christmas Karma” χαρακτηρίστηκε ως “κυνική”, “βαριά”, “ανεπιτυχώς ερμηνευμένη” και “ελάχιστα ευπρόσδεκτη”.
