Η Raye, σε ένα πόστερ για την περιοδεία της που θυμίζει ποικίλο θέαμα, υποσχέθηκε ότι οι συναυλίες της θα περιλαμβάνουν τα πάντα, από δραματικά φινάλε και τζαζ διασκευές, μέχρι ένα νούμερο σε νυχτερινό κέντρο, μια μπάντα χάλκινων πνευστών και “μουσική ιατρική για όσους έχουν ανάγκη”.
Επιπλέον, δεσμεύτηκε να παρουσιάσει νέα μουσική. Προς το παρόν, λίγο πριν την κυκλοφορία του επερχόμενου άλμπουμ της “This Music May Contain Hope”, έκανε μια πρώτη γεύση από το περιεχόμενό του με το τραγούδι “I Will Overcome”. Στη σκηνή, η Raye εμφανίστηκε με μακρύ παλτό από ψεύτικη γούνα, δερμάτινα γάντια και γυαλιά ηλίου, θυμίζοντας πρωταγωνίστρια φιλμ νουάρ, με το τραγούδι να αποτελεί το soundtrack. Ξεκίνησε με αφήγηση σε τρίτο πρόσωπο, αλλά στη συνέχεια πέρασε στο τραγούδι, ενσαρκώνοντας τον χαρακτήρα που είχε δημιουργήσει. Όταν η αυλαία έπεσε, αποκαλύφθηκε μια τεράστια μπάντα που ξεκίνησε το αναζωογονητικό και ακαταμάχητο funk κομμάτι “Where Is My Husband!”. Η Raye και οι τραγουδίστριες της επανεμφανίστηκαν με λαμπερά κόκκινα φορέματα, δημιουργώντας μια αίσθηση κομψότητας και λάμψης που θύμιζε παλιές παραγωγές του Vegas, πριν τα εκκωφαντικά κρουστά, τα χάλκινα πνευστά και τα έγχορδα συγκρουστούν με τη θεατρική βαρύτητα ενός τραγουδιού του James Bond. Ήταν μια αρχή τόσο επιβλητική που έμοιαζε με φινάλε. “Έχω μπει πλήρως στη δραματική μου εποχή”, δήλωσε η Raye.
Παρόλο που η παράσταση είναι μεγάλη, εντυπωσιακή και γεμάτη έμφαση, διατηρεί και μια οικεία αίσθηση. Η σκηνή μετατρέπεται σε ένα μικρό τζαζ κλαμπ, όπου η Raye ερμηνεύει με παιχνιδιάρικη διάθεση μια διασκευή του “Fly Me to the Moon”. Υπήρξαν και άλλες αλλαγές διάθεσης, από τις neo-soul ρυθμικές διαθέσεις του “Suzanne”, μέχρι τη συγκλονιστική μπαλάντα πιάνου “Ice Cream Man”, η οποία πραγματεύεται τη σεξουαλική βία.
Το νούμερο στο νυχτερινό κέντρο, όπου η επιγραφή “Raye” μετατρέπεται σε “rave”, είναι αφιερωμένο σε μια ξέφρενη απελευθέρωση. Η τραγουδίστρια κινείται προς το house στο “You Don’t Know Me”, και στη συνέχεια αγγίζει ακόμη περισσότερο την ευφορική χορευτική διάθεση στο “Prada”. Ένα νέο τραγούδι, το “Joy”, αποτελεί έναν ύμνο στο συναίσθημα, συνδυάζοντας full-band disco με soul της δεκαετίας του ’60. Η ικανότητα της Raye ως ερμηνεύτριας, καθώς και η τρομερή μπάντα της, της επιτρέπουν να αλλάζει ταχύτητες απρόσκοπτα, μετατρέποντας την τεράστια αρένα από ψιθυριστό τραγούδι τη μία στιγμή σε ένα ευρωπαϊκό χορευτικό πάρτι την επόμενη.
Για το “encore”, προσφέρει μια εκπληκτική εκτέλεση του “Escapism”, με την τεράστια μπάντα να δυναμώνει για μια τελευταία φορά με καταλυτικό αποτέλεσμα, εδραιώνοντας οριστικά τη “δραματική της εποχή”.
Η Raye εμφανίστηκε στο Co-Op Live, Manchester, στις 18 Φεβρουαρίου, και συνεχίζει την περιοδεία της στο Ηνωμένο Βασίλειο μέχρι τις 2 Μαρτίου.
