Στο νέο έργο της Isabel Waidner, “As If”, ο κόσμος της υποκριτικής γίνεται το σκηνικό για μια βαθιά εξερεύνηση της ταυτότητας, της δουλειάς και της διαρκούς αναζήτησης. Η συγγραφέας, γνωστή για την ικανότητά της να ενσωματώνει το σουρεαλιστικό στη ζωή, ξετυλίγει μια ιστορία που θυμίζει “Περιμένοντας τον Γκοντό” (Waiting for Godot) με φόντο τις πιο ταπεινές γωνιές του Clerkenwell, στο Λονδίνο.
Το μυθιστόρημα ξεκινά με μια αινιγματική συνάντηση δύο σχεδόν πανομοιότυπων ανδρών, του Aubrey Lewis και του Lindsey Korine, οι οποίοι μοιράζονται μια κοινή κατοικία. Και οι δύο βρίσκονται γύρω στα 40, ψηλοί, με σκούρα μαλλιά, σαν καθρέφτες ο ένας του άλλου. Ο Lewis, πρώην ηθοποιός που βλέπει την καριέρα του να καταρρέει μετά τον θάνατο της συζύγου του Laurie από καρκίνο, ζει στη συγκεκριμένη κατοικία εδώ και δύο χρόνια. Ο Korine, από την άλλη, έχει μια σύζυγο επίσης ονόματι Laurie, η οποία έχει επιζήσει από τον καρκίνο, και ένα μικρό παιδί. Έχει εγκαταλείψει την οικογένειά του απροσδόκητα, είτε από δική του επιλογή είτε επειδή τον έδιωξαν.
Η κοινή τους εμφάνιση και οι παράλληλες βιογραφίες τους οδηγούν σε ένα παιχνίδι γάτας-ποντικού, όπου οι ρόλοι εναλλάσσονται και η πραγματικότητα γίνεται ρευστή. Ο Lewis καταλήγει να αναλαμβάνει τον ρόλο του υποκατάστατου συζύγου και πατέρα στην οικογένεια του Korine, ενώ ο Korine καταλαμβάνει τη θέση του Lewis, προσπαθώντας ακόμη και να τον αντικαταστήσει σε μια οντισιόν. Στο παιχνίδι αυτό παρεμβαίνει και ένας τρίτος, ο Lucien Jelley, ένας αλλόκοτος και επικίνδυνος αντικαταστάτης, που μοιάζει επίσης με τους δύο άλλους. Η Waidner υπονοεί ότι οι τρεις αυτοί άνδρες μπορεί να είναι όψεις του ίδιου προσώπου, θίγοντας την αμφιβολία και την αβεβαιότητα που συνοδεύουν την έννοια του “εαυτού”.
Η αφήγηση, γεμάτη με τον αναρχικό χορό της Waidner και τις απροσδόκητες κωμικές στιγμές, ξεδιπλώνεται με ρυθμό, παρά το φαινομενικά σκοτεινό χιούμορ. Η αναφορά στον Gary Oldman, είτε ως Jackson Lamb στη σειρά “Slow Horses” είτε ως Joe Orton στην ταινία “Prick Up Your Ears”, προσθέτει ένα στρώμα αναγνωρισιμότητας και επιρροής, ενώ το Λονδίνο, με τις εγκαταλελειμμένες γωνιές και τα σκοτεινά περάσματα, αναδεικνύεται σε πρωταγωνιστή. Η επιτυχία, όπως και η αποτυχία, παρουσιάζεται ως κάτι εφήμερο, με “απροσδόκητα πλαίσια κοινωνικής δύναμης και ευκαιρίας”, όπως έχει δηλώσει η ίδια η συγγραφέας, η οποία εμπνεύστηκε το βιβλίο και από την προσωπική της εμπειρία με βραβεία.
