Ο Alex James, γνωστός από το συγκρότημα Blur και τις περιοδείες του “Britpop Classical”, αποκάλυψε τις προσωπικές του μουσικές προτιμήσεις, συνδέοντας κάθε τραγούδι με μια ξεχωριστή ανάμνηση ή συναίσθημα. Από το “The Trail of the Lonesome Pine” που τον καθήλωσε στην τρίτη δημοτικού, μέχρι το “Come on Eileen” που αγόρασε στην πρώτη του σολοεμφάνιση σε κατάστημα μουσικής, ο James μοιράζεται τις πρώτες του μουσικές ερωτοτροπίες.

Τα ταξίδια του έχουν επίσης αφήσει το μουσικό τους αποτύπωμα. Στην Ιαπωνία, μαζί με τα παιδιά του, βρέθηκε να τραγουδάει το “Bohemian Like You” των Dandy Warhols, ένα κομμάτι που χαρακτηρίζει ως “αβίαστο και χαρούμενο”. Εκπλήξεις κρύβει και η ικανότητά του να θυμάται στίχους από παλιά χριστουγεννιάτικα κάλαντα, όπως το “Gloria in Excelsis Deo”, που για εκείνον είναι σαν “παλιός φίλος”.

Ο James παραδέχεται, με χιούμορ, την απρόσμενη επιτυχία του “Wonderwall” των Oasis ως τραγούδι για πάρτι, αλλά και την αγάπη του για κομμάτια όπως τα “Hot Dog” και “Green Door” του Shakin’ Stevens, και το “Living Doll” του Cliff Richard, που αποδεικνύουν την απουσία ντροπής και μυστικών στις μουσικές του προτιμήσεις.

Η μουσική έχει τη δύναμη να αλλάξει τη διάθεση και τη ζωή. Ο James αναφέρει πώς το “Love Will Tear Us Apart” των Joy Division, μέσω του Peter Hook, τον ώθησε να μάθει μπάσο, ενώ το “My Generation” των The Who, λόγω των πολλών προβών για το “Britpop Classical”, τον κάνει να ξυπνάει σκεπτόμενος το κομμάτι. Συγκίνηση προκαλεί το “Creep” των Radiohead, το οποίο τον έκανε να κλάψει κατά την εκτέλεσή του με ορχήστρα, ενώ η κόρη του το τραγουδάει με ιδιαίτερη ευαισθησία.

Για το τέλος, ο James επιλέγει το “Air on a G String” του Bach, από διαφήμιση τσιγάρων, για την κηδεία του, συνδυάζοντας το δέος με το χιούμορ. Η μουσική, για τον Alex James, είναι ένα ταξίδι αναμνήσεων, συναισθημάτων και απρόσμενων αποκαλύψεων.