Στην παραθαλάσσια πόλη Crabbington Sands, μια ηλιόλουστη παντομίμα έρχεται να διώξει κάθε όνειρο για λευκά Χριστούγεννα. Το σενάριο του Joe Tracini μας μεταφέρει σε έναν κόσμο όπου ένα πολύχρωμο σύνολο ζωντανεύει με την αέρινη χορογραφία της Aimee Leigh. Οι αδελφές της Σταχτοπούτας, η διεστραμμένη δυάδα Lou και Lav, θα μπορούσαν να έχουν ξεπηδήσει από μια προκλητική καρτ ποστάλ. Η σχεδιάστρια Kirsteen Wythe τις ντύνει με φανταχτερά κοστούμια που απαιτούν αντηλιακή προστασία, όπως ένα φόρεμα σε σχήμα μπάλας παραλίας, ένα καπέλο σε σχήμα κουβά και φτυαριού, και περούκες υφασμένες με σχοινί.
Οι γονείς της Σταχτοπούτας, που διατηρούσαν ένα τοπικό ξενοδοχείο, έφυγαν από τη ζωή, αφήνοντάς την με την επιθυμία για νέες περιπέτειες, μια ευχή που αποτυπώνεται στην ερμηνεία του “Unwritten” της Natasha Bedingfield. Η Georgia May Foote, στον πρωταγωνιστικό ρόλο, προσδίδει μια αίσθηση μεγαλύτερης αδελφής στις αλληλεπιδράσεις της με το νεαρό κοινό, τονίζοντας παράλληλα πώς η Σταχτοπούτα βλέπει τον πιστό Buttons (Tracini) ως αδελφό. Ωστόσο, ο χαρακτήρας της είναι γραμμένος κάπως άτονος, και ο ρομαντισμός της με τον επίδοξο ροκ σταρ πρίγκιπα (Danny Hatchard) δεν καταφέρνει να αναδείξει ιδιαίτερη σπίθα.
Αυτή η παντομίμα αποδεικνύεται παραδοσιακή, με όλα τα “παρελκόμενα”. Υπάρχουν πολλά στοιχεία που απολαμβάνει κανείς, κυρίως οι Owen Evans και Kenny Moore ως οι πονηρές αδελφές, αλλά και αστεία τόσο κακά που γίνονται υπέροχα. Το τηλεπαιχνίδι “Shoe Must Go On” παρουσιάζει το θρυλικό γοβάκι, ενώ ένα χορωδία μοναχών τραγουδά το “Ring My Bell”. Ο Tracini κλέβει την παράσταση σε αυτήν την τελευταία ρουτίνα, κρεμασμένος από ένα σχοινί ως “air friar”. Όταν τρέχει ανάμεσα στις κερκίδες, οι μικροί θεατές τον περικυκλώνουν.
Η Hannah-Jane Fox ενσαρκώνει μια νεράιδα νονά με ροζ μαλλιά, η οποία χάνει τη μαγική της δύναμη, με αποτέλεσμα οι στίχοι της να μην βρίσκουν την κατάλληλη κατάληξη. Είναι μια έξυπνη ιδέα σε ένα σενάριο που είναι φειδωλό με την καθιερωμένη χρήση νεανικής αργκό από τους ενήλικες.
Αν είχα μια ευχή από τη νεράιδα, θα ήταν ο Jeevan Braich ως Dandini να είχε περισσότερο χώρο στη σκηνή. Ο Braich, μια ανερχόμενη sensation από το “Starlight Express” με υπέροχη φωνή, έχει έναν σπουδαίο αριθμό μετά το διάλειμμα που αμέσως ανεβάζει τη θερμοκρασία. Η πλοκή χάνεται στο δεύτερο ημίχρονο, το οποίο χρειάζεται μια κορυφαία κλιμάκωση και βιαστικά ολοκληρώνει την ιστορία, σαν ένα δώρο της τελευταίας στιγμής. Ωστόσο, η φωτεινή, παρορμητική και ζεστά εκτελεσμένη παραγωγή του Andrew Lynford αφήνει όχι μόνο κουρασμένα μάτια και βουημένα αυτιά, αλλά και ένα χαμόγελο.
