Σε έναν πολυχρηστικό χώρο, που φιλοξενεί από μαθήματα σάλσα και χορού μέχρι γλώσσες και τέχνες, η ετήσια χριστουγεννιάτικη αγορά μεταφέρει τη ζεστή ατμόσφαιρα του φιλανθρωπικού παζαριού με τα τραπεζάκια για παλιά αντικείμενα, το “σπήλαιο” του Άη Βασίλη και το χριστουγεννιάτικο δέντρο. Τοποθετημένοι στις τέσσερις πλευρές της κομψής αίθουσας χορού του Chadderton town hall, ενός καταφυγίου για το Oldham Coliseum κατά τη διάρκεια ανακαινίσεων, η παράσταση προσφέρει μια αυθεντική αίσθηση τοπικής συνεισφοράς.
Το έργο του Jim Cartwright, “Meetings”, που γράφτηκε το 2012, αγκαλιάζει την αίσθηση της κοινότητας. Ο σκηνοθέτης Jimmy Fairhurst επιλέγει να κρατά τα φώτα της αίθουσας αναμμένα, εκτός από τις πιο συγκινητικές στιγμές, ενθαρρύνοντας το κοινό να χτυπά παλαμάκια στους χριστουγεννιάτικους ρυθμούς και να επευφημεί τους νεαρούς ψάλτες σαν να ήταν δικά του παιδιά. Θολώνοντας τα όρια μεταξύ πραγματικότητας και φαντασίας, το διάλειμμα δεν αποτελεί απλώς παύση, αλλά ευκαιρία για αγορά αρωματικών κεριών και έργων τέχνης από καλλιτέχνες του Oldham, τα οποία κοσμούν ήδη τη σκηνή.
Η επιλογή του χώρου, της συγκεκριμένης αίθουσας, έχει και τα μειονεκτήματά της. Η ακουστική δεν είναι ιδανική και η εστίαση του βλέμματος μετατοπίζεται απρόβλεπτα, αποδυναμώνοντας το κωμικό στοιχείο των αστείων του Cartwright. Παραδόξως, για τον Fairhurst, του οποίου η εταιρεία Not Too Tame εξειδικεύεται σε ζωηρές παραστάσεις και άμεση επικοινωνία με το κοινό, παρατηρείται περιορισμένη αλληλεπίδραση.
Ωστόσο, υπάρχει μια χαοτική γοητεία στην αφηγηματική δομή του συγγραφέα. Η παράσταση ξεκινά με τον επιστάτη (Lee Toomes) να καθαρίζει έναν άδειο χώρο, ο οποίος, με την άφιξη της αυταρχικής Veronica (Samantha Robinson), της ενθουσιώδους Lucy (Kelise Gordon-Harrison), του εφημέριου (Dickon Tyrrell) και του αριστερού συγγραφέα Johnny (Paddy Stafford), γεμίζει σταδιακά με τραπέζια φορτωμένα με μικροαντικείμενα, παιχνίδια και αρκουδάκια. Πριν τελειώσει η βραδιά, όλα θα έχουν καθαριστεί ξανά. Δεν είναι ακριβώς “Works and Days”, η βουβή βελγική παράσταση που έχτισε ολόκληρο σπίτι στη σκηνή, αλλά έχει μια ευχάριστη υλική υπόσταση.
Το ελαφρύ πρώτο μέρος έρχεται σε αντίθεση με ένα πιο βαρύ δεύτερο, όπου οι χαρακτήρες, με τη σειρά τους, αποκαλύπτουν τους δαίμονές τους σε μονολόγους που θυμίζουν άριες. Οι ομιλίες, αν και δραματικά αδρανείς και περισσότερο αφηγήσεις παρελθοντικών ιστοριών παρά δράση σε πραγματικό χρόνο, είναι παρά ταύτα γεμάτες συναίσθημα. Λουόμενη στη διάθεση “καλή θέληση σε όλη την ανθρωπότητα” και με σκηνική παρουσία γεμάτη γοητεία, η παράσταση προσφέρει μια ελαφριά αλλά αρμονική εορταστική εναλλακτική.
Chadderton Town Hall, Oldham, έως 2 Ιανουαρίου.
