Η Λούσι Τζόουνς, η γνωστή ερμηνεύτρια, βρίσκεται σε μια συναρπαστική περίοδο της ζωής της, καθώς ετοιμάζεται για την πρώτη της μεγάλη σόλο συναυλία στο θρυλικό London Palladium. Παράλληλα, ζει την εμπειρία της εγκυμοσύνης, με την κόρη της να «συμμετέχει» ενεργά στην καλλιτεχνική της ζωή, «ακούγοντας» καθημερινά τα μιούζικαλ των Boublil και Schönberg, λόγω της συμμετοχής της Τζόουνς στο “Les Misérables”.
Σχετικά με την προετοιμασία της σετ λίστας για την επικείμενη συναυλία στο London Palladium, η Λούσι Τζόουνς δηλώνει ότι διαφέρει από τις προηγούμενες εμφανίσεις της. «Αυτό το κοντσέρτο βασίζεται σε ιδέες που είχαμε πέρυσι για το σετ μου στο Glastonbury, όπου ήταν περισσότερο μουσική προς μουσική, γρήγορες εισαγωγές, διατήρηση του ρυθμού», εξηγεί. «Αυτή τη φορά εξερευνώ τι σημαίνουν αυτά τα τραγούδια και ποια είμαι τώρα. Θα μιλήσω στο κοινό με έναν διαφορετικό τρόπο από ό,τι στο παρελθόν.»
Η Τζόουνς αναφέρει επίσης ότι, ενώ στο παρελθόν απέφευγε να τραγουδήσει περισσότερα από ένα τραγούδια από την ίδια παράσταση, τώρα, ερμηνεύοντας στο London Palladium ενώ κυοφορεί, νιώθει την ανάγκη να συμπεριλάβει τραγούδια που σχετίζονται άμεσα με την παρούσα φάση της ζωής της. «Δεν θέλω να χάσω την ευκαιρία να τραγουδήσω τραγούδια που σχετίζονται πραγματικά με ό,τι συμβαίνει, οπότε σίγουρα θα υπάρχουν περισσότερα από ένα τραγούδια από το ‘Waitress’», αποκαλύπτει, παραπέμποντας στον ρόλο της Jenna στο μιούζικαλ “Waitress”, η οποία βιώνει τη μητρότητα.
Το London Palladium κατέχει ξεχωριστή θέση στην καρδιά της Τζόουνς. «Πάντα ήξερα ότι ήταν η κορυφή. Η ιστορία που υπάρχει στους τοίχους αυτού του κτιρίου!» αναφέρει με ενθουσιασμό. «Μεγαλώνοντας, άκουγα το διπλό άλμπουμ της Judy Garland και της Liza Minnelli, ‘Live at the London Palladium’. Έχω εμφανιστεί εκεί αρκετές φορές με άλλους καλλιτέχνες. Κάθε φορά που έμπαινα από την πόρτα του καμαρινιού, το στομάχι μου έκανε σανίδα.»
Όσον αφορά τη συμμετοχή της στο Glastonbury, ένα σπάνιο γεγονός για αστέρι του μιούζικαλ, η Τζόουνς παραδέχεται ότι δεν φοβήθηκε την αντίδραση του κοινού. «Δεν έχω πια αυτόν τον φόβο. Τα μιούζικαλ είναι cool! Και οι άνθρωποι που λένε ότι δεν είναι cool… καλά, δεν είναι δικοί μας άνθρωποι ούτως ή άλλως», δηλώνει κατηγορηματικά. Θυμάται την ανησυχία της την πρώτη βραδιά, αν θα προσέλθουν αρκετοί θεατές, για να διαπιστώσει τελικά ότι περίπου 5.000 άτομα προσπαθούσαν να χωρέσουν σε μια σκηνή που χωρούσε 3.000. «Αυτό είναι μια πραγματική μαρτυρία του πόσο cool είναι πλέον τα μιούζικαλ», τονίζει.
Η επιστροφή στο “Les Misérables”, που αποτέλεσε το «πεδίο εκπαίδευσής» της στο μιούζικαλ, είναι ιδιαίτερα συγκινητική. Υποδυόμενη την Fantine, η οποία «αγωνίζεται μέχρι την τελευταία της ανάσα για ό,τι είναι καλό και σωστό για το παιδί της», η Τζόουνς βρίσκει τον ρόλο ακόμα πιο ουσιαστικό τώρα που βιώνει η ίδια τη μητρότητα. «Το καστ έχει υπάρξει απίστευτο. Το τμήμα κοστουμιών φροντίζει να είμαι άνετη», λέει. Ειδική μνεία κάνει στην αγαπημένη της στιγμή, το επίλογο, όπου το τραγούδι “To love another person / is to see the face of God” την συγκινεί βαθιά. «Και η κόρη μου άρχισε να κλωθογυρίζει εκείνη τη στιγμή. Έδινε ρέστα. Το να την έχω εκεί μαζί μου, μέσα στα γεγονότα, έχει αλλάξει τον τρόπο που ερμηνεύω τον ρόλο.»
Τέλος, η Τζόουνς σχολιάζει την ταινία “Wicked”, χαρακτηρίζοντας την πρώτη ως φανταστική και τη δεύτερη ως «ακόμα πολύ μαγική», παρόλο που αναγνωρίζει τη δυσκολία της συνέχισης ενός έργου που είχε τόσο μεγάλη απήχηση. Επιβεβαιώνει επίσης την ύπαρξη μιας παγκόσμιας ομάδας επικοινωνίας μεταξύ των ηθοποιών που υποδύθηκαν την Elphaba, λέγοντας «σίγουρα υπάρχει επικοινωνία μεταξύ μας!»
