Η υπόθεση της Lucy Letby, της νοσηλεύτριας που καταδικάστηκε για τη δολοφονία επτά βρεφών και την απόπειρα δολοφονίας επτά άλλων κατά τη νοσηλεία τους στο νοσοκομείο Countess of Chester, απασχολεί ξανά τα φώτα της δημοσιότητας μέσω ενός νέου ντοκιμαντέρ. Η παραγωγή, που ακολουθεί άλλες τέσσερις παρόμοιες, επιχειρεί να φωτίσει τις πτυχές μιας από τις πιο σοβαρές υποθέσεις στην ιστορία της σύγχρονης εγκληματικότητας, ή, κατά μία άλλη εκδοχή, μία από τις μεγαλύτερες δικαστικές πλάνες των τελευταίων χρόνων.
Το ντοκιμαντέρ, με τίτλο “The Investigation of Lucy Letby”, δεν εστιάζει στη λεπτομερή ανάλυση των αποδείξεων, όπως έκανε για παράδειγμα η παραγωγή του ITV “Lucy Letby: Beyond Reasonable Doubt;” το περασμένο καλοκαίρι. Αντιθέτως, υιοθετεί μια πιο αφηγηματική και συναισθηματική προσέγγιση, φέρνοντας στο προσκήνιο, μεταξύ άλλων, αδημοσίευτο υλικό από τη σύλληψη της Letby στο σπίτι των γονιών της. Η αντίδραση της μητέρας της, όπως ακούγεται στο βίντεο, προκαλεί σοκ και εγείρει ερωτήματα για την εκμετάλλευση της προσωπικής τραγωδίας για τη δημιουργία ενός “εμπορικού” προϊόντος.
Το πρώτο μέρος του 90λεπτου προγράμματος παρουσιάζει την υπόθεση όπως την παρουσίασαν η αστυνομία και η εισαγγελία. Αναδεικνύεται η σύνδεση της παρουσίας της Letby στη μονάδα εντατικής παρακολούθησης νεογνών με την απότομη αύξηση των θανάτων και των σοβαρών περιστατικών, καθώς και η διακοπή τους όταν εκείνη απομακρυνόταν. Σημαντική θέση καταλαμβάνει η αναφορά στα 250 φύλλα παράδοσης ασθενών που βρέθηκαν στο σπίτι της, καθώς και σημειώματα, όπως “Είμαι κακή”, “Το έκανα αυτό”, τα οποία θεωρήθηκαν αποδεικτικά της ενοχής της. Ο παιδίατρος Dewi Evans, ο οποίος κατέθεσε ως μάρτυρας ειδήμων, υποστήριξε ότι συγκεκριμένα συμπτώματα στα βρέφη αποδείκνυαν σκόπιμη πρόκληση βλάβης.
Ωστόσο, στο δεύτερο μισό του ντοκιμαντέρ, γίνεται προσπάθεια αποδόμησης αυτών των στοιχείων. Ο δικηγόρος της Letby, Mark McDonald, και η Dr Shoo Lee, αναλύουν τα στοιχεία, αμφισβητώντας τα συμπεράσματα. Επισημαίνεται ότι ο δικαστής της δίκης δέχτηκε email από δικαστή του Εφετείου, που εξέφραζε ανησυχίες για την πιθανή “προσαρμοστικότητα” της κατάθεσης του Evans. Τα επίμαχα σημειώματα, σύμφωνα με τη Letby, ήταν αποτέλεσμα του φόβου της ότι “μπορεί να τους έβλαψα χωρίς να το γνωρίζω, λόγω της πρακτικής μου”. Επίσης, αναφέρεται ότι η μονάδα, η οποία περιγράφεται ως “κλειστή”, ενδεχομένως να χρησιμοποιούσε την Letby για να καλύψει συστημικά προβλήματα. Η μείωση των θανάτων μετά την απομάκρυνσή της αποδίδεται, από αυτή την οπτική, στην υποβάθμιση της μονάδας και τη μείωση του αριθμού των σοβαρά ασθενών παιδιών που νοσηλεύονταν.
Ο McDonald, ο οποίος ανέλαβε την υπόθεση μετά την καταδίκη, επικοινώνησε με την Dr Lee, συγγραφέα της μελέτης από την οποία άντλησε στοιχεία ο Evans. Η Dr Lee φέρεται να δήλωσε ότι τα συμπεράσματά της ήταν λανθασμένα και, μετά από επανεξέταση των κλινικών σημειώσεων από ανεξάρτητους ειδικούς, βρέθηκαν εναλλακτικές εξηγήσεις για όλες τις κατηγορίες της εισαγγελίας, καταλήγοντας στο συμπέρασμα “όχι δολοφονίες”.
Το ντοκιμαντέρ περιλαμβάνει μαρτυρίες από ανώνυμη μητέρα ενός από τα βρέφη, οι οποίες είναι αναμφίβολα συγκλονιστικές. Ωστόσο, η επιλογή να συμπεριληφθούν εγείρει προβληματισμούς, καθώς μπορεί να στοχεύουν στην προσέλκυση θεατών μέσω συναισθηματικής φόρτισης, παρεμποδίζοντας την αντικειμενική αξιολόγηση των γεγονότων. Η υπόθεση βρίσκεται πλέον στην Επιτροπή Επανεξέτασης Ποινικών Υποθέσεων (Criminal Cases Review Commission), με την απόφασή της να αναμένεται το φθινόπωρο.
