Η κληρονομιά του Μάικλ Τζάκσον, μετά το συνταρακτικό ντοκιμαντέρ “Leaving Neverland”, συνεχίζει να βρίσκεται στο επίκεντρο. Η συγγραφέας Μάργκο Τζέφερσον είχε επισημάνει το 2019 την αντίθεση μεταξύ του χαρισματικού και γενναιόδωρου καλλιτέχνη που γνωρίζαμε, και της πλευράς του που παρουσιάστηκε ως υπολογιστική, εγωιστική και δαιμονισμένη. Το “Leaving Neverland” αποτέλεσε μια εμπεριστατωμένη παρουσίαση αυτής της φαινομενικής δυαδικότητας, αναδεικνύοντας πώς οι αναμνήσεις του ονειρικού ράντσου του Τζάκσον απέκτησαν εφιαλτικές διαστάσεις για τους Γουέιντ Ρόμπσον και Τζέιμς Σέιφτσουκ, οι οποίοι κατήγγειλαν σεξουαλική κακοποίηση κατά την παιδική τους ηλικία.
Το “Michael Jackson: The Trial”, η νέα σειρά του Channel 4, δεν φτάνει τα επίπεδα ύφους και πρωτοτυπίας του “Leaving Neverland”, καθώς πολλές από τις μαρτυρίες έχουν ήδη δοθεί στη δημοσιότητα μέσα από βιβλία, podcasts και blogs. Ωστόσο, η δύναμή του έγκειται στην άντληση και παράθεση αυτών των λογαριασμών από όλες τις πλευρές, αφήνοντας στον θεατή την ελευθερία να κρίνει την πιθανότερη εκδοχή, ενώ παράλληλα φωτίζει λεπτομέρειες που δεν εξηγούνται εύκολα. Ένα επιπλέον, συγκλονιστικό στοιχείο αποτελούν οι ηχογραφήσεις του Τζάκσον από το 2000 και το 2001, πολλές από τις οποίες ακούγονται για πρώτη φορά. Αν και δεν αποτελούν αδιάσειστη απόδειξη ενοχής, είναι σίγουρα ανησυχητικές. Σε ένα απόσπασμα, ο Τζάκσον δηλώνει: “Αν μου έλεγες τώρα… ‘Μάικλ, δεν θα δεις ποτέ ξανά παιδί’… θα αυτοκτόνιζα.”
Η σειρά, σε τέσσερα επεισόδια, παρουσιάζει τα γεγονότα που οδήγησαν και περιέβαλαν τη δίκη του Τζάκσον το 2005, όπου κατηγορήθηκε για αποπλάνηση του 13χρονου Γκάβιν Αρβίζο (αθωώθηκε τελικά και από τις 10 κατηγορίες). Πολλοί θα γνωρίζουν την υπόθεση, και την παραδοχή του Τζάκσον σε συνέντευξη στον Μάρτιν Μπασίρ ότι επέτρεψε στον Αρβίζο να κοιμηθεί στο κρεβάτι του, γεγονός που πυροδότησε την αστυνομική έρευνα. Ο Τζάκσον είχε προηγουμένως κατηγορηθεί για σεξουαλική επίθεση από ένα άλλο αγόρι, τον Τζόρνταν Τσάντλερ, το 1993.
Το ντοκιμαντέρ αποκαλύπτει πόσο βαθιά ήταν η σχέση της οικογένειας Αρβίζο με τον Τζάκσον, όπως φαίνεται σε ένα ακυκλοφόρητο βίντεο που γύρισαν υποστηρίζοντάς τον μετά την προβολή του ντοκιμαντέρ του Μπασίρ. Παρακολουθούμε επίσης τον πόνο και τη σύγχυση στα πρόσωπα της οικογένειας, ειδικά του Γκάβιν, όταν οι κάμερες σταμάτησαν να γράφουν. Ο Κρίστιαν Ρόμπινσον, βιντεογράφος που συνεργάστηκε με τον Τζάκσον τις αρχές του 2000, θυμάται ότι η μητέρα του Αρβίζο, Τζάνετ, ήταν “ο τύπος του ανθρώπου που θα μπορούσε να πάρει χρήματα για να πει ότι ο Μάικλ Τζάκσον κακοποίησε το παιδί μου”. Η Λουίζ Παλάνκερ, φίλη της οικογένειας, ανακαλεί μια μητέρα που αντιμετώπιζε δυσκολίες, βρισκόταν σε διάσταση με τον φερόμενο ως κακοποιητικό σύζυγό της και ο γιος της, Γκάβιν, ανάρρωνε από καρκίνο. “Αυτό που βλέπετε εδώ στη Τζάνετ, είναι ότι θέλει πραγματικά να είναι αλήθεια”, λέει η Παλάνκερ. “Επειδή αυτό είναι ένα δώρο, να υπάρχει μια ανδρική επιρροή στη ζωή των παιδιών της που να είναι ευγενική και στοργική.”
Είτε ο Ρόμπινσον έχει δίκιο είτε όχι, οι απόψεις του προσφέρουν τροφή για σκέψη σχετικά με το πώς οι θύτες μπορούν να κρύβονται φανερά. Ο Ρόμπινσον αναφέρει ότι οι άνθρωποι έβλεπαν τον Τζάκσον “όχι απλώς ως άνθρωπο, αλλά ως θεό”. Η σειρά “The Trial” είναι επιτυχημένη στο να βρίσκει ανθρώπους που αναγνωρίζουν τις γκρίζες ζώνες που αφθονούν. Ανάμεσά τους και ο ραβίνος Σμούλεϊ Μποτέακ, πρώην πνευματικός σύμβουλος του Τζάκσον. Αν και δεν πιστεύει ότι ο Τζάκσον κακοποίησε παιδιά, δήλωσε ότι έμεινε “με το στόμα ανοιχτό” με την αποκάλυψη ότι μοιραζόταν κρεβάτι με παιδιά άλλων. Ακόμη και όσοι διαμαρτύρονται για την αθωότητά του, κάποιοι από το περιβάλλον του γνώριζαν πώς φαινόταν η κατάσταση και πόσο εύκολα θα μπορούσε να εφαρμοστεί η “ξυραφιά του Όκαμ”.
Όσον αφορά τα στοιχεία που δεν μπορούν να παρακαμφθούν, περιλαμβάνονται αυτά που η αστυνομία περιγράφει ως “υλικό χειραγώγησης” (grooming materials) που βρέθηκαν στο Neverland. Ο Βίνσεντ Αμεν, πρώην δημοσιογράφος του Τζάκσον, αναφέρει ότι βρήκε ένα περιοδικό νατουραλισμού με κυκλωμένα βίντεο γυμνών παιδιών (ένα αντίγραφο παρουσιάζεται στη σειρά). Το ψυχολογικό τραύμα της ανακάλυψής του, όπως λέει, “θα με επηρεάζει πάντα”. Το συναίσθημά του είναι αισθητό, όπως και αυτό της Ρούμπι Γουλφ από το γραφείο του σερίφη της Σάντα Μπάρμπαρα, η οποία ξεσπά σε κλάματα ανακαλώντας την “ένταση” της υπόθεσης μετά από τόσα χρόνια.
Το “The Trial” χρησιμοποιεί εκτενώς συζητήσεις και αρχειακό υλικό από το “Leaving Neverland” στο τέλος του, ίσως για να δικαιολογήσει την ύπαρξή του, ή ίσως για να τιμήσει το αντίστοιχο ντοκιμαντέρ για τον αντίκτυπο που είχε. Στην πραγματικότητα, όμως, η σειρά κάνει δικές της, ισχυρές επισημάνσεις. “Δεν ξέρω γιατί γίνομαι τόσο προστατευτικός”, λέει ο Ρόμπινσον προς το τέλος, συνεχίζοντας να υπερασπίζεται τον πρώην εργοδότη του, πριν στρέψει την ερώτηση προς τον ανώνυμο συνεντευξιαστή και, κατ’ επέκταση, προς εμάς στο σπίτι. “Πιστεύετε ότι είναι αθώος, μετά από όλα όσα είδατε;”
Το “Michael Jackson: The Trial” προβάλλεται τώρα στο Channel 4.
