Στις 29 Αυγούστου 1966, οι Beatles έδωσαν την τελευταία επίσημη συναυλία της καριέρας τους στο Candlestick Park του San Francisco. Οι φωτογραφίες του Jim Marshall απαθανατίζουν το συγκρότημα σε μια κρίσιμη καμπή, όπου η νοσταλγία για όσα άφηναν πίσω τους ήταν πλέον διάχυτη.

Μόλις δύο μήνες νωρίτερα, οι Beatles είχαν ολοκληρώσει την ηχογράφηση του Revolver, μιας συλλογής με κορυφαία pop διαμάντια. Ωστόσο, κατά την παγκόσμια περιοδεία που ακολούθησε, δεν ερμήνευσαν κανένα από αυτά τα κομμάτια ζωντανά. Η αιτία δεν ήταν η ιδιοτροπία, αλλά η αδυναμία του τετραμελούς σχήματος να αποδώσει επί σκηνής την πολυπλοκότητα συνθέσεων όπως το Eleanor Rigby.

Ενώ καλλιτέχνες όπως ο Bob Dylan και οι Rolling Stones έθεταν τις βάσεις για το σύγχρονο rock live, το μυαλό των Beatles βρισκόταν ήδη στο στούντιο. Εκεί μπορούσαν να πειραματιστούν με νέους ήχους, μακριά από τον περιοριστικό ρόλο των ζωντανών εμφανίσεων, που είχαν μετατραπεί σε μια εφιαλτική ρουτίνα. Οι περιοδείες είχαν γίνει επικίνδυνες: οι fans τους πετούσαν αντικείμενα, ενώ σε μια συναυλία στο Cow Palace το 1965, 30 άτομα τραυματίστηκαν σε συνωστισμό.

Η πίεση κορυφώθηκε με τις απειλές κατά της ζωής τους, τις αντιδράσεις στο Tokyo και το διπλωματικό επεισόδιο στις Philippines με την Imelda Marcos. Επιπλέον, το σχόλιο του John Lennon ότι οι Beatles ήταν «πιο δημοφιλείς από τον Ιησού» πυροδότησε εκστρατείες μίσους στις ΗΠΑ, με αποτέλεσμα στάδια να μένουν μισοάδεια.

Φτάνοντας στο Candlestick Park, το συγκρότημα είχε πάρει την απόφαση να εγκαταλείψει τις περιοδείες, ενημερώνοντας σχετικά τον μάνατζέρ τους, Brian Epstein. Μετά την τελευταία τους ερμηνεία στο Long Tall Sally, επιβιβάστηκαν σε τεθωρακισμένο όχημα και αποχώρησαν, κλείνοντας οριστικά έναν κύκλο. Λίγους μήνες μετά, τον Νοέμβριο του 1966, θα ξεκινούσαν στο Abbey Road τη δημιουργία του Strawberry Fields Forever, ανοίγοντας ένα νέο, δημιουργικό κεφάλαιο.