Η σειρά “Ατελείς Γυναίκες” (Imperfect Women) κάνει αμέσως σαφές τι πρόκειται να παρακολουθήσουμε: τρεις γυναίκες να χορεύουν, μεθυσμένες αλλά χαρούμενες, σε ένα σκηνικό γεμάτο όμορφο φωτισμό, με μια φωνή να μιλάει για «συγγένεια από τα βάθη της ψυχής». Ωστόσο, αυτό που ακολουθεί είναι μια υπερβολικά γραμμένη, απίθανη, γυαλιστερή αλλά και παράγωγη αστυνομική ιστορία φόνου. Πρόκειται για ένα απόγονο του “Big Little Lies”, εμπλουτισμένο με στοιχεία από τις δουλειές της Nicole Kidman των τελευταίων δέκα ετών.
Αν προσαρμόσετε τις προσδοκίες σας ανάλογα, θα απολαύσετε οκτώ ώρες ψυχαγωγίας. Αν όμως εστιάσετε στο γεγονός ότι θα μπορούσατε να περιμένετε κάτι καλύτερο από μια παραγωγή του Apple TV, με πρωταγωνίστριες τις Kerry Washington, Elisabeth Moss και Kate Mara, τότε η εμπειρία σας θα είναι λιγότερο ευχάριστη. Επομένως, μην το κάνετε αυτό.
Απολαύστε αντ’ αυτού την άνεση της οικειότητας. Ξεκινάμε, όπως και στο “Big Little Lies”, στη μέση μιας αστυνομικής ανάκρισης, μετά τον φόνο μιας εκ των χορευτριών. Ποια είναι το θύμα; Η Kerry Washington, υποδυόμενη την Eleanor, μια φιλάνθρωπο από εύπορη οικογένεια, είναι αυτή που ανακρίνεται, άρα δεν είναι εκείνη. Το θύμα είναι η Kate Mara, γνωστή ως Nancy, η σύζυγος-τρόπαιο ενός εξίσου πλούσιου, αλλά όχι φιλάνθρωπου, συζύγου, του Robert (Joel Kinnaman).
Ως ένας πλούσιος, ευέξαπτος άνδρας με αδυναμία στο ποτό και μια φρικτή, άπληστη οικογένεια που προσλαμβάνει άμεσα εταιρεία διαχείρισης κρίσεων για να ελέγξει την εικόνα στα ΜΜΕ, ο Robert βρίσκεται στην κορυφή της λίστας υπόπτων για την αστυνομία – και στο τέλος της λίστας για τους θεατές, γιατί γνωρίζουμε πώς λειτουργούν αυτά. Τότε όμως θυμόμαστε το “The Undoing”, ανασηκώνουμε τους ώμους και προετοιμαζόμαστε για την έλλειψη ουσιαστικών εκπλήξεων.
Η Moss συμπληρώνει το τρίο, υποδυόμενη την Mary, μια νοικοκυρά παντρεμένη με τον Howard (Corey Stoll), καθηγητή Αγγλικής Φιλολογίας. Το βρετανικό κοινό θα χρειαστεί να ενημερωθεί, καθώς δεν είναι εμφανές από το τεράστιο σπίτι τους ή τα τρία άψογα ντυμένα παιδιά τους, ότι αυτό σημαίνει ότι είναι φτωχοί. Ομοίως, η ανατροφή της Nancy στο Bakersfield της Καλιφόρνια σημαίνει ότι έχει κάνει πολύ καλή καριέρα. Όταν μια πλοκή βασίζεται στην αμερικανική οικονομία, η σειρά θα έπρεπε να συνοδεύεται από ένα φυλλάδιο με πίνακες μετατροπής.
Λοιπόν, η Nancy νεκρή. Οι φίλοι της λυπημένοι. Οι φίλοι της ακόμη πιο λυπημένοι όταν μαθαίνουν ότι η Nancy έκρυβε μυστικά από αυτούς και εκείνοι έκρυβαν μυστικά ο ένας από τον άλλον – μερικά καλύτερα από άλλα. Η τεράστια έλξη της Eleanor για τον Robert, για παράδειγμα, δεν είναι τόσο άγνωστη όσο νόμιζε. (Η Mary αναφέρεται σε αυτό ως «σύνδεσή της» μαζί του, γιατί δεν είναι μόνο φτωχή, αλλά και ευγενική.)
Όμως η Mary δεν ήξερε ότι η Nancy είχε σχέση με κάποιον ονόματι David. Η Nancy το είχε πει μόνο στην Eleanor. Έτσι, μόνο η Eleanor ήξερε ότι πήγε να τον συναντήσει μετά τη βραδινή τους έξοδο, η οποία στη συνέχεια έγινε η νύχτα του θανάτου της. Καλώς ορίστε στη θέση Νο. 2 υπόπτου, David.
Μήπως όμως ο δολοφόνος είναι ο Davide (Theo Bongani Ndyalvane), ένας καλλιτέχνης που ζωγράφισε πρόσφατα τη γυμνή μορφή της Nancy και του οποίου τον πίνακα η ίδια κρέμασε πιο πρόσφατα στο πατρικό σπίτι;
Ίσως. Αλλά ίσως και όχι.
Ο Robert παίρνει την Eleanor στην όπερα με το εισιτήριο της νεκρής συζύγου του για να τους αποσπάσει την προσοχή: «Στο διάολο η εικόνα». Εντάξει. Καμία από αυτές τις εξελίξεις δεν θυμίζει φιλία, πόσο μάλλον συγγένεια, αλλά δεν είναι το είδος του δράματος που απαιτεί να νοιαζόμαστε για κάτι, πόσο μάλλον για συνέπεια ή αξιόπιστη ανάπτυξη χαρακτήρων, οπότε τρα-λα-λα, το φόρεμά της δείχνει ωραίο.
Η Mary, εν τω μεταξύ, απασχολείται με τη λήψη αστυνομικών εκθέσεων και τη διερεύνηση της υπόθεσης εναντίον του Davide. Της φαίνεται ανεπαρκής. Περισσότεροι ύποπτοι, παρακαλώ!
Έτσι, έρχονται και οι υπόλοιποι, μαζί με περισσότερες ενδείξεις, περισσότερα μυστικά, περισσότερες αποκαλύψεις, περισσότερες ατάκες που κυμαίνονται από τη μια πλατειότητα στην άλλη («Το να παραμένεις ανοιχτός στην αγάπη αξίζει τον κίνδυνο.» «Μερικές φορές νομίζω ότι βλέπεις τη ζωή μου πιο καθαρά από εμένα.» «Τίποτα δεν την έκανε πιο ευτυχισμένη από το να είναι μαμά σου», και ούτω καθεξής).
Διαφορετικά επεισόδια παρουσιάζονται μέσα από διαφορετικά μάτια. Τα πρώτα δύο είναι από την οπτική γωνία της Eleanor, μετά παίρνουμε τη σειρά της Mary, πριν έρθει η ώρα της Nancy να λάμψει. Αυτό προσθέτει ένα επίπεδο ενδιαφέροντος στον τύπο – και η Moss ιδιαίτερα προσφέρει πολλά στο μερίδιό της – αλλά δεν αποκρύπτει τη λεπτή ουσία από κάτω.
Υπάρχουν περιστασιακές αναφορές σε ευρύτερα, πιο σημαντικά ζητήματα. Η Eleanor αμφιβάλλει για την ενοχή του Davide εν μέρει επειδή είναι Μαύρος και πιστεύει ότι η Nancy θα το είχε αναφέρει «στην μόνη Μαύρη φίλη της», ενώ ο αδελφός της Eleanor, ο Donovan – ο Leslie Odom Jr. προσδίδει δυσανάλογη εγκυρότητα σε όλο αυτό μέσω ενός μικρού ρόλου – δεν του αρέσει το γεγονός ότι η αδελφή του έχει ερωτευτεί έναν λευκό άνδρα σε όλη της τη ζωή. Οι οικονομικές διαφορές μεταξύ των φίλων γίνονται επίσης σαφείς. Όμως αυτές οι παρατηρήσεις δεν είναι τίποτα περισσότερο από αυτό.
Ατελείς, λοιπόν, σίγουρα. Αλλά αρκετά διασκεδαστικές για απόδραση.
Το “Imperfect Women” προβάλλεται τώρα στο Apple TV.
