Το καλοκαίρι του 2024 βρίσκει την Haley McGee να παρουσιάζει το “Age Is a Feeling” σε ένα φεστιβάλ στο Τορόντο. Η παράστασή της, έχοντας ήδη αποσπάσει διθυραμβικές κριτικές στο Edinburgh Fringe, βρίσκεται σε εξαιρετική φόρμα. Ωστόσο, μια συγκεκριμένη παράσταση θα την σημάδευε. Καθώς η Καναδή συγγραφέας και ηθοποιός εκκινούσε το συγκινητικό της μονόλογο για τη ζωή, τον θάνατο και την πάροδο του χρόνου, ακούστηκε το κλάμα ενός βρέφους. Το νεογέννητο κοιμήθηκε καθ’ όλη τη διάρκεια της παράστασης, αλλά η McGee, η οποία ήταν τότε πρόσφατα έγκυος, ένιωσε σαν να απευθυνόταν απευθείας σε αυτό το παιδί και τη νέα του οικογένεια. “Αυτό πλαισίωσε ολόκληρη την παράσταση σαν μια συζήτηση με αυτό το μωρό,” δήλωσε η McGee, “Αυτό είναι το μήνυμά μου για σένα, για την ενήλικη ζωή σου.”
Ετοιμάζοντας την παράσταση για μια νέα παρουσίαση στο Λονδίνο, η McGee φαντάζεται πλέον την ενός έτους κόρη της ως το απόλυτο κοινό. Το “Age Is a Feeling” γράφτηκε από την οπτική γωνία μιας 25χρονης που στοχάζεται για το μέλλον της, εξετάζοντας τις επιλογές, μικρές και μεγάλες, που μπορεί να οδηγήσουν ή όχι σε μια γεμάτη ζωή. Ποιος μπορεί να πει πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα: οι διαμάχες, οι ερωτικές ιστορίες, οι περιπέτειες υγείας, οι εύθραυστες φιλίες και τα “τρίξιματα” των οστών;
“Η παράσταση ήταν μια βόμβα για να πει ότι η ζωή είναι μεγάλη και η τύχη δεν έχει γραφτεί ακόμα,” αναφέρει. “Και μόνο επειδή δεν αποκτάς το Χ ή το Ψ, δεν σημαίνει ότι η ζωή σου δεν θα είναι τρομερά πολύτιμη. Με ηρέμησε από τις βαρετές αγωνίες που τείνουν να αντιμετωπίζουν οι γυναίκες της ηλικίας μου.”
Πλέον, πλησιάζοντας τα 40, η McGee γράφει με τη σοφία κάποιου δεκαετίες μεγαλύτερου. Το “Age Is a Feeling” έχει παρουσιαστεί σε 10 γλώσσες – στην Κίνα, τη Χιλή, την Τουρκία και αλλού – από ηθοποιούς ηλικίας από τα μέσα των 20 έως τα μέσα των 50, και πάντα καταφέρνει να αγγίξει το κοινό. “Όταν το κάναμε στο Εδιμβούργο, μπορούσα να δω τα πρόσωπα όλων και υπήρχαν άντρες γύρω στα 70 που σκούπιζαν δάκρυα. Το να συγκινεί ανθρώπους που δεν ήταν στην ηλικιακή μου κατηγορία ήταν καταπληκτικό.”
Αποδίδει αυτό το αποτέλεσμα σε αυτό που αποκαλεί “ανέκδοτη έρευνα”. Πριν από τη συγγραφή, μίλησε με διάφορους ανθρώπους, επισκεπτόμενη νοσοκομεία, μιλώντας με μύστες και πηγαίνοντας σε κοιμητήρια, ενώ παράλληλα ζήτησε απόψεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. “Θα βρεις μια λευκή τρίχα από το πουθενά” είναι μια ατάκα που προέρχεται απευθείας από το Facebook. Πάντα προκαλεί γέλιο. Το ίδιο και αυτή που αναφέρεται στο πώς θα τραυματιστείς τη μέση σου κάνοντας κάτι τόσο αθώο όσο το να βγεις από το ντους.
Λατρεύει αυτό το είδος έρευνας. “Είναι σαν να είσαι ψυχολόγος ή θεραπευτής, να βάζεις τον εαυτό σου μέσα στην εμπειρία άλλων ανθρώπων. Κλαίω τόσο πολύ όταν γράφω – τόσο πολύ που δεν μπορώ να γράψω σε καφετέρια.”
Η ανάμνηση του μωρού από το Τορόντο παραμένει, αλλά η McGee δεν είναι ηθοποιός που πτοείται εύκολα. Έχοντας σπουδάσει αυτοσχεδιασμό στο Second City του Σικάγο, μετακόμισε στο Λονδίνο και εντάχθηκε στην αυτοσχεδιαστική ομάδα The Free Association. Λατρεύει να σκέφτεται επί τόπου. Ένας από τους καθηγητές της στη δραματική σχολή της είχε πει: “Ξέρεις, Haley, κάνεις την καλύτερη δουλειά σου όταν δεν ξέρεις ακριβώς τι πρόκειται να κάνεις.”
Για αυτόν τον λόγο, το “Age Is a Feeling” διαθέτει ένα ενσωματωμένο επίπεδο αβεβαιότητας. Ποιες ιστορίες θα αφηγηθεί εξαρτάται από τις επιλογές του κοινού. Γύρω της στη σκηνή βρίσκονται καρτ-ποστάλ με λέξεις: Δόντια, Λεωφορείο, Στρείδι – καθεμία ενεργοποιεί μια διαφορετική ιστορία. Υπάρχουν 12 συνολικά και το κοινό ακούει έξι. Όπως η ζωή, έτσι και το “Age Is a Feeling” είναι απρόβλεπτο. Έχει αμέτρητες πιθανές παραλλαγές, που κυμαίνονται από τη χαρά έως τη θλίψη.
“Μερικές φορές αισθάνομαι ότι υπάρχουν πολλά σκαμπανεβάσματα. Άλλες φορές αισθάνομαι, ‘Ω, Θεέ μου, τι βίαιη ύπαρξη!’ Δύο από τους καλούς μου φίλους από το σχολείο έτυχε να παρακολουθήσουν μια από τις πιο θλιβερές εκδοχές. Δεν επιλέχθηκε καμία ιστορία που να έδινε μια αίσθηση ανύψωσης ή χαράς. Έπρεπε να τους διαβεβαιώσω ότι δεν ήταν πάντα έτσι!”
Όπως είναι φυσικό, η παράσταση επηρεάζει διαφορετικούς ανθρώπους με διαφορετικούς τρόπους. Καθώς μεγαλώνει, η McGee βλέπει τη δική της οπτική να μεταβάλλεται, είτε επηρεασμένη από την καθημερινή ροή της ζωής είτε από τον τραγικά πρόωρο θάνατο του σκηνοθέτη της, Adam Brace, το 2023, σε ηλικία 43 ετών.
Πριν από την πρεμιέρα στο Τορόντο, ο Brace εμφανίστηκε στο όνειρό της. “Ήμασταν στην κορυφή ενός διώροφου λεωφορείου και μου έδινε σημειώσεις. Τον κοίταξα και είπα, ‘Adam, μας έχεις λείψει τόσο πολύ, αλλά είσαι εδώ.’ Δεν ξέρω αν είναι κάτι μυστικιστικό ή η αίσθηση ότι ζει σε αυτό το έργο, αλλά το βρήκα πολύ παρηγορητικό. Ο Adam κι εγώ μιλούσαμε πολύ για το πώς η τέχνη παρηγορεί τους ανθρώπους και ίσως αυτή είναι μια από τις μεγάλες λειτουργίες αυτής της παράστασης. Έρχεσαι σε αυτό το δωμάτιο και είναι, ‘Γεια σου, πρόκειται να πεθάνεις κι εγώ πρόκειται να πεθάνω!'”
Το “Age Is a Feeling” παρουσιάζεται στο Soho Theatre Walthamstow, Λονδίνο, 5–7 Μαρτίου.
