Η άφιξη της Yuan Gujie ως νέας αναπληρώτριας διευθύντριας του γραφείου διασύνδεσης του Πεκίνου στο Hong Kong έχει προκαλέσει πολλές συζητήσεις. Με δεδομένο το νομικό της υπόβαθρο και την εμπειρία της στην επαρχία Guangdong, είναι σαφές πως η αποστολή της είναι η προώθηση της ουσιαστικής ενσωμάτωσης του Hong Kong με τις πόλεις της Greater Bay Area. Όμως, για να πάρει μπροστά το σχέδιο της Northern Metropolis, το τρέχον νομικό πλαίσιο και το μοντέλο ανάπτυξης της πόλης φαίνονται ανεπαρκή. Χρειάζεται κάτι ριζικό.

Η λύση ίσως βρίσκεται στην υιοθέτηση ενός μοντέλου που έκανε θαύματα στην Κίνα: του «μοντέλου Hefei». Σε αντίθεση με την παραδοσιακή ανάπτυξη που βασίζεται στη γη και τις υποδομές, το Hefei επενδύει σε κρατικά κεφάλαια που καθοδηγούν τη βιομηχανία, δίνοντας έμφαση σε στρατηγικούς τομείς υψηλής τεχνολογίας, όπως έδειξε η επιτυχία της ChangXin Memory Technologies (CXMT). Τα αποτελέσματα για την CXMT ήταν εντυπωσιακά: το πρώτο τρίμηνο του 2026 κατέγραψε έσοδα 50,8 δισεκατομμυρίων yuan, σημειώνοντας άνοδο 719% σε ετήσια βάση.

Το πρόβλημα στο Hong Kong είναι δομικό. Η πόλη λειτουργεί με μια φιλοσοφία ελεύθερης αγοράς και ελάχιστης κυβερνητικής παρέμβασης, ενώ το μοντέλο του Hefei απαιτεί κρατικό σχεδιασμό και ανάληψη ρίσκου. Για να πετύχει η Northern Metropolis, το Hong Kong πρέπει να προχωρήσει σε ριζικές αλλαγές: από την αξιοποίηση της γης βάσει βιομηχανικών επιδόσεων, μέχρι τη νομική κατοχύρωση της ανοχής στον επενδυτικό κίνδυνο για τους αξιωματούχους.

Όπως αποδεικνύει η περίπτωση της περιοχής Qianhai στη Shenzhen, η βαθιά ρυθμιστική ολοκλήρωση είναι εφικτή ακόμα και μέσα στο πλαίσιο «μία χώρα, δύο συστήματα». Αν το Hong Kong θέλει να παραμείνει ανταγωνιστικό σε μια παγκόσμια αγορά που αλλάζει, η δημιουργία μιας «ειδικής ζώνης εντός της ειδικής διοικητικής περιοχής» ίσως είναι το κλειδί για να ξεπεράσει τα εμπόδια και να ξεκλειδώσει τη νέα του δυναμική.