Την περασμένη εβδομάδα, ο Αμερικανός πρεσβευτής στην Πολωνία, Τομ Ρόουζ, διέκοψε την επικοινωνία με τον πρόεδρο της Βουλής της χώρας φιλοξενίας, επικαλούμενος «απαράδεκτες και αδικαιολόγητες προσβολές» εναντίον του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ. Ο Ρόουζ προειδοποίησε ότι η Ουάσινγκτον «δεν θα επιτρέψει σε κανέναν να βλάψει τις σχέσεις ΗΠΑ-Πολωνίας ούτε να περιφρονήσει» τον πρόεδρο, χωρίς ωστόσο να προσδιορίσει τις συγκεκριμένες προσβολές.
Ωστόσο, ο πρόεδρος της κάτω Βουλής, Βλοντζίμιες Τσαρζάστι, ένας Πολωνός πολιτικός της αριστεράς, είχε νωρίτερα επικρίνει την πολιτική του Τραμπ και είχε δηλώσει ότι δεν θα υποστηρίξει την πρωτοβουλία για την υποψηφιότητα του Αμερικανού ηγέτη στο βραβείο Νόμπελ Ειρήνης. Παρόλο που ο Ρόουζ δήλωσε αργότερα στα πολωνικά μέσα ενημέρωσης ότι η Ουάσινγκτον είναι ο «μεγαλύτερος σύμμαχος και φίλος» της Βαρσοβίας, η απότομη αντίδρασή του ενίσχυσε την παγκόσμια αντίληψη ότι οι ΗΠΑ απομακρύνονται από τις παραδοσιακές διπλωματικές νόρμες, σύμφωνα με παρατηρητές.
Αυτή η πιο διεκδικητική μορφή αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής θα μπορούσε να ωθήσει τους συμμάχους της Ουάσινγκτον να αναζητήσουν άλλους εταίρους, συμπεριλαμβανομένου του Πεκίνου, και κινδυνεύει να βλάψει τη σχέση ΗΠΑ-Κίνας, προειδοποίησαν. Ο Σουν Τσενγκχάο, συνεργάτης στο Κέντρο Διεθνούς Ασφάλειας και Στρατηγικής του Πανεπιστημίου Tsinghua, δήλωσε ότι το περιστατικό ανέδειξε ότι η διπλωματική προσέγγιση της δεύτερης προεδρίας Τραμπ ήταν επικεντρωμένη σε ένα «πιο αυταρχικό και διεκδικητικό στυλ».
Η δημόσια αντίδραση του Ρόουζ σε μια αντιληπτή προσβολή και η κίνησή του να αναβαθμίσει το θέμα, πλαισιώνοντας τις αδιευκρίνιστες δηλώσεις ως επίθεση κατά του Τραμπ και της σχέσης ΗΠΑ-Πολωνίας, ήταν «σχετικά σπάνιες στην παραδοσιακή διπλωματική γλώσσα», σημείωσε ο Σουν. «Αυτό αντανακλά ότι η ομάδα Τραμπ είναι πιο διατεθειμένη να αντιμετωπίζει τη διπλωματία ως εργαλείο πολιτικού μηνύματος και πίεσης», πρόσθεσε. «Σε ευαίσθητα θέματα, χρησιμοποιεί σκληρή γλώσσα για να θέσει σαφείς κόκκινες γραμμές και να δημιουργήσει ορατές εγχώριες αποδόσεις, αντί να δίνει προτεραιότητα στην αυτοσυγκράτηση στην έκφραση και να αφήνει χώρο για αμφισημία».
Ο Ντόμινικ Τσιού, ανώτερος αναλυτής στην Eurasia Group, δήλωσε ότι η προσέγγιση του Τραμπ στην εξωτερική πολιτική σηματοδοτεί μια «σαφή απόκλιση από τις προηγούμενες διπλωματικές νόρμες», με το επεισόδιο της Πολωνίας να αποτελεί μόνο ένα παράδειγμα. Καθώς συζητιέται σε ορισμένους κύκλους ότι η Ουάσινγκτον μπορεί να κινείται προς μια πιο επιθετική ρητορική, ο Τσιού σημείωσε ότι η προσέγγιση των ΗΠΑ είναι θεμελιωδώς διαφορετική από αυτό που ορισμένοι παρατηρητές έχουν χαρακτηρίσει ως «wolf warrior diplomacy» της Κίνας. «Το μαχητικό στυλ του Τραμπ καθοδηγείται από τα βραχυπρόθεσμα προσωπικά και πολιτικά του συμφέροντα, καθιστώντας το ασυνεπές και μη βιώσιμο πέρα από την θητεία του ως προέδρου», δήλωσε ο Τσιού. «Αντίθετα, η ‘wolf warrior diplomacy’ δεν βασίζεται στην προσωπικότητα, αλλά σε μια υπολογισμένη στρατηγική που έχει σχεδιαστεί για να διατηρήσει το εθνικιστικό αίσθημα και να προβάλει δύναμη προς τους αντιλαμβανόμενους αντιπάλους της Κίνας».
Το πιο μαχητικό στυλ της Ουάσινγκτον θα μπορούσε να πλήξει την εικόνα της, συμπεριλαμβανομένων των στενών συμμάχων της. Η διεξαγωγή διπλωματίας με τις ΗΠΑ θα απαιτούσε πλέον όχι μόνο τη διαχείριση στρατηγικών και εθνικών συμφερόντων, αλλά και την πρόβλεψη των αντιδράσεων του Τραμπ, δήλωσε ο Τσιού. «Η διπλωματία έχει γίνει πιο επικεντρωμένη στην προσωπικότητα. Οι ξένοι ηγέτες πρέπει να προσαρμοστούν στις ευαισθησίες του για να διατηρήσουν τη δέσμευση ή να αποφύγουν αντίποινα», ανέφερε, προσθέτοντας ότι δεν έχουν όλες οι αντιδράσεις του Τραμπ – όπως οι λεκτικές του απειλές – υλοποιηθεί. Ο Τσιού σημείωσε ότι ένα παράδειγμα αυτού συνέβη μετά την επίσκεψη του Καναδού πρωθυπουργού Μαρκ Κάρνεϊ στην Κίνα, όταν ο Τραμπ δεν προχώρησε στην απειλή του για επιβολή επιπλέον δασμών στα αγαθά από τον Καναδά.
«Η διαχείριση των σχέσεων με την Ουάσινγκτον έχει γίνει πιο περίπλοκη και δαπανηρή. Οι χώρες είναι πιθανό να κάνουν αντιστάθμιση έναντι της απρόβλεπτης διπλωματίας του Τραμπ εμβαθύνοντας τους δεσμούς με άλλους εταίρους, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι απορρίπτουν ή απομακρύνονται από την αρχιτεκτονική ασφάλειας ή οικονομίας που οδηγείται από τις ΗΠΑ», πρόσθεσε. «Για τις χώρες με απαραίτητους στρατηγικούς ή οικονομικούς δεσμούς με τις ΗΠΑ, δεν θα έχουν άλλη επιλογή από το να εμπλακούν με τους όρους του Τραμπ». Ο Σουν δήλωσε ότι μια συνέπεια αυτής της προσέγγισης είναι ότι οι σύμμαχοι των ΗΠΑ θα είναι πιο προσεκτικοί στο να εκφράζουν τις απόψεις τους σε ορισμένα θέματα προς την Ουάσινγκτον. Παρατήρησε επίσης ότι οι χώρες μπορεί να ωθηθούν σε αντιστάθμιση, συμπεριλαμβανομένης της μεγαλύτερης εμπλοκής με την Κίνα.
Υπάρχουν ήδη κάποια σημάδια αυτού του φαινομένου. Αντιμέτωπες με την απρόβλεπτη πολιτική του Τραμπ, οι δυτικές χώρες – από τον Καναδά μέχρι τη Βρετανία – προσπαθούν να ενισχύσουν τους δεσμούς τους με το Πεκίνο. «Οι παγκόσμιες αντιλήψεις για τις ΗΠΑ θα γίνουν πιο διχασμένες. Ορισμένες χώρες θα δουν αυτήν την σκληρότητα ως καθιστώντας τις δεσμεύσεις ασφαλείας των ΗΠΑ πιο αξιόπιστες, αλλά περισσότερες χώρες μπορεί να την ερμηνεύσουν ως πιο συναλλακτική, πιο συναισθηματική και δυσκολότερη στην πρόβλεψη», δήλωσε ο Σουν. Πρόσθεσε ότι οι χώρες θα ωθηθούν να «καταστρώσουν σχέδια έκτακτης ανάγκης» διπλωματικά και οικονομικά. «Μακροπρόθεσμα, αυτό μπορεί να μην αποδυναμώσει την ισχύ των ΗΠΑ, αλλά μπορεί να αποδυναμώσει την ικανότητα των ΗΠΑ να οικοδομήσουν συναίνεση σε πολυμερή πλαίσια».
Σύμφωνα με τον Σουν, η πιο αντιπαραθετική διπλωματική προσέγγιση της κυβέρνησης Τραμπ ενέχει κάποιους κινδύνους για τις σχέσεις της Ουάσινγκτον με το Πεκίνο, παράγοντας ενδεχομένως μια σχέση ΗΠΑ-Κίνας που είναι «σταθερή στην επιφάνεια αλλά εύθραυστη από κάτω». Κατά την άποψη του Σουν, ακόμη και αν το Πεκίνο και η Ουάσινγκτον διατηρήσουν την επικοινωνία, εάν οι ΗΠΑ ασκήσουν πίεση σε ένα ευαίσθητο θέμα όπως η Ταϊβάν ή περιορισμοί στην τεχνολογία, αυτό θα μπορούσε εύκολα να προκαλέσει κινεζική αντίδραση, ωθώντας τη σχέση σε έναν κύκλο κλιμάκωσης. «Η σκληρή ρητορική και η δημόσια ταπείνωση συμπιέζουν τον χώρο ελιγμών και στις δύο πλευρές, καθιστώντας δυσκολότερο για μικρά περιστατικά να ψυχρανθούν», δήλωσε.
Ο Ντέιβιντ Αράσε, καθηγητής διεθνών πολιτικών στο Hopkins-Nanjing Centre, δήλωσε ότι ο Τραμπ επιδίωξε να επαναδιαπραγματευτεί την τιμή των αμερικανικών ωφελειών ασφάλειας και εμπορίου, γεγονός που έχει αφήσει «όλους ανήσυχους και δυσαρεστημένους με τις ΗΠΑ ταυτόχρονα». «Το πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα εξαρτάται από το αν ο Τραμπ μπορεί να αποφύγει την οριστική αποξένωση των παραδοσιακών συμμάχων, φίλων και των μη ευθυγραμμισμένων».
