Οι πρόσφατες εκθέσεις του G7 τον Μάρτιο και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (IMF) τον Απρίλιο συμπίπτουν σε μια προβληματική εκτίμηση: υποστηρίζουν ότι το πλεόνασμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών της Κίνας είναι υπερβολικό και θα έπρεπε να μειωθεί μέσω της τόνωσης της εγχώριας κατανάλωσης. Ωστόσο, η διάγνωση αυτή είναι λανθασμένη. Η παγκόσμια οικονομία, και ειδικά οι αναδυόμενες αγορές, επωφελείται ουσιαστικά από το υψηλό ποσοστό αποταμίευσης της Κίνας.
Το πλεόνασμα αυτό δεν αποτελεί «χαμένο» κεφάλαιο, αλλά εξάγεται στο εξωτερικό με τη μορφή καθαρών εκροών κεφαλαίων, ενισχύοντας τις χρηματοοικονομικές απαιτήσεις της Κίνας στον υπόλοιπο κόσμο. Το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι αν πρέπει να υπάρχει πλεόνασμα, αλλά αν αυτές οι εκροές χρηματοδοτούν αξιόλογες επενδύσεις. Η ιδέα ότι η Κίνα πρέπει να καταναλώνει περισσότερα και να αποταμιεύει λιγότερα αγνοεί ότι η μακροπρόθεσμη ανάπτυξη προέρχεται από τη συσσώρευση κεφαλαίου, την τεχνολογική πρόοδο και τον δομικό μετασχηματισμό, όχι από την κατανάλωση.
Στην πραγματικότητα, οι αναδυόμενες οικονομίες αντιμετωπίζουν τεράστιες ανάγκες για «πράσινη» υποδομή. Χρειάζονται ηλεκτροδότηση, εκσυγχρονισμό των δικτύων, αποθήκευση ενέργειας και ηλεκτρικά μέσα μεταφοράς. Το κύριο πρόβλημα αυτών των χωρών είναι η ρευστότητα και όχι η φερεγγυότητα, ενώ οι δυτικοί οργανισμοί συχνά αποτυγχάνουν να παρέχουν τα απαραίτητα κεφάλαια μακροπρόθεσμης διάρκειας. Εδώ ακριβώς έγκειται η ευκαιρία: η Κίνα διαθέτει την απαραίτητη βιομηχανική δυναμικότητα, με παραγωγή ηλιακών συλλεκτών που αγγίζει τα 1.000-1.200 gigawatts ετησίως, ποσότητα υπερδιπλάσια από αυτή που εγκαθιστά σήμερα ο κόσμος.
Αντί η Ουάσινγκτον να αντιδρά γεωπολιτικά σε έναν κεντρικό ρόλο της Κίνας στην παγκόσμια πράσινη χρηματοδότηση, θα έπρεπε να αναγνωρίσει ότι η Κίνα μπορεί να κατευθύνει μέρος της πολιτικής της μέσω του Belt and Road Initiative, της New Development Bank και της Asian Infrastructure Investment Bank. Η αξιοποίηση των κινεζικών αποταμιεύσεων για τη χρηματοδότηση αναπτυσσόμενων χωρών είναι η πιο ορθολογική και κλιματικά υπεύθυνη χρήση κεφαλαίων που έχει στη διάθεσή της η ανθρωπότητα σήμερα.
