Η διεθνής διαμεσολάβηση αναδεικνύεται όλο και περισσότερο ως το πιο αποτελεσματικό εργαλείο για την επίλυση περιφερειακών κρίσεων, ειδικά σε μια περίοδο όπου οι ειρηνευτικές συνομιλίες μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν παραμένουν «παγωμένες». Στο επίκεντρο αυτών των εξελίξεων βρίσκεται ο Διεθνής Οργανισμός Διαμεσολάβησης (IOMed), ο οποίος προωθείται ενεργά από την Κίνα ως μια εναλλακτική λύση απέναντι στους παραδοσιακούς μηχανισμούς.

Κατά τη διάρκεια συνόδου στο Χονγκ Κονγκ στις 8 Μαΐου, ο Cui Jianchun, επίτροπος του κινεζικού υπουργείου Εξωτερικών, υπογράμμισε ότι η διαμεσολάβηση σέβεται απόλυτα την αυτονομία των εμπλεκόμενων μερών, αποτελώντας τη «μοναδική γοητεία» της διαδικασίας. Ο οργανισμός, που ιδρύθηκε μόλις πέρυσι, έχει ήδη προσελκύσει 41 υπογράφοντα κράτη και 13 συμβαλλόμενες χώρες, ενώ πρόσφατα πέτυχε τη διευθέτηση ναυτικής διαφοράς μεταξύ Κίνας και Σιγκαπούρης.

Την ίδια στιγμή, οι γεωπολιτικές ισορροπίες αλλάζουν. Ο Willy Bett, πρεσβευτής της Κένυας στην Κίνα, τόνισε ότι για τις χώρες του Παγκόσμιου Νότου, η διαμεσολάβηση είναι μια πιο προσιτή οικονομικά λύση από τις δαπανηρές δικαστικές διαμάχες. Οι προσπάθειες επικεντρώνονται πλέον στην οικοδόμηση δυνατοτήτων που θα επιτρέψουν στον οργανισμό να παρεμβαίνει ακόμη και σε κρίσιμα μέτωπα, όπως ο πόλεμος ΗΠΑ-Ισραήλ κατά του Ιράν, ο οποίος έχει οδηγήσει σε εκτόξευση των τιμών του πετρελαίου και απειλεί τη ναυσιπλοΐα στα Στενά του Ορμούζ. Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Donald Trump, χαρακτήρισε πρόσφατα την εύθραυστη εκεχειρία που είχε διαμεσολαβήσει το Πακιστάν ως «απίστευτα αδύναμη».

Σύμφωνα με τον Michael Vatikiotis, σύμβουλο του Centre for Humanitarian Dialogue, η παραδοσιακή επιρροή της Δύσης υποχωρεί, αφήνοντας χώρο σε δυνάμεις όπως το Πακιστάν και η Τουρκία να γεμίσουν το κενό. Ωστόσο, οι ειδικοί προειδοποιούν ότι η έλλειψη εμπιστοσύνης και η πόλωση της διεθνούς πολιτικής καθιστούν το έργο των διαμεσολαβητών εξαιρετικά δύσκολο, υπογραμμίζοντας την ανάγκη για θεσμικά πλαίσια που θα αντικαταστήσουν τον δυσλειτουργικό ΟΗΕ.