Ο Λίβανος παραμένει διχασμένος σχετικά με τον καταλληλότερο τρόπο τερματισμού της σύγκρουσης με το Ισραήλ, καθώς οι επερχόμενες απευθείας διαπραγματεύσεις στην Washington DC πυροδοτούν έντονες αντιδράσεις. Στους δρόμους της Βηρυτού, οι πολίτες εκφράζουν τον σκεπτικισμό τους, με πολλούς να φοβούνται να τοποθετηθούν δημόσια για το ακανθώδες ζήτημα, υπό τον φόβο αντιποίνων. Οι επικείμενες συνομιλίες, που διεξάγονται εν μέσω μιας εύθραυστης δεκαήμερης εκεχειρίας, αποτελούν για πολλούς τη μοναδική διπλωματική οδό, ενώ άλλοι απορρίπτουν κατηγορηματικά τον διάλογο, υποστηρίζοντας πως μόνο η ένοπλη αντίσταση της Hezbollah μπορεί να φέρει αποτελέσματα.

Από τις 2 Μαρτίου 2026, το Ισραήλ έχει κλιμακώσει τις επιθέσεις του, οδηγώντας στον θάνατο 2.294 ανθρώπους και στον εκτοπισμό περισσότερων από 1,2 εκατομμύρια κατοίκων. Οι καταστροφές σε πόλεις όπως al-Mansouri, Majdal Zoun και Qlaileh είναι ολοκληρωτικές, με ολόκληρους οικισμούς να έχουν ισοπεδωθεί. Παρά τις προσπάθειες για ειρήνη, οι εχθροπραξίες συνεχίζονται, με πρόσφατα πλήγματα να κοστίζουν τη ζωή σε πολίτες και δημοσιογράφους, όπως η Amal Khalil.

Στο τραπέζι των συνομιλιών, η λιβανέζικη πλευρά αναμένεται να θέσει ως όρο την παράταση της εκεχειρίας, την πλήρη αποχώρηση των ισραηλινών δυνάμεων και την επιστροφή των Λιβανέζων αιχμαλώτων. Ο πρωθυπουργός Nawaf Salam επιδιώκει μια συμφωνία, ωστόσο η απουσία ουσιαστικών διαπραγματευτικών εργαλείων και η αίσθηση ότι η κυβέρνηση προσέρχεται χωρίς στρατηγική αποτροπή προκαλούν έντονη κριτική. Αναλυτές επισημαίνουν πως, παρά τον κίνδυνο μιας συμφωνίας που θα ευνοεί αποκλειστικά το Ισραήλ, η δοκιμασία της διπλωματίας αποτελεί ίσως την τελευταία εναπομείνασα επιλογή για την προστασία του πληθυσμού από περαιτέρω καταστροφές.