Για χρόνια, η αντίσταση στην τεχνητή νοημοσύνη (AI) φαινόταν διαχειρίσιμη. Ακαδημαϊκοί έγραφαν ανοιχτές επιστολές, σεναριογράφοι του Χόλιγουντ απεργούσαν για συμβατικές ρήτρες, και think tanks προειδοποιούσαν για απώλεια θέσεων εργασίας. Οι επικεφαλής της τεχνολογίας έμοιαζαν να αποδέχονται, να δεσμεύονται για υπευθυνότητα, και συνέχιζαν να αναπτύσσουν με ταχείς ρυθμούς.
Ωστόσο, η κατάσταση έχει πλέον πάρει πιο ακραίες διαστάσεις. Η είδηση ότι κάποιος πέταξε βόμβα Molotov στο σπίτι του Sam Altman, CEO της OpenAI, στη γειτονιά Pacific Heights του Σαν Φρανσίσκο, και η επακόλουθη σύλληψη του δράστη, που φέρεται να είχε “μανιφέστο” για την “εξάλειψη” της ανθρωπότητας από την AI, σηματοδοτεί μια νέα, ανησυχητική φάση. Λίγες ώρες αργότερα, σημειώθηκε και πυροβολισμός κοντά σε άλλη κατοικία του Altman, ενισχύοντας την ανησυχία για την κλιμάκωση της βίας.
Αυτά τα γεγονότα προκάλεσαν ποικίλες αντιδράσεις. Ενώ ορισμένοι αποδίδουν την ευθύνη σε ριζοσπαστικές ομάδες κατά της AI, στα μέσα ενημέρωσης που ασκούν κριτική, ή ακόμη και στον ίδιο τον Altman για τη ρητορική του, η απήχηση στα νεότερα, λιγότερο επίσημα διαδικτυακά κανάλια, όπως το Instagram και το TikTok, δείχνει μια σαφή τάση: “Βασισμένο, ξανακάν’ το”, “Ελεύθερος αυτός, δεν έκανε τίποτα λάθος”.
Η Γενιά Ζ (Gen Z) φαίνεται να έχει ιδιαίτερα αρνητική στάση απέναντι στην AI. Παρόλο που πάνω από το μισό της χρησιμοποιεί AI τακτικά, λιγότερο από το ένα πέμπτο νιώθει αισιόδοξο. Ένα τρίτο δηλώνει ότι η τεχνολογία την εξοργίζει, και σχεδόν οι μισοί ότι τους φοβίζει. Αυτό αποδίδεται εν μέρει στην επισφαλή αγορά εργασίας, με το 43% των νέων αποφοίτων να είναι “υποαπασχολούμενοι”.
Επιπλέον, η απόσταση μεταξύ της υπόσχεσης της AI και της πραγματικότητας, όπως τη συμβολίζει ο ίδιος ο Altman με τις προβλέψεις του για “καθολική υπολογιστική ισχύ” και σχεδόν “ανύπαρκτη εργασία”, δημιουργεί σύγχυση. Η πραγματικότητα του 2026, με τον πληθωρισμό, την οικονομική ανασφάλεια και την έλλειψη προσιτών κατοικιών, έρχεται σε αντίθεση με το “frictionless” μέλλον που προβάλλεται.
Η αντίδραση δεν περιορίζεται μόνο σε προσωπικές επιθέσεις. Στην καρδιά της Αμερικής, η κατασκευή data centers αντιμετωπίζει σφοδρές αντιδράσεις από τοπικές κοινότητες. Σχεδόν 18 δισεκατομμύρια δολάρια σε έργα data centers έχουν μπλοκαριστεί και άλλα 46 δισεκατομμύρια καθυστερήσει τα τελευταία δύο χρόνια, λόγω τοπικών αντιδράσεων. Οι κοινότητες εκφράζουν ανησυχίες για αυξημένους λογαριασμούς ενέργειας, κατανάλωση νερού, θόρυβο, επιπτώσεις στην αξία των ακινήτων και καταστροφή πράσινων χώρων.
Οι εταιρείες, εν τω μεταξύ, χρησιμοποιούν την απειλή της αντικατάστασης εργαζομένων από την AI ως “μοχλό πίεσης”. Έρευνες δείχνουν αύξηση στις απολύσεις που αποδίδονται στην AI, με την Morgan Stanley να επισημαίνει ότι, αν και η AI δεν έχει ακόμη μακροοικονομικό αντίκτυπο, οι αναλυτές της Goldman Sachs προβλέπουν μακροπρόθεσμη διαταραχή για 6%-7% των θέσεων εργασίας στις ΗΠΑ.
Ο θυμός, ωστόσο, είναι και πιο προσωπικός. Η Γενιά Ζ εστιάζει στην “επιστροφή στην τριβή”, βιώνοντας αυθεντικές, “άβολες” εμπειρίες. Περιπτώσεις όπου η AI χρησιμοποιείται για τη δημιουργία ψυχολογικών προφίλ εναντίον ατόμων, όπως αναφέρθηκε, ενισχύουν την αίσθηση της χρήσης της τεχνολογίας με απάνθρωπο τρόπο.
Συμπερασματικά, η αντίδραση κατά της AI δεν οφείλεται σε έναν μόνο παράγοντα. Εργαζόμενοι που αισθάνονται απειλούμενοι, καταναλωτές που απογοητεύονται, και άτομα που βλέπουν την AI να χρησιμοποιείται εναντίον τους σε προσωπικό επίπεδο, συνθέτουν ένα σύνθετο μωσαϊκό δυσαρέσκειας. Η πραγματική αιτία, όπως επισημαίνεται, είναι η διάψευση των προσδοκιών, όπου οι απλοί καταναλωτές βιώνουν μια εμπειρία τελείως διαφορετική από τις υποσχέσεις που τους δόθηκαν.
