Μια κινεζική εταιρεία, η MizarVision, που ειδικεύεται στη γεωχωρική ευφυΐα, δημοσίευσε μια έκθεση που αναλύει τις δραστηριότητες των αμερικανικών αεροσκαφών ανεφοδιασμού KC-135 και KC-46 κατά τη διάρκεια της Επιχείρησης Epic Fury. Η ανάλυση, η οποία φέρεται να χρησιμοποιεί Τεχνητή Νοημοσύνη, επιχειρεί να εντοπίσει τα πρότυπα χτυπημάτων βομβαρδιστικών αεροσκαφών πάνω από το Ιράν, συνδέοντας τις κινήσεις των τάνκερ με επιθέσεις σε ιρανικούς στόχους.
Σύμφωνα με την έκθεση, τα τάνκερ, τα οποία είναι από τους πιο εύκολα εντοπίσιμους τύπους στρατιωτικών αεροσκαφών μέσω σημάτων Automatic Dependent Surveillance-Broadcast (ADS-B), θα μπορούσαν να παρακολουθούνται. Ωστόσο, τα βομβαρδιστικά, κατά τη διάρκεια επιχειρησιακών πτήσεων, σπάνια εκπέμπουν τέτοια σήματα. Για να ξεπεραστεί αυτό το εμπόδιο, η MizarVision προσπάθησε να αντιστοιχίσει τις θέσεις των τάνκερ με γνωστές ή ύποπτες κινήσεις βομβαρδιστικών, μια διαδικασία που χαρακτηρίζεται ως δύσκολη.
Η εταιρεία είχε προηγουμένως πραγματοποιήσει μια μηνιαία παρακολούθηση, η οποία περιλάμβανε και δορυφορικές εικόνες της ανάπτυξης αμερικανικών στρατιωτικών μέσων στη Μέση Ανατολή. Μια διαγραμμένη ανάρτηση σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης της εταιρείας παρουσίαζε τις διαδρομές πτήσεων αμερικανικών τάνκερ από το Ισραήλ προς τον Περσικό Κόλπο, μαζί με τροχιές ανεφοδιασμού για KC-135 στην περιοχή, χωρίς όμως να αναφέρεται η ημερομηνία. Η έκθεση περιέγραφε πώς αυτά τα τάνκερ είχαν δημιουργήσει θέσεις ανεφοδιασμού για να υποστηρίξουν τις δραστηριότητες των αμερικανικών βομβαρδιστικών.
Στην Επιχείρηση Epic Fury συμμετείχαν και οι τρεις τύποι στρατηγικών βομβαρδιστικών της Αμερικανικής Αεροπορίας: B-1, B-2 και B-52. Ο Στρατηγός Dan Caine, πρόεδρος των Αρχηγών του Επιτελείου, δήλωσε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες είχαν πραγματοποιήσει 62 αποστολές βομβαρδιστικών στο πλαίσιο της επιχείρησης, πριν από τη συμφωνία κατάπαυσης του πυρός. Παλαιότερες αναφορές του U.S. Central Command ανέφεραν ότι τα B-1 χρησιμοποιήθηκαν για την υποβάθμιση των πυραυλικών δυνατοτήτων του Ιράν, ενώ τα B-52 έπληξαν ιρανικούς βαλλιστικούς πυραύλους και κέντρα διοίκησης. Η εφημερίδα Wall Street Journal είχε αναφέρει ότι βομβαρδιστικά B-2 είχαν ρίξει βόμβες GBU-57, γνωστές ως massive ordnance penetrators, σε υπόγειο συγκρότημα της Ισλαμικής Επαναστατικής Φρουράς του Ιράν.
Η MizarVision παρουσίασε μια λεπτομερή χρονολογική ανάλυση, χωρίζοντας τις επιχειρήσεις των αμερικανικών τάνκερ σε τρεις φάσεις. Η πρώτη φάση (1-5 Μαρτίου) περιλάμβανε έναν “ύποπτο εναέριο ανεφοδιασμό με B-52H” πάνω από τη Μεσόγειο. Σε αυτή τη φάση, υπήρχε περιορισμένη διαθέσιμη πληροφορία, με την περισσότερη ανιχνεύσιμη αεροπορική δραστηριότητα να εντοπίζεται πάνω από το Ισραήλ ή τη Μεσόγειο, συνδεδεμένη με προσπάθειες των ΗΠΑ να αποκτήσουν αεροπορική υπεροχή.
Η δεύτερη φάση (9-14 Μαρτίου) χαρακτηρίστηκε από αυξημένη δραστηριότητα τάνκερ πάνω από τη Σαουδική Αραβία και τον Περσικό Κόλπο, για την “υποστήριξη των B-1B και B-2 στις επιθέσεις στο Ιράν”. Εντοπίστηκαν συγκεκριμένες θέσεις στον Κόλπο για KC-135 στις 9 και 14 Μαρτίου. Στις 13 Μαρτίου, ένα αμερικανικό τάνκερ εντοπίστηκε να πετά από το Ισραήλ προς τη Σαουδική Αραβία, η οποία χαρακτηρίστηκε ως “αναδυόμενος κόμβος ανεφοδιασμού”. Υπήρξε επίσης πιθανή συσχέτιση με ένα B-1B που φέρεται να προσγειώθηκε στο RAF Fairford της Βρετανίας για αποστολές σχετικές με το Ιράν.
Η κορύφωση των επιχειρήσεων σημειώθηκε μεταξύ 15 και 17 Μαρτίου, με επιβεβαιωμένες επιθέσεις B-1B. Στις 16 Μαρτίου, εντοπίστηκαν δραστηριότητες τάνκερ που υποστήριζαν επιθέσεις B-1B. Στις 17 Μαρτίου, εντοπίστηκε μια θέση ανεφοδιασμού πάνω από τα Στενά του Ορμούζ, μαζί με ένα αεροσκάφος έγκαιρης προειδοποίησης E-3C Sentry και ένα B-1B που διέσχισε τη Μεσόγειο πριν φτάσει στον Κόλπο. Το συμπέρασμα ήταν ότι υπήρχε μια πλήρης αλυσίδα έγκαιρης προειδοποίησης, βαριάς βομβάρδισης και εναέριου ανεφοδιασμού, που στόχευε συγκεκριμένα ιρανικά ναυτικά περιουσιακά στοιχεία στα Στενά του Ορμούζ και σε νησιά όπως το Kharg Island, ένα κέντρο για αποστολές πετρελαίου.
Ο Hu Bo, διευθυντής του South China Sea Strategic Situation Probing Initiative, ανέφερε ότι οι κινήσεις των βομβαρδιστικών, όπως και αυτές των μαχητικών, μπορούν να συναχθούν από τα πρότυπα των τάνκερ, προειδοποιώντας όμως για “υψηλό βαθμό αβεβαιότητας”. Ο Fu Qianshao, στρατιωτικός αναλυτής, πρόσθεσε ότι η παρακολούθηση των τάνκερ επιτρέπει μια εύλογη εκτίμηση της δραστηριότητας των αμερικανικών βομβαρδιστικών, καθώς οι ζώνες ανεφοδιασμού είναι συνήθως προκαθορισμένες και τα τάνκερ είναι εύκολο να εντοπιστούν.
