Σε μια εποχή όπου τα μηνύματα ταξίδευαν με την αργή ταχύτητα της ταχυδρομικής υπηρεσίας, μια γλυκιά ιστορία αγάπης ξετυλίγεται μέσα από αλληλογραφία, προσφέροντας την απόλυτη αντιπρόταση στα σύγχρονα dating apps. Η παράσταση «Η αλληλογραφία της αγάπης» μας ταξιδεύει στο 1942, όπου ο Jack (Preston Nyman), στρατιωτικός γιατρός που αντιμετωπίζει τις συνέπειες του πολέμου, και η Louise (Eva Feiler), χορεύτρια που φιλοδοξεί να κατακτήσει το Broadway, ξεκινούν να γράφουν ο ένας στον άλλον, μετά από προτροπή συγγενών που πιστεύουν ότι θα ταιριάξουν.
Η αρχική, κάπως τυπική, ανταλλαγή επιστολών μετατρέπεται σταδιακά σε μια βαθιά σύνδεση δύο διαφορετικών κόσμων, μιας «κολλητής» συνάντησης πνευμάτων, καταλήγοντας σε μια γνήσια σχέση, χωρίς οι δύο πρωταγωνιστές να έχουν συναντηθεί ποτέ. Οι πρώτες τους γνωριμίες αναβάλλονται συνεχώς, είτε λόγω της αδυναμίας του Jack να πάρει άδεια, είτε λόγω περιοδειών της Louise.
Το έργο, γραμμένο το 2019 από τον Ken Ludwig, ένα αναγνωρισμένο όνομα του Broadway, αποδεικνύει ότι η ιστορία, παρότι βασίζεται στη ζωή των γονέων του συγγραφέα, δεν στερείται δραματικής έντασης. Ο Ludwig καταφέρνει να μας κάνει να συμπάσχουμε με το ζευγάρι, παρότι οι χαρακτήρες και ορισμένες αναφορές σε τραγούδια της εποχής μπορεί να φαίνονται οικείες. Η παράσταση ανυψώνεται πάνω από τα κλισέ, προσφέροντας μια συγκινητική εμπειρία.
Η σκηνοθεσία του Simon Reade βασίζεται στην απλότητα, αναδεικνύοντας τη δύναμη δύο ηθοποιών που δίνουν εξαιρετικά ειλικρινείς ερμηνείες στις αντίθετες πλευρές της σκηνής. Η αίσθηση ζεστασιάς και η προσπάθεια των ηρώων να βρουν στιγμές ευτυχίας μέσα στο χάος του πολέμου, είναι συγκλονιστικές. Η παράσταση είναι γλυκιά, αστεία και απροσδόκητα συγκινητική, διατηρώντας μια νοσταλγική ατμόσφαιρα. Πέρα από την εξελισσόμενη ιστορία αγάπης, αναδεικνύεται ο ρομαντισμός της γραφής, η οικειότητα του μελανιού και του χαρτιού, η αναμονή και η αίσθηση της φυσικής επαφής.
Μια προσπάθεια να προστεθεί συναισθηματική ένταση προς το τέλος, με μια ανατροπή, φαίνεται κάπως περιττή, καθώς ο θεατής έχει ήδη συνδεθεί συναισθηματικά με το ζευγάρι και επιθυμεί την ευτυχή του κατάληξη. Πρόκειται για μια ιστορία παλιά όσο και το τραγούδι «We’ll Meet Again» της Vera Lynn, αλλά παράλληλα, είναι μια ακαταμάχητα ζεστή εμπειρία.
Η παράσταση παρουσιάζεται στο Arcola theatre, London, έως τις 2 Μαΐου.
