Στην καρδιά της σύγχρονης εταιρικής Αμερικής, όπου η τάση είναι η αύξηση του αριθμού των υφισταμένων ανά προϊστάμενο με στόχο τη μείωση του κόστους και την επιτάχυνση των αποφάσεων, ο CEO της JPMorgan Chase, Τζέιμι Ντάιμον, χαράζει μια διαφορετική πορεία. Σε πρόσφατη επιστολή του προς τους μετόχους, ο Ντάιμον εξήρε την αποτελεσματικότητα και την αίσθηση ευθύνης που χαρακτηρίζουν τις μικρές ομάδες, παρομοιάζοντάς τες με επίλεκτες μονάδες των ενόπλων δυνάμεων.
«Οι ομάδες που χρειάζονται για να αντιμετωπίσουν [συγκεκριμένα προβλήματα] πρέπει να είναι μικρές και να έχουν την εξουσία λήψης αποφάσεων για να κινηθούν και να δράσουν σαν Navy SEALs ή η Δέλτα Δύναμη του Στρατού», έγραψε, τονίζοντας ότι «αυτός είναι πόλεμος χαρακωμάτων, αφορά την μάχη για κάθε εκατοστό, την γρήγορη κίνηση και την ολοκλήρωση των εργασιών».
Η παραλληλία με τις επιχειρήσεις ειδικών δυνάμεων, όπως οι SEALs που λειτουργούν συνήθως σε ομάδες οκτώ ατόμων ή λιγότερο, δεν είναι τυχαία. Στον επιχειρηματικό κόσμο, η οργάνωση των εργαζομένων σε μικρότερες ομάδες διασφαλίζει ότι όλοι έχουν ένα μερίδιο στην επιτυχία, όπως υποστηρίζει ο Ντάιμον. Όταν ένας διευθυντής ηγείται υπερβολικά πολλών ατόμων, η ευθύνη διασπείρεται. «Πολύ συχνά, όταν μια διοικητική ομάδα θέλει να πετύχει κάτι νέο… όλοι στην ομάδα λένε ‘Θα το κάνουμε’, εννοώντας ότι θα το προσθέσουν στη μακρά λίστα των καθηκόντων που ήδη έχουν. Όταν όμως οι προσπάθειες αφορούν το 1% των δουλειών πολλών ανθρώπων, δεν θα ολοκληρωθούν ποτέ».
Αντίθετα, οι μικρότερες ομάδες, με μικρότερες λίστες «προς εκτέλεση», έχουν το κίνητρο να επικεντρωθούν πλήρως σε κάθε εργασία. «Χρειάζεσαι μια ομάδα 100% αφοσιωμένη στην αποστολή – και όλοι οι υπόλοιποι τους υποστηρίζουν», εξηγεί.
Με αυτή τη στάση, ο Ντάιμον έρχεται σε αντίθεση με το μοντέλο της «υπερεπίπεδης» διαχείρισης που υιοθετείται από εταιρείες όπως η Meta, όπου ο CEO Μαρκ Ζούκερμπεργκ αναμένει από τους εργαζομένους να κάνουν περισσότερα με λιγότερα στην εποχή της Τεχνητής Νοημοσύνης. Η Meta, έχοντας ήδη απολύσει εκατοντάδες εργαζομένους και εφαρμόζοντας αναλογίες 50-προς-1 υπαλλήλων προς προϊσταμένους σε τουλάχιστον ένα τμήμα, υιοθετεί μια δομή που ξεπερνά τα όρια της κλίμακας «span-of-control».
Η αφαίρεση επιπέδων διοίκησης αποσκοπεί στην επιτάχυνση αποφάσεων και καινοτομίας, μειώνοντας την ιεραρχία και φέρνοντας τους ηγέτες πιο κοντά στους εργαζομένους πρώτης γραμμής και στους πελάτες. Ωστόσο, σε τέτοιες δομές, το νεότερο προσωπικό μπορεί να παραβλεφθεί, οι εργαζόμενοι να αισθάνονται χωρίς κατεύθυνση, και οι διευθυντές να εξαντληθούν, ή, όπως τονίζει ο Ντάιμον, η ευθύνη για την ολοκλήρωση των εργασιών να γίνει ασαφής.
Παρά τους κινδύνους, οι αμερικανικές εταιρείες συνεχίζουν να «ισοπεδώνονται», σύμφωνα με την Gallup. Ο μέσος όρος των άμεσων αναφορών ανά διευθυντή αυξήθηκε από 10,9 το 2024 σε 12,1 το 2025, γεγονός που σημαίνει ότι τα μέσα μεγέθη ομάδων είναι σχεδόν 50% μεγαλύτερα από ό,τι το 2013.
Οι επίπεδες δομές σπάνια διαρκούν, καθώς οι εργαζόμενοι τείνουν να αναζητούν περισσότερη διαδραστικότητα με τη διοίκηση. Η γενική συναίνεση μεταξύ των ειδικών είναι ότι το ιδανικό μέγεθος ομάδας είναι επτά άτομα, συν ή πλην λίγα. Ο πρώην CEO της Amazon, Τζεφ Μπέζος, είχε εισάγει τον περίφημο «κανόνα των δύο πίτσας» στην αρχή της εταιρείας, υποστηρίζοντας ότι εάν δύο πίτσες δεν μπορούν να θρέψουν μια ομάδα, τότε η ομάδα είναι πολύ μεγάλη.
Αυτή η αναλογία, αν και φαντάζει παλιομοδίτικη, διατηρεί την κεντρική της έννοια. Ο Ντάιμον καταλήγει σε παρόμοιο μέγεθος ομάδας, χρησιμοποιώντας ίσως πιο εύστοχα, σε μια εποχή πολέμου, μια στρατιωτική μεταφορά.
