Η OpenAI, η γνωστή εταιρεία τεχνητής νοημοσύνης, προτείνει μια ριζική αναθεώρηση της κοινωνίας, συμπεριλαμβανομένων συστημάτων φορολογίας και ωραρίων εργασίας, προκειμένου να προετοιμαστεί για τις κολοσσιαίες αλλαγές που αναμένεται να φέρει η «υπερ-νοημοσύνη» – η στιγμή δηλαδή που τα συστήματα τεχνητής νοημοσύνης θα ξεπεράσουν τις ικανότητες των πιο ευφυών ανθρώπων. Η εταιρεία δημοσίευσε μια έκθεση 13 σελίδων με τίτλο “Industrial Policy for the Intelligence Age”, αποσκοπώντας στο να “πυροδοτήσει” τη συζήτηση με “πολιτικές ιδέες εστιασμένες στους ανθρώπους”. Ωστόσο, η αξιοπιστία και τα κίνητρα πίσω από αυτές τις προτάσεις τίθενται υπό αμφισβήτηση, ειδικά μετά από μια εκτενή έρευνα του New Yorker που αποκάλυψε ερωτήματα σχετικά με την αξιοπιστία του CEO της OpenAI, Sam Altman, σε θέματα ασφάλειας της τεχνητής νοημοσύνης.
Η έκθεση, γραμμένη από την ομάδα παγκόσμιων υποθέσεων της OpenAI, αναλύει τις αναμενόμενες οικονομικές επιπτώσεις της υπερ-νοημοσύνης και προτείνει πιθανές λύσεις. Η εταιρεία δηλώνει ότι οι προτάσεις της είναι απλώς ένα σημείο εκκίνησης για συζήτηση, καλώντας τους πάντες να συμβάλουν, να βελτιώσουν, να αμφισβητήσουν ή να επιλέξουν μέσω δημοκρατικών διαδικασιών.
Παρά τις προτάσεις για δημόσια κεφάλαια και συντομότερες εβδομάδες εργασίας, το κοινό, ήδη ανήσυχο με τον ρυθμό και τις συνέπειες των αλλαγών που επιφέρει η τεχνητή νοημοσύνη, φαίνεται πως παραμένει δύσπιστο. Η Lucia Velasco, ανώτερη οικονομολόγος και επικεφαλής πολιτικής AI στην Inter-American Development Bank, επεσήμανε ότι η OpenAI είναι ο πιο άμεσα ενδιαφερόμενος φορέας, διαμορφώνοντας ένα περιβάλλον όπου η ίδια λειτουργεί με μεγάλη ελευθερία, βάσει κανόνων που έχει βοηθήσει να οριστούν. Αν και συμφωνεί ότι οι κυβερνήσεις υστερούν στην προώθηση λύσεων, τονίζει την ανάγκη η συζήτηση να μην περιοριστεί στην ίδια την εταιρεία.
Η Soribel Feliz, ανεξάρτητη σύμβουλος πολιτικής AI, αναγνώρισε την προσπάθεια της OpenAI να θέσει το ζήτημα στο τραπέζι, συμφωνώντας ότι οι ΗΠΑ και τα δίκτυα ασφαλείας υστερούν. Ωστόσο, υπογράμμισε ότι πολλές από τις προτάσεις δεν είναι νέες, έχοντας συζητηθεί εκτενώς σε προηγούμενες συζητήσεις για τη διακυβέρνηση της AI, ακόμη και από το 2022, μετά την κυκλοφορία του ChatGPT. Η Feliz τόνισε την έλλειψη ουσιαστικών μηχανισμών υλοποίησης, πέρα από την απλή αναφορά λύσεων.
Το κείμενο απευθύνεται κυρίως σε νομοθέτες, καθώς οι προτάσεις μοιάζουν να ξεπερνούν το επίπεδο των εκατομμυρίων χρηστών του ChatGPT. Ο Nathan Calvin, αντιπρόεδρος της Encode AI, χαρακτήρισε το έγγραφο ως βελτίωση σε σχέση με προηγούμενες, πιο αόριστες προτάσεις, επισημαίνοντας θετικά συγκεκριμένες ιδέες για ελέγχους και περιορισμούς στη χρήση της AI. Ωστόσο, αναφέρθηκε και στις προσπάθειες lobbying της OpenAI μέσω του PAC “Leading the Future”, το οποίο προωθεί πολιτικές φιλικές προς τη βιομηχανία της AI. Ο Calvin εξέφρασε την ελπίδα για εποικοδομητικότερη δέσμευση, αντί για επιθέσεις σε πολιτικούς που προωθούν πολιτικές που η OpenAI τώρα υποστηρίζει, αναφέροντας ως παράδειγμα την αντίθεση σε νόμους ασφάλειας και διαφάνειας AI στη Νέα Υόρκη.
Παρόλο που ο Sam Altman συνέκρινε τις προτάσεις με τη “Νέα Συμφωνία” του Roosevelt, ο Anton Leicht, επισκέπτης ερευνητής στο Carnegie Endowment, τις χαρακτήρισε περισσότερο ως πειράματα σκέψης της Silicon Valley, παρά ως ρεαλιστικές λύσεις. Θεωρεί ότι οι ιδέες αυτές απαιτούν θεμελιώδεις κοινωνικές αλλαγές και μεγάλες πολιτικές προσπάθειες, και ότι η τρέχουσα μορφή του κειμένου μπορεί να λειτουργεί ως κάλυψη για “ρυθμιστικό μηδενισμό”. Πρότεινε την ανακατεύθυνση των πολιτικών πόρων και των δεξιοτήτων lobbying της βιομηχανίας AI για την προώθηση αυτών των ατζέντων, εκφράζοντας, ωστόσο, αμφιβολίες για την αποτελεσματικότητα λόγω της “αόριστης φύσης και του χρονισμού” του εγγράφου.
