Ο Ραμ Εμάνουελ, πρώην προσωπάρχης του Μπαράκ Ομπάμα, εξαπέλυσε σφοδρή κριτική στο κόμμα του, κατηγορώντας τους Δημοκρατικούς ότι υιοθετούν τον ακτιβισμό φυλής και φύλου εις βάρος των “αξιών της μεσαίας τάξης”. Ο Εμάνουελ, σε πρόσφατη εμφάνισή του στο podcast “The Fifth Column”, δήλωσε χαρακτηριστικά: “Χάσαμε την ουσία. Εμείς, οι Δημοκρατικοί σε εθνικό επίπεδο, από τη χρήση του όρου ‘Latinx’, μέχρι την αποχρηματοδότηση της αστυνομίας, τη δήλωση ‘οι αστυνομικές οργανώσεις είναι όλες ρατσιστικές’, μέχρι την εισαγωγή ενός συνόλου πολιτισμικών πολέμων στα σχολεία μας. Βρισκόμαστε στην ηττημένη πλευρά αυτών των πολιτισμικών πολέμων. Τελεία και παύλα.”
Εξέφρασε την απορία του για την εστίαση σε ζητήματα όπως η πρόσβαση σε τουαλέτες και αποδυτήρια, αντί να δίνεται προτεραιότητα στην “αριστεία στην τάξη”. “Περάσαμε από την αποδοχή στην υπεράσπιση. Θυμάμαι να αγωνίζομαι για το Title IX,” ανέφερε, αναφερόμενος στον νόμο κατά των διακρίσεων που επιβάλλει ίσες ευκαιρίες στον αθλητισμό σε σχολεία και κολλέγια για τις γυναίκες. “Γιατί να υπονομεύσετε την αρχή του Title IX με τη δυνατότητα των τρανς ανδρών να αγωνίζονται σε γυναικία αθλήματα;”
Ο Εμάνουελ, ο οποίος έχει διατελέσει βουλευτής του Ιλινόις, προσωπάρχης του Μπαράκ Ομπάμα (2009-2019), δήμαρχος του Σικάγο (2011-2019) και πρέσβης των ΗΠΑ στην Ιαπωνία (2022-2025), είναι ο τελευταίος σε μια σειρά ισχυρών Δημοκρατικών που αποστασιοποιούνται από τις υπερβολές της “woke” εποχής. Άλλοι, όπως ο πρώην στρατηγιστής της Κλίντον, Τζέιμς Κάρβιλ, έχουν καλέσει τους συναδέλφους του Δημοκρατικούς να εγκαταλείψουν την “θεατρική woke πολιτική” και να υιοθετήσουν μια “πλατφόρμα καθαρής οικονομικής οργής”. Ο γερουσιαστής Τζον Φέτερμαν έχει δηλώσει ότι “δεν είναι woke” και έχει προτρέψει το κόμμα του να γίνει πιο αυστηρό σχετικά με το έγκλημα.
Η στροφή των Δημοκρατικών προς το “woke” κορυφώθηκε το 2024. Εκείνη τη χρονιά, ο πρόεδρος Τζο Μπάιντεν ανακήρυξε την Κυριακή του Πάσχα “Ημέρα Ορατότητας των Τρανς”, ενώ η Planned Parenthood προσέφερε δωρεάν αμβλώσεις και αγγειεκτομές από ένα βαν έξω από τη Δημοκρατική Εθνική Συνέλευση στο Σικάγο. Η αντιπρόεδρος Κάμαλα Χάρις υπερασπίστηκε το ιστορικό της, υποσχόμενη χρηματοδοτούμενες από τους φορολογούμενους αλλαγές φύλου σε κρατούμενους και παράτυπους μετανάστες.
Ο τότε υποψήφιος και νυν πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ εκμεταλλεύτηκε αυτές τις εξελίξεις, προβάλλοντας διαφημίσεις με τη Χάρις να υπόσχεται αμβλώσεις στο τέλος της εγκυμοσύνης και τρανς αθλητές σε γυναικεία αθλήματα. Μια τηλεοπτική διαφήμιση παρουσίαζε εικόνες από αξιωματούχους του Λευκού Οίκου που άλλαζαν φύλο, όπως ο Ρίτσαρντ “Ρέιτσελ” Λεβίν και ο Σαμ Μπρίτον, με αφήγηση που έλεγε στους ψηφοφόρους: “Η Κάμαλα είναι υπέρ του ‘they/them’. Ο πρόεδρος Τραμπ είναι υπέρ σας.” Οι ψηφοφόροι συμφώνησαν, δίνοντας στον Τραμπ όλες τις πολιτείες-κλειδιά και την πρώτη δημοφιλή νίκη για Ρεπουμπλικανό υποψήφιο από το 2004. Κρίσιμης σημασίας για αυτή τη νίκη ήταν οι ψήφοι των νεαρών λευκών ανδρών, μιας δημογραφικής ομάδας που παραγκωνίστηκε και αντιμετωπίστηκε με συγκατάβαση από το κόμμα της Χάρις.
Ο Εμάνουελ πιστεύει ότι για να ξανακερδίσουν, οι Δημοκρατικοί πρέπει να επιστρέψουν στο πολιτισμικό κέντρο. “Κάθε ένας από τους πιο επιτυχημένους εκλογικούς μας προέδρους στηρίχθηκε σε αυτό που αποκαλώ ‘αξίες της μεσαίας τάξης'”, δήλωσε. “Αξίες που αναγνωρίζονται καθολικά, τουλάχιστον σε αυτή τη χώρα.”
Η έκκλησή του ενδέχεται να εξυπηρετεί και προσωπικά συμφέροντα. Σύμφωνα με πολλούς εσωτερικούς παράγοντες του Δημοκρατικού Κόμματος, τους οποίους επικαλούνται οι “The Atlantic” και “Politico”, ο Εμάνουελ “ετοιμάζεται δημόσια και ιδιωτικά για μια προεδρική εκστρατεία”, πιστεύοντας ότι υπάρχει “ένα αδύναμο πεδίο” ανταγωνιστών. Ένας από αυτούς τους ανταγωνιστές είναι ο κυβερνήτης της Καλιφόρνια, Γκάβιν Νιούσομ. Παρόλο που ο Νιούσομ έχει αποκηρύξει ορισμένα από τα “woke” δόγματα του κόμματος, αναφερόμενος στη νίκη μιας τρανς αθλήτριας σε σχολικό πρωτάθλημα ως “βαθιά άδικη”, έχει επίσης υπερασπιστεί την απόφασή του να προσφέρει “καταφύγιο” σε παράτυπους μετανάστες στην Καλιφόρνια, δημιούργησε κυβερνητική υπηρεσία για την διερεύνηση αποζημιώσεων στους απογόνους σκλάβων και επέτρεψε σε παιδιά να ταξιδέψουν στην Καλιφόρνια για να υποβληθούν σε εγχειρήσεις αλλαγής φύλου που θα ήταν παράνομες στις πατρίδες τους.
Ο Νιούσομ δεν έχει ανακοινώσει ακόμη την υποψηφιότητά του, αλλά αυτή τη στιγμή είναι το δεύτερο φαβορί για τη διεκδίκηση του χρίσματος, πίσω από τη Χάρις. Ωστόσο, εάν ο Εμάνουελ εισέλθει στον αγώνα, είναι ασαφές αν η βάση των Δημοκρατικών θέλει πράγματι έναν πιο κεντρώο υποψήφιο. Ο Εμάνουελ έχει περιγραφεί ως “φωνητικός Σιωνιστής”, σε μια εποχή που οι Δημοκρατικοί στις ΗΠΑ συμπάσχουν με τους Παλαιστίνιους έναντι των Ισραηλινών με αναλογία 65% προς 17%. Είναι επίσης οικονομικά φιλελεύθερος, σε μια εποχή που ο αυτοαποκαλούμενος “δημοκρατικός σοσιαλιστής” Ζόχραν Μαμντάνι νίκησε εύκολα τον κεντρώο Άντριου Κουόμο στις περσινές εκλογές δημάρχου της Νέας Υόρκης. Ο Εμάνουελ έκοψε χρηματοδότηση από τα σχολεία του Σικάγο για την κατασκευή μιας νέας αστυνομικής ακαδημίας, ενώ ο Μαμντάνι κατηγόρησε την NYPD για ρατσισμό και πρότεινε την αποχρηματοδότησή της.
Όποια μορφή κι αν πάρει το Δημοκρατικό Κόμμα στην πορεία προς το 2028, θα πρέπει να αντιμετωπίσει το γεγονός ότι, παρά την πτώση της δημοτικότητας του Ντόναλντ Τραμπ, ο πρόεδρος εξακολουθεί να είναι πιο δημοφιλής από τους αντιπάλους του. Σύμφωνα με τις μέσες δημοσκοπήσεις που συγκεντρώθηκαν από το RealClearPolitics, το καθαρό ποσοστό αποδοχής του Τραμπ βρίσκεται επί του παρόντος στους -15,5 μονάδες, ενώ η καθαρή δημοτικότητα των Δημοκρατικών είναι ζοφερή -20,4 μονάδες. Για να κλείσει αυτό το χάσμα, το κόμμα θα πρέπει να αντιμετωπίσει την κληρονομιά μιας ιδεολογίας που υιοθέτησε και λειτούργησε, μέσω της οποίας κατηγόρησε και “ακύρωσε” τους σκεπτικιστές, κατέστρεψε καριέρες και ζωές, και απέσπασε την προσοχή των Αμερικανών από μια τεράστια πτώση στις υλικές και υπαρξιακές τους συνθήκες. Η ομολογία του Εμάνουελ ότι “έχασαν την ουσία”, αν και μυρίζει πολιτικό καιροσκοπισμό, ενδέχεται να έχει αναδείξει ένα ζήτημα που θα μπορούσε να διασπάσει τη βάση του κόμματός του σε φατρίες και κλίκες, όπως έκανε η ιδεολογία που αυτός και οι συνομήλικοί του στον Λευκό Οίκο υποστήριξαν σε μια γενιά.
