Καθώς η γενιά Gen Z εκφράζει μεταμέλεια για τα “άνευ αξίας” πτυχία, μια CEO επέλεξε να στείλει το παιδί της για σπουδές στο Λονδίνο, εξοικονομώντας πάνω από 50.000 δολάρια ετησίως. Η απόφαση αυτή προκύπτει εν μέσω του αυξανόμενου χρέους των φοιτητών στις ΗΠΑ, που αγγίζει το 1,7 τρισεκατομμύριο δολάρια.

Η Liz Baker, CEO της Greater Good Charities, βρήκε μια πιο οικονομική, σύντομη και ποιοτική εναλλακτική λύση στα βρετανικά πανεπιστήμια. Παρά το αρχικό κόστος των πτήσεων, της διαμονής σε μια ξένη πόλη και μιας κατοικίας σε μια από τις ακριβότερες πρωτεύουσες παγκοσμίως, η εξοικονόμηση περίπου 50.000 δολαρίων ετησίως αποδείχθηκε ιδιαίτερα συμφέρουσα.

«Όταν αρχίσαμε να το ψάχνουμε, συνειδητοποιήσαμε πόσο πιο φθηνό είναι», δήλωσε η Baker στο Fortune. Τα δίδακτρα στο Λονδίνο για τα προγράμματα σπουδών των θυγατέρων της ανέρχονται περίπου στα 35.000 δολάρια ετησίως, σε σύγκριση με τα 80.000 έως 90.000 δολάρια που θα πλήρωναν σε πανεπιστήμιο εκτός πολιτείας στις ΗΠΑ. «Ουσιαστικά, είναι περίπου η μισή τιμή», ανέφερε η Baker.

Η Baker, έχοντας διαχειριστεί επί χρόνια έναν μη κερδοσκοπικό οργανισμό, αναλύοντας προϋπολογισμούς και επενδύοντας κάθε δολάριο όπου απέφερε τη μέγιστη δυνατή αξία, είναι σε πλεονεκτική θέση για να κάνει τους υπολογισμούς. «Πάντα λέω σε όσους έχουν παιδιά που πηγαίνουν στο κολέγιο, πρέπει να κοιτάξετε προς το Ηνωμένο Βασίλειο», συμβούλευσε.

Η μεγαλύτερη κόρη της έχει ολοκληρώσει προπτυχιακές σπουδές στο King’s College London και πλέον παρακολουθεί μεταπτυχιακό στο London School of Economics, ενώ διαμένει στην καρδιά της βρετανικής πρωτεύουσας. «Ακόμη και η ενοικίαση ενός διαμερίσματος στο κεντρικό Λονδίνο είναι φθηνότερη από το να στείλεις το παιδί σου στο κολέγιο εδώ, καθώς εξέταζε το UC Santa Barbara», δήλωσε η Baker, αναφερόμενη σε μια απόσταση 747 χιλιομέτρων (ή 10 ώρες οδικώς) από την Αριζόνα, όπου ζούσαν τότε.

Ανεξαρτήτως του πανεπιστημίου, το κόστος στέγασης θα έπρεπε να συνυπολογιστεί επιπλέον των διδάκτρων. Παρόλο που το ενοίκιο στο Λονδίνο μπορεί να ξεπερνά τις 2.000 λίρες (£) (περίπου 2.700 δολάρια) μηνιαίως, η συνολική δαπάνη εξακολουθεί να είναι χαμηλότερη σε σύγκριση με την εναλλακτική λύση των ΗΠΑ, ειδικά όταν συνυπολογίζονται τα εξαψήφια δίδακτρα.

«Είναι ακριβό. Αλλά και πάλι, τα δίδακτρα εκτός πολιτείας σε οποιοδήποτε κολέγιο είναι πιο ακριβά», συμπλήρωσε η Baker.

Επιπλέον, εξοικονόμησε ένα ολόκληρο έτος από το κόστος των σπουδών. Ένα από τα χαρακτηριστικά του βρετανικού συστήματος είναι ότι τα περισσότερα προπτυχιακά προγράμματα διαρκούν τρία έτη. Εάν οι φοιτητές διαθέτουν επαρκείς πιστωτικές μονάδες Advanced Placement (AP), μπορούν συχνά να παραλείψουν ένα επιπλέον έτος προετοιμασίας που απαιτείται για ορισμένους διεθνείς φοιτητές.

«Η μία μου κόρη παρακολούθησε όλα τα μαθήματα AP, οπότε δεν χρειάστηκε να κάνει έτος προετοιμασίας», εξήγησε η Baker. «Έτσι, λαμβάνοντας υπόψη ότι η σχολή είναι τρία χρόνια, μηδενίζετε αυτό το κόστος, και ακόμη και τα μεταπτυχιακά είναι μικρότερα».

Η αφαίρεση μόνο ενός έτους μπορεί να μειώσει σημαντικά το συνολικό κόστος για διεθνείς φοιτητές, των οποίων τα ετήσια δίδακτρα κυμαίνονται συνήθως από περίπου 11.400 έως 38.000 λίρες (περίπου 14.000 έως 50.000 δολάρια), ανάλογα με το πρόγραμμα και το πανεπιστήμιο.

Το κρίση του χρέους των φοιτητών ύψους 1,7 τρισεκατομμυρίων δολαρίων καθιστά το Ηνωμένο Βασίλειο την πιο έξυπνη επιλογή.

Η Baker δεν ανησυχεί μόνο για το χρέος, αλλά και για το τι (αν κάτι) λαμβάνουν οι φοιτητές ως αντάλλαγμα. Πολλοί απόφοιτοι φεύγουν από τις πανεπιστημιακές εγκαταστάσεις των ΗΠΑ με αστρονομικά χρέη, αλλά χωρίς σαφή πορεία προς μια καλά αμειβόμενη εργασία.

Το χρέος των φοιτητών στις ΗΠΑ έχει ξεπεράσει το 1,7 τρισεκατομμύριο δολάρια, ενώ η ανεργία για τους νεοεισερχόμενους πτυχιούχους συνεχίζει να αυξάνεται.

Εκατομμύρια απόφοιτοι αμφισβητούν πλέον κατά πόσον το πτυχίο τους άξιζε το τίμημα, και μια αυξανόμενη φωνή από τους ισχυρότερους CEOs παγκοσμίως αρχίζει να συμφωνεί. Ο CEO της Goldman Sachs, David Solomon, έχει δηλώσει ότι ποτέ δεν προσλαμβάνει μόνο βάσει ακαδημαϊκού υπόβαθρου. Ο Andy Jassy της Amazon έχει πει ότι ένα «ντροπιαστικό ποσοστό» της επιτυχίας σας εξαρτάται από τη στάση και όχι από τα προσόντα. Και καθώς η τεχνητή νοημοσύνη αντικαθιστά σιωπηλά τις θέσεις εισαγωγικού επιπέδου που αποτέλεσαν τη βάση για γενιές πτυχιούχων προκειμένου να δικαιολογήσουν τα δάνειά τους, η υπεραξία της ανώτερης εκπαίδευσης μειώνεται ραγδαία.

Γι’ αυτό η Baker πιστεύει ότι οι νέοι πρέπει να αμφισβητούν την απόδοση της επένδυσής τους περισσότερο από ποτέ: «Αν αποφοιτήσεις με ένα αγγλικό πτυχίο και έχεις πάνω από 200.000 δολάρια χρέος από φοιτητικά δάνεια – γιατί να το κάνεις αυτό;»

Πιστεύει ειλικρινά ότι τα παιδιά της παίρνουν περισσότερα για τα χρήματά τους στη Βρετανία. Τα πτυχία του Ηνωμένου Βασιλείου δεν είναι μόνο μικρότερα σε διάρκεια, αλλά και πιο εξειδικευμένα. Οι φοιτητές συνήθως επικεντρώνονται σε ένα αντικείμενο και το μελετούν αποκλειστικά καθ’ όλη τη διάρκεια της φοίτησής τους – κάθε ενότητα, κάθε έτος, εστιασμένο στο επιλεγμένο πεδίο τους.

Κρίσιμης σημασίας, στα μάτια της, είναι ότι είναι καλύτερα ευθυγραμμισμένα με τις δεξιότητες που οι εργοδότες πραγματικά επιθυμούν. «Πιστεύω ότι το πρόγραμμα σπουδών είναι καλύτερο επειδή είναι πιο εστιασμένο», δήλωσε η Baker, προσθέτοντας ότι όταν η ίδια σπούδαζε μουσικό θέατρο και ποινική δικαιοσύνη, έπρεπε να παρακολουθήσει άσχετα μαθήματα που δεν θα χρησιμοποιούσε ποτέ στην καριέρα της, όπως «γεωλογία».

Και όταν ρωτήθηκε εάν ένα βρετανικό πτυχίο στέκεται ισάξια με ένα αμερικανικό στα μάτια των εργοδοτών, η CEO δεν δίστασε: «Ναι. 100%.»