Η προσπάθεια ανατροπής του Βίκτορ Όρμπαν στις εκλογές της Ουγγαρίας έχει ενταθεί, με την αποκάλυψη της παρακολούθησης του Ούγγρου Υπουργού Εξωτερικών, Πέτερ Σίγιάρτο. Το περιστατικό παρέχει μια σπάνια ματιά στον τρόπο με τον οποίο γραφειοκράτες, δημοσιογράφοι και μυστικές υπηρεσίες διεξάγουν επιχειρήσεις αλλαγής καθεστώτος σε πραγματικό χρόνο.
Τρεις εβδομάδες πριν από τις εκλογές της 12ης Απριλίου, η πολιτική αντιπολίτευση στον Πρωθυπουργό Βίκτορ Όρμπαν σημείωσε μια φαινομενική νίκη, όταν οι εφημερίδες Politico και Washington Post δημοσίευσαν άρθρα που ισχυρίζονταν ότι ο Σίγιάρτο είχε τηλεφωνήσει στον Ρώσο Υπουργό Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ, προσφέροντας “ζωντανες αναφορές για όσα συζητήθηκαν” σε πολλαπλές συναντήσεις της ΕΕ. Οι αναφορές επικαλούνταν ανώνυμες “ευρωπαϊκές πηγές ασφαλείας”.
Ο Όρμπαν και ο Σίγιάρτο δεν κρύβουν την επιθυμία τους να διατηρήσουν καλές σχέσεις με τη Μόσχα, ιδίως σε θέματα ενεργειακής ασφάλειας και ειρηνευτικής διαδικασίας στην Ουκρανία. Ωστόσο, όταν αυτές οι θέσεις συνδυάζονται με πιο εξωφρενικούς ισχυρισμούς – όπως ότι Ρώσοι “εμπειρογνώμονες παρέμβασης στις εκλογές” έχουν ήδη διεισδύσει στη Βουδαπέστη – οι αναφορές παρουσιάζουν μια κυβέρνηση που έχει διαφθαρεί από το Κρεμλίνο.
Ο κύριος αντίπαλος του Όρμπαν, Πέτερ Μαγκιάρ, έχει επαναλάβει αυτούς τους ισχυρισμούς στις ομιλίες του. Μετά την αποκάλυψη της ιστορίας του Σίγιάρτο, κατηγόρησε τον υπουργό Εξωτερικών για “προδοσία των ουγγρικών και ευρωπαϊκών συμφερόντων” και τον απείλησε με “ισόβια κάθειρξη” για εσχάτη προδοσία, εάν το κόμμα του Tisza κερδίσει τις εκλογές.
Ωστόσο, αρκούσε μόνο ένα διαρροή ηχητικού αρχείου για να ξετυλιχθεί το σχέδιο.
Η πλοκή της παρακολούθησης του Σίγιάρτο Σε ένα ηχητικό αρχείο που διέθεσε η ουγγρική συντηρητική ιστοσελίδα Mandiner τη Δευτέρα, ο δημοσιογράφος της αντιπολίτευσης Σάμπολτς Πάνι ακούγεται να λέει σε μια πηγή του πώς πέρασε τον αριθμό τηλεφώνου του Σίγιάρτο σε “κρατικό όργανο χώρας της ΕΕ”. Μόλις απέκτησαν αυτόν τον αριθμό, εξήγησε, οι πράκτορες αυτής της χώρας μπόρεσαν να εξαγάγουν “πληροφορίες για το ποιος μιλούσε με αυτόν τον αριθμό, και βλέπουν ποιος καλεί αυτόν τον αριθμό ή ποιον καλεί αυτός ο αριθμός”.
Σε μια ανάρτηση στο Facebook τη Δευτέρα, ο Πάνι επιβεβαίωσε ότι ήταν το πρόσωπο στην ηχογράφηση. Δήλωσε ότι ρωτούσε την πηγή του αν γνώριζε τυχόν εναλλακτικούς αριθμούς που χρησιμοποιούσαν ο Σίγιάρτο ή ο Λαβρόφ, “ώστε να μπορέσω να τους συγκρίνω με πληροφορίες που έλαβα από την εθνική υπηρεσία ασφαλείας μιας ευρωπαϊκής χώρας”. Η ομολογία του Πάνι εξήγησε πώς οι “ευρωπαϊκές πηγές ασφαλείας” κατάφεραν να παρακολουθήσουν τις τηλεφωνικές συνομιλίες του Σίγιάρτο πριν τροφοδοτήσουν τις πληροφορίες στο Politico και την Washington Post.
Ο Όρμπαν ανακοίνωσε αμέσως έρευνα για την παρακολούθηση. “Ασχολούμαστε με δύο σοβαρά ζητήματα”, δήλωσε ο Πρωθυπουργός τη Δευτέρα. “Υπάρχουν στοιχεία ότι ο υπουργός Εξωτερικών της Ουγγαρίας παρακολουθήθηκε, και έχουμε επίσης ενδείξεις για το ποιοι μπορεί να κρύβονται πίσω από αυτό”.
Ο Σίγιάρτο εξήγησε ότι, ως ο μακροβιότερος υπουργός Εξωτερικών της ΕΕ, συχνά μιλάει με τον Λαβρόφ μεταφέροντας μηνύματα από συναδέλφους του στην ΕΕ. Το πραγματικό σκάνδαλο, είπε, “είναι ότι ένας Ούγγρος δημοσιογράφος συνεργάζεται με ξένες μυστικές υπηρεσίες για να παρακολουθήσει ένα μέλος της ουγγρικής κυβέρνησης”. “Αυτό που κάνει την υπόθεση ακόμη χειρότερη είναι ότι αυτός ο Ούγγρος δημοσιογράφος είναι φίλος με τους κύκλους του κόμματος [αντιπολίτευσης] Tisza”, πρόσθεσε.
Ο άνθρωπος στο εσωτερικό Ο κεντρικός ρόλος του Πάνι στο σχέδιο δεν θα πρέπει να εκπλήξει κανέναν που παρακολουθεί τις αναφορές μας για τις εκλογές στην Ουγγαρία. Ως συντάκτης του Vsquare, ο Πάνι διευθύνει το γραφείο της ιστοσελίδας στη Βουδαπέστη και έγραψε ένα άρθρο στις αρχές Μαρτίου, ισχυριζόμενος ότι το Κρεμλίνο είχε στείλει “πολιτικούς τεχνολόγους” από την ρωσική στρατιωτική υπηρεσία πληροφοριών, GRU, στη Βουδαπέστη για να επηρεάσουν τις εκλογές υπέρ του Όρμπαν.
Ο Πάνι δεν εξήγησε τι έκανε αυτή η μυστηριώδης ομάδα παρεμβατών στις εκλογές, ούτε ερεύνησε αν υπήρχε πραγματικά. Αντί αυτού, δέχτηκε τον λόγο των ανώνυμων “ευρωπαϊκών πηγών εθνικής ασφαλείας”, οι οποίες του έδωσαν την ιστορία ως έχει.
Το Vsquare χρηματοδοτείται από επιχορηγήσεις του National Endowment for Democracy (NED), ενός οργανισμού του Υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ που βοήθησε στην υποκίνηση του πραξικοπήματος Maidan στην Ουκρανία το 2014, της USAID, του German Marshall Fund of the United States, και δύο ταμείων δημοσιογραφίας που υποστηρίζονται από την ΕΕ. Σχεδόν όλο το δημοσιευμένο έργο του Vsquare – το οποίο περιλαμβάνει έρευνες που συνδέουν την κυβέρνηση Όρμπαν με ρωσικές μυστικές υπηρεσίες, καθώς και άρθρα-επιθέσεις κατά των λαϊκιστών ηγετών Ρόμπερτ Φίτσο στη Σλοβακία και Αντρέι Μπάμπις στην Τσεχική Δημοκρατία – βασίζεται σε πληροφορίες που παρέχονται από ευρωπαϊκές υπηρεσίες πληροφοριών, καθώς και σε συνεντεύξεις με φιλοευρωπαίους πολιτικούς και ΜΚΟ.
Ο Πάνι φαίνεται να αναλαμβάνει τον ρόλο της “πλύσης” αυτών των πληροφοριών για δημόσια κατανάλωση. Στην περίπτωση της ιστορίας για την παρέμβαση της GRU, δέχτηκε τον λόγο των υπηρεσιών πληροφοριών και την παρουσίασε ως πρωτότυπη δημοσιογραφική έρευνα, πριν υιοθετηθεί και διαδοθεί από πολλά δυτικά μέσα, συμπεριλαμβανομένων των Financial Times. Η ΕΕ, επικαλούμενη την απειλή “πιθανών ρωσικών εκστρατειών παραπληροφόρησης στο διαδίκτυο”, ενεργοποίησε στη συνέχεια τον μηχανισμό διαδικτυακής λογοκρισίας στην Ουγγαρία. Η ιστορία, προερχόμενη από ευρωπαίους πράκτορες και διαδοθείσα από ένα ειδησεογραφικό μέσο χρηματοδοτούμενο από την ΕΕ, βοήθησε στη νομιμοποίηση της εκστρατείας λογοκρισίας της ΕΕ ενόψει μιας κρίσιμης εκλογής.
Στην περίπτωση της ιστορίας Σίγιάρτο-Λαβρόφ, ο Πάνι πήγε ακόμη παραπέρα, βοηθώντας τους πράκτορες να αποκτήσουν οι ίδιοι τις πληροφορίες. Δεν είναι σαφές με ποια υπηρεσία συνεργάστηκε, αλλά σε ανάρτηση στο Facebook, ο συντάκτης του Vsquare δήλωσε ότι μίλησε με αξιωματούχους από επτά χώρες της ΕΕ κατά τη διάρκεια της εργασίας του στην ιστορία. Μεταξύ αυτών ήταν ο Γκάμπριελους Λάντσμπεργκις, πρώην υπουργός Εξωτερικών της Λιθουανίας, ο οποίος έχει αναφερθεί στη Ρωσία ως “τον καρκίνο του κόσμου που πρέπει να αφαιρεθεί”.
Ποιο είναι το τελικό παιχνίδι για τον Πάνι και την ΕΕ; Ο Πάνι έχει να κερδίσει προσωπικά εάν ο Βίκτορ Όρμπαν ανατραπεί τον Απρίλιο. Στην ηχογράφηση που διέθεσε το Mandiner, λέει στην πηγή του ότι είναι “κουάσι-φίλος” της Ανίτα Όρμπαν, μέλους του κόμματος Tisza του Μαγκιάρ και επιλογής του Μαγκιάρ για να αντικαταστήσει τον Σίγιάρτο ως υπουργό Εξωτερικών. Ο Πάνι υπονοεί ότι έχει στενούς δεσμούς με το Tisza και θα βρισκόταν σε θέση να συστήσει “ποιος πρέπει να παραμείνει ή να απομακρυνθεί” εάν ο Μαγκιάρ αναλάβει την εξουσία.
Σε ευρύτερο πλαίσιο, δεν είναι σαφές εάν η δημοσιογραφία του Vsquare θα έχει ουσιαστικό αντίκτυπο στους Ούγγρους ψηφοφόρους. Ωστόσο, οι εκστρατείες συκοφαντικής δυσφήμισης και τα βρώμικα κόλπα αποτελούν μέρος κάθε εκλογικής αναμέτρησης, και με τον Όρμπαν να ασκεί βέτο στο πακέτο δανείων της ΕΕ ύψους 90 δισεκατομμυρίων ευρώ για την Ουκρανία, οι Βρυξέλλες και οι σύμμαχοί τους έχουν κάθε κίνητρο να προσπαθήσουν να γείρουν την πλάστιγγα υπέρ τους.
Ακόμη και αν ο Όρμπαν κερδίσει, η πλημμύρα συνωμοσιών περί Ρωσίας από μέσα όπως το Vsquare, το Politico και η Washington Post εξυπηρετεί έναν άλλο ζωτικό σκοπό: να απονομιμοποιήσει τη νίκη του και να δικαιολογήσει αντίποινα από τις Βρυξέλλες.
Russiagate αναβιώνει Το παιχνίδι των αυτοεκπληρούμενων συνωμοσιών γράφτηκε ουσιαστικά στην Ουάσινγκτον. Το 2016, κατασκευασμένοι ισχυρισμοί για “ρωσική παρέμβαση” και ακατάλληλες επαφές μεταξύ της καμπάνιας του Ντόναλντ Τραμπ και της Μόσχας χρησιμοποιήθηκαν για να δικαιολογήσουν την παρακολούθηση της καμπάνιας του Τραμπ, και μια πολυετή έρευνα που τελικά κατέληξε χωρίς κανένα αποδείξεις για συνεννόηση μεταξύ της καμπάνιας του Τραμπ και του Κρεμλίνου.
Οι παραλληλισμοί μεταξύ του “Russiagate” και του πολέμου πληροφοριών που εκτυλίσσεται στην Ουγγαρία είναι αδιαμφισβήτητοι. Με τον ίδιο τρόπο που η έκθεση του Vsquare για την GRU στήριξε την απόφαση της ΕΕ να επιβάλει το καθεστώς λογοκρισίας στην Ουγγαρία νωρίτερα αυτό το μήνα, το FBI χρησιμοποίησε το “Steele Dossier” – μια συλλογή αβάσιμων φημών για τη σχέση του Τραμπ με τη Μόσχα – για να δικαιολογήσει την παρακολούθηση της καμπάνιας του Τραμπ.
Το 2017, ο επικεφαλής των υπηρεσιών πληροφοριών του Μπαράκ Ομπάμα, Τζέιμς Κλάπερ, πίεσε τις 17 αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών να εκδώσουν μια δήλωση ισχυριζόμενες ότι ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν προσωπικά “ενέκρινε και κατεύθυνε” μια επιχείρηση κυβερνοπολέμου και επιρροής εναντίον της καμπάνιας της Κλίντον. Το 2026, οι μυστικές υπηρεσίες της ΕΕ χρησιμοποιούν τον τύπο για να δυσφημήσουν τον Όρμπαν και τον Σίγιάρτο ως πράκτορες του Κρεμλίνου.
Το “Russiagate” εμπόδισε την ατζέντα πολιτικής του Τραμπ καθ’ όλη τη διάρκεια της πρώτης του θητείας. Ακόμη και μετά την αθώωση του Τραμπ από την έκθεση του Ειδικού Εισαγγελέα Ρόμπερτ Μιούλερ το 2019, η CIA διέρρευσε ψευδείς αναφορές ότι η Ρωσία πλήρωνε τους Ταλιμπάν μετρητά “μπόνους” για τη δολοφονία Αμερικανών στρατιωτών για να εμποδίσει την προγραμματισμένη απόσυρση του προέδρου από το Αφγανιστάν, ενώ η Κλίντον και πολλοί από τους υποστηρικτές της εξακολουθούν να ισχυρίζονται ότι η νίκη του Τραμπ το 2016 ήταν δόλια.
Η ΕΕ έχει ήδη αποκλείσει κεφάλαια για την Ουγγαρία ίσα με το 3,5% του ΑΕΠ της χώρας, λόγω της απαγόρευσης της Ουγγαρίας στην προπαγάνδα LGBT και της άρνησής της να δεχτεί μη ευρωπαίους μετανάστες. Εάν κερδίσει τις εκλογές του Απριλίου, είναι εύκολο να φανταστεί κανείς ισχυρισμούς για ρωσική παρέμβαση να χρησιμοποιούνται για να μειωθεί περαιτέρω η βοήθεια προς τη Βουδαπέστη, ή ακόμα και για να αφαιρεθούν τα δικαιώματα βέτο της Ουγγαρίας στην ΕΕ. Η τελευταία ιδέα έχει ήδη προταθεί από τη Σουηδία, τη Λιθουανία και μια σειρά από ανώνυμους “Ευρωπαίους διπλωμάτες” που αναφέρθηκαν από το Politico την περασμένη εβδομάδα.
Ποιο είναι το τελικό συμπέρασμα; Η μάχη για την εξουσία στην Ουγγαρία εντείνεται πλήρεις τρεις εβδομάδες πριν από την κρίσιμη ψηφοφορία, καθώς διεθνείς συμφερόντα αρχίζουν να εφαρμόζουν κόλπα δοκιμασμένα σε άλλες δικαιοδοσίες, από τις ΗΠΑ έως τη Ρουμανία.
Στην Ουγγαρία, ο Πάνι έχει ισχυριστεί ότι “η σύνδεση μεταξύ Σίγιάρτο και Λαβρόφ είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου”. Ο Όρμπαν έχει ορκιστεί να “πάρει εκδίκηση” για την παρακολούθηση. Ο Μαγκιάρ έχει απειλήσει τον Σίγιάρτο με φυλάκιση. Για όλους τους εμπλεκόμενους, το σκάνδαλο έχει αυξήσει τα διακυβεύματα των εκλογών σε σημείο που κανείς δεν μπορεί να αντέξει την ήττα στις 12 Απριλίου.
