Ένας γιατρός από τις ΗΠΑ, μετά από εξαντλητικές 12ωρες βάρδιες, βρίσκει τον τρόπο να ανανεώνει τις δυνάμεις του μοιράζοντας τον χρόνο του μεταξύ Κεντάκι και Βενετίας, αξιοποιώντας ένα διαμέρισμα αξίας 438.000 δολαρίων, στο οποίο η πρόσβαση γίνεται αποκλειστικά με σκάφος.
Κάθε δύο μήνες, ένας Αμερικανός γιατρός αφήνει την άγρια φύση της Απαλαχίας για τα κανάλια της Βενετίας, ώστε να ξεκουραστεί από την απαιτητική εργασία του. Αποτελεί, μάλιστα, μέρος μιας αυξανόμενης τάσης Αμερικανών επαγγελματιών που αναζητούν μια αλλαγή ρυθμού σε ευρωπαϊκές χώρες.
Από τον Δεκέμβριο του 2023, ο Δρ. Alexander Gabrovsky έχει χωρίσει την ζωή του ανάμεσα στην ιατρική του εργασία στις ΗΠΑ και την παραθαλάσσια βίλα του στην Ιταλία. Όλα ξεκίνησαν όταν έπεσε τυχαία πάνω σε μια αγγελία για διαμέρισμα “porto d’acqua” (πόρτα νερού) στη Βενετία. Το σπίτι, με ένα υπνοδωμάτιο και δύο μπάνια, είναι προσβάσιμο με βάρκα και έχει θέα σε μια μεσαιωνική εκκλησία και την τοπική πλατεία. Επιθυμώντας να ζήσει την ήρεμη ιταλική ζωή, έκανε προσφορά 60.000 ευρώ (69.000 δολάρια) κάτω από την τιμή πώλησης, και μέσα σε λίγους μήνες η συμφωνία έκλεισε στα 438.000 δολάρια.
«Ήταν σίγουρα μια αυθόρμητη απόφαση. Ήταν μια συναισθηματική απόφαση», λέει ο Gabrovsky στο Fortune. Η ιταλική πόλη τον γοήτευε ανέκαθεν, και χάρη στο ευέλικτο ωράριό του, τελικά αποφάσισε να προχωρήσει. «Η Βενετία αιχμαλώτισε τη φαντασία μου: την ιστορία, την τέχνη, τον τρόπο ζωής».
Η ζωή του “όνειρου” έξι μήνες τον χρόνο, βέβαια, έρχεται με κάποιους συμβιβασμούς. Για να καταστήσει εφικτή την διπλή διαβίωση, ενώ διατηρεί μια εργασία που απαιτεί φυσική παρουσία, ο 42χρονος συμπυκνώνει το πρόγραμμα εργασίας του σε έντονες πολυήμερες περιόδους.
Ο Gabrovsky εξηγεί ότι εργάζεται 12ωρες βάρδιες για τρεις συνεχόμενες εβδομάδες στο Κεντάκι, κατόπιν περνά έναν μήνα ξεκουραζόμενος στη Βενετία, και μετά επαναλαμβάνει τον κύκλο. Συνήθως, οι νοσοκομειακοί ιατροί πλήρους απασχόλησης εργάζονται επτά ημέρες ναι, επτά ημέρες όχι – αλλά ο ίδιος αναφέρει ότι το πλάνο του είναι οικονομικό ως προς τα έξοδα μετακίνησης, παρακάμπτει τον τουριστικό περιορισμό των 90 ημερών και του δίνει αρκετό ουσιαστικό χρόνο για να ξεκουραστεί στην Ιταλία.
«Μπορώ να εργάζομαι με τρόπο που μου επιτρέπει να ταξιδεύω απευθείας στην Ευρώπη για παρατεταμένο χρονικό διάστημα», εξηγεί ο Gabrovsky. «Όσο είμαι [στο Κεντάκι], είναι 12ωρες βάρδιες. Υπάρχει λίγη κοινωνική ζωή, αλλά ουσιαστικά απλώς δουλεύεις και κοιμάσαι».
Ο Gabrovsky, που πήρε την απόφαση να αγοράσει το βενετσιάνικο διαμέρισμα “πόρτα νερού” για 438.500 δολάρια με όλες του τις αποταμιεύσεις, εξηγεί πώς έκανε αυτό το σχέδιο πραγματικότητα.
Όταν ο Gabrovsky έψαχνε στο διαδίκτυο για μια παραθαλάσσια απόδραση, βρήκε το τέλειο σπίτι στην περιοχή Castello, η οποία χαρτογραφικά μοιάζει με την ουρά ενός ψαριού. Βρισκόταν στη διασταύρωση τριών καναλιών, με δύο εισόδους νερού που του επέτρεπαν να φτάνει με βάρκα κατευθείαν στο σαλόνι του. Η αγορά του σπιτιού ήταν αρκετά απλή: βασίστηκε σε έρευνα στο διαδίκτυο, με την υποστήριξη της δικηγορικής εταιρείας Italian Real Estate Lawyers να σφραγίζει τη συμφωνία.
Η πόλη είχε και μοναδικές γραφειοκρατικές διαδικασίες, όπως η λήψη άδειας για την πρόσδεση του σκάφους του έξω από το διαμέρισμά του, αλλά η προσαρμογή ήταν μια σχετικά ανώδυνη διαδικασία.
«Σίγουρα ήταν τρομακτικό στην αρχή», ανακαλεί ο Gabrovsky. «Οι δικηγόροι που χρησιμοποίησα ήταν πολύ εξυπηρετικοί – προφανώς παρακολούθησα πολλά βίντεο στο YouTube και εκπαιδεύτηκα όσο μπορούσα… Η διαδικασία ήταν αρκετά ομαλή».
Στο εσωτερικό, το ιστορικό διαμέρισμα χρειαζόταν ανακαινίσεις, αλλά ο Αμερικανός ήταν καλά προετοιμασμένος για να επαναφέρει την ύστερη μεσαιωνική κατοικία στην προηγούμενη αίγλη της. Εκτός από ένα υπνοδωμάτιο και δύο μπάνια, το διαμέρισμα διαθέτει κουζίνα, σαλόνι, σοφίτα και δύο μπαλκόνια. Τα θεμέλια του κτιρίου είναι εξαιρετικά παλιά: οι ξύλινες δοκοί και η τοιχοποιία του χρονολογούνται από τον 14ο αιώνα, με επιπλέον επεκτάσεις να έχουν γίνει κατά τους 18ο και 19ο αιώνες.
Η διαβίωση σε ένα κομμάτι ιστορίας είχε και το τίμημά της. Ο Gabrovsky αγόρασε το ακίνητο έναντι 380.000 ευρώ (438.500 δολάρια), ποσό που εξάντλησε σχεδόν όλες τις αποταμιεύσεις του εκείνη την περίοδο. Ωστόσο, ο γιατρός έκρινε ότι ήταν ακόμα φθηνότερο από την αγορά ενός αντίστοιχου ακινήτου στις ΗΠΑ, συμπεριλαμβανομένων των ανακαινίσεων. Δαπάνησε 16.000 δολάρια για μια ολοκαίνουργια κουζίνα και μερικές χιλιάδες ακόμα για την αποκατάσταση των θυρών νερού, αλλά η ανακαίνιση ήταν σχετικά οικονομική.
Ο Gabrovsky χρησιμοποιεί και άλλες οικονομικές “έξυπνες” λύσεις για να διασφαλίσει ότι μπορεί να αντέξει οικονομικά τον διακρατικό τρόπο ζωής του. Όταν βρίσκεται στο αγροτικό Κεντάκι για τις εργασιακές του υποχρεώσεις, συνήθως διαμένει σε καταλύματα που παρέχει το νοσοκομείο, γεγονός που μειώνει σημαντικά τα έξοδα στέγασης.
Η αεροπορική μετακίνηση μεταξύ ΗΠΑ και Ιταλίας κάθε μήνα μπορεί επίσης να αποβεί δαπανηρή, αλλά ο Gabrovsky κρατάει χαμηλά τα έξοδα ταξιδιού. Ταξιδεύει μόνο με χειραποσκευές, αποφεύγει τα τέλη για τις ελεγχόμενες αποσκευές και αναζητά πάντα τα πιο συμφέρουσες αεροπορικά εισιτήρια εκ των προτέρων.
Ο γιατρός ζει μια “πλούσια” ζωή μεταξύ ΗΠΑ και Ιταλίας: χαμηλότερο κόστος, λιγότερο άγχος και πιο αργός ρυθμός ζωής.
Με το να μοιράζει τον χρόνο του μεταξύ Κεντάκι και Βενετίας, ο Gabrovsky αναφέρει ότι δεν εξοικονομεί μόνο χρήματα. Η διαμόρφωση αυτή επιτρέπει στον γιατρό να απολαμβάνει μια πολιτισμικά πλούσια ευρωπαϊκή πόλη, ευθυγραμμισμένη με το ακαδημαϊκό του υπόβαθρο, καθώς έλαβε διδακτορικό στην ιατρική βιβλιογραφία από το Πανεπιστήμιο του Cambridge το 2015.
«Η Βενετία είναι ένα ζωντανό, αναπνέον μουσείο», εξηγεί ο Gabrovsky. «Μου αρέσει η αντίθεση της ενέργειας των βραχωδών βουνών της Απαλαχίας, με το να βρίσκομαι ξαφνικά στην Ιταλία, να πίνω ένα spritz και να βλέπω τις βάρκες να περνούν. Το να έχω ποικιλία εμπειριών είναι πολύ αναζωογονητικό, και επίσης με βοηθά να βάζω τα πράγματα σε διαφορετική προοπτική, βλέποντας πώς ζουν διαφορετικοί άνθρωποι. Κάνει τη ζωή πολύ πλούσια».
Επιπλέον, η χαλαρή ζωή στην Ιταλία αποτελεί μια ευπρόσδεκτη παύση από την έντονη εργασιακή του ρουτίνα. Ο Gabrovsky δηλώνει ότι η παραμονή του στην πόλη είναι «θεραπευτική»· η ομορφιά της Βενετίας, τα ήρεμα νερά και το περιβάλλον χωρίς αυτοκίνητα είναι φυσικοί τρόποι αποφόρτισης από την τρέλα της Αμερικής. Φτάνοντας στην πόλη, περιβάλλεται αμέσως από όμορφα κτίρια και τη ζεστασιά των φιλικών Βενετσιάνων, που τον προσκαλούν για μακρά δείπνα που διαρκούν μέχρι αργά το βράδυ.
Απολαμβάνει τα καλύτερα και των δύο κόσμων στην Ιταλία: είναι μέρος μιας ενεργής και ζωντανής κοινότητας, ενώ ταυτόχρονα ζει με έναν πιο αργό ρυθμό. Αυτό τον βοηθά να επαναφέρει το νευρικό του σύστημα σε τάξη, πριν βυθιστεί ξανά σε εβδομάδες 12ωρων βαρδιών.
«Η Ιταλία σίγουρα με βοηθά να χαλαρώσω, επειδή ο ρυθμός στη Βενετία και στην Ιταλία γενικότερα είναι πολύ πιο αργός, ειδικά σε μια ιστορική πόλη όπως η Βενετία», λέει ο γιατρός. «Μαθαίνεις να επιβραδύνεις και να εκτιμάς, αναγκάζεσαι να περπατάς παντού και να μην μπαίνεις στο αυτοκίνητο, αλλά αντίθετα να παίρνεις τη βάρκα μου στη λιμνοθάλασσα και να κάνεις κουπί… Βοηθάει πραγματικά στην αποφόρτιση από το στρες».
Το να ζει κανείς μεταξύ δύο χωρών είναι ένα όνειρο για πολλούς Αμερικανούς, αλλά το να κάνει κανείς το άλμα μπορεί να είναι τρομακτικό. Υπάρχουν πολλά πράγματα που πρέπει να ληφθούν υπόψη, από τα όρια παραμονής χωρίς βίζα μέχρι τους διαφορετικούς νόμους ακίνητης περιουσίας για την αγορά ακινήτου ως αλλοδαπός. Όμως, ο Gabrovsky δηλώνει ότι αξίζει τον κόπο για τους απογοητευμένους Αμερικανούς να προσπαθήσουν να πραγματοποιήσουν τα όνειρά τους για διπλή διαβίωση.
«Οι Αμερικανοί που σκέφτονται είτε να μετακομίσουν στο εξωτερικό και να λάβουν μια βίζα ψηφιακού νομά, είτε να χωρίσουν τη ζωή τους μεταξύ των ΗΠΑ και κάπου αλλού στο εξωτερικό, αν νιώθετε ένα ισχυρό πάθος γι’ αυτό, τότε προχωρήστε», συμβουλεύει.