Η γενιά Ζ και οι millennials παρακολουθούν την αξία των πτυχίων τους να μειώνεται δραματικά, ενώ ένας απόφοιτος στο Ηνωμένο Βασίλειο έχει γίνει το πρόσωπο αυτής της κρίσης. Ο άγνωστος φοιτητής χρωστάει πλέον πάνω από 314.356 λίρες (420.000 δολάρια) σε φοιτητικά δάνεια—ποσό μεγαλύτερο από το κόστος ενός μέσου βρετανικού σπιτιού. Το ποσό αυτό ξεπερνά κατά πολύ το προηγούμενο ρεκόρ των 231.000 λιρών (308.000 δολαρίων) που είχε απασχολήσει τα πρωτοσέλιδα μόλις δύο χρόνια πριν, θέτοντας ένα νέο ρεκόρ για το μεγαλύτερο προσωπικό φοιτητικό χρέος που έχει καταγραφεί ποτέ στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Ενώ ο μέσος απόφοιτος αποφοιτά από το πανεπιστήμιο με χρέος περίπου 45.000 λιρών, 10 φοιτητές πλέον έχουν δάνεια που υπερβαίνουν τις 267.000 λίρες (356.000 δολάρια), σύμφωνα με νέα στοιχεία από την εταιρεία φοιτητικών δανείων (Student Loans Company), όπως αναφέρθηκε από την εφημερίδα The Times. Για σύγκριση, η μέση αξία ενός ακινήτου στη Βρετανία κυμαίνεται επίσης γύρω στις 270.000 λίρες (360.000 δολάρια).
Ενώ μόνο μια χούφτα φοιτητών χρωστούν στην κυβέρνηση περισσότερα χρήματα για την εκπαίδευσή τους από ό,τι μια οικογένεια θα πλήρωνε για ολόκληρο σπίτι, αποτελούν μέρος ενός πολύ ευρύτερου προβλήματος. Μια ανάλυση πέρυσι αποκάλυψε ότι πάνω από 150.000 άνθρωποι σε ολόκληρη τη Βρετανία έχουν πλέον δάνεια που υπερβαίνουν τις 100.000 λίρες (133.000 δολάρια). Το ποσοστό αυτό είχε αυξηθεί κατά ένα τρίτο μέσα σε μόλις 6 μήνες, καθώς οι τόκοι συσσωρεύονται σε υπόλοιπα που πολλοί ενδέχεται να μην αποπληρώσουν ποτέ πλήρως.
Ακόμη και οι προσεκτικοί απόφοιτοι με τα μικρότερα δάνεια αντιμετωπίζουν πλέον ένα τέλειο στίγμα: το κόστος ζωής και οι συσσωρευμένοι τόκοι υπερβαίνουν τους μισθούς, αφήνοντας πολλούς να πλοηγούνται σε χρόνια οικονομικής πίεσης, καθυστερημένα ορόσημα ζωής και αυξανόμενη αμφιβολία για το αν το πτυχίο τους άξιζε τον κόπο.
Η παγκόσμια κρίση των αποφοίτων
Αυτό δεν είναι μόνο ένα βρετανικό πρόβλημα. Στις ΗΠΑ, το φοιτητικό χρέος έχει ξεπεράσει τα 1,7 τρισεκατομμύρια δολάρια, ενώ οι πρόσφατοι απόφοιτοι δυσκολεύονται να βρουν σταθερές θέσεις εργασίας. Περίπου το ένα πέμπτο των Gen Zers παγκοσμίως ταξινομούνται ως “NEETs” (Not in Education, Employment, or Training) και είναι αυτή τη στιγμή αποκλεισμένοι από την αγορά εργασίας. Τόσο στην Αμερική όσο και στη Βρετανία, εκατομμύρια νέοι δεν βρίσκονται στην εκπαίδευση, την απασχόληση ή την κατάρτιση – παρά τα ακριβά πτυχία.
Ένας απόφοιτος με πτυχίο στα μαθηματικά πέρασε πάνω από ένα χρόνο κάνοντας αίτηση για πάνω από 1.000 θέσεις εργασίας στο Ηνωμένο Βασίλειο χωρίς να λάβει ούτε μία προσφορά, προτού μεταφέρει την αναζήτηση εργασίας του στην Αυστρία. Και καθώς η Τεχνητή Νοημοσύνη (AI) και η αυτοματοποίηση αντικαθιστούν πολλούς ρόλους εισαγωγικού επιπέδου, ο ανταγωνισμός για ό,τι απομένει γίνεται ολοένα και πιο σκληρός. Μόνο στο Ηνωμένο Βασίλειο, πάνω από 1,2 εκατομμύρια αιτήσεις υποβλήθηκαν για λιγότερες από 17.000 θέσεις για αποφοίτους πέρυσι. Εν τω μεταξύ, οι Αμερικανοί αναφέρουν ότι η πιθανότητα να βρουν δουλειά αυτή τη στιγμή έχει φτάσει σε ιστορικό χαμηλό. Δεν το φαντάζονται: η Goodwill βοηθά εκατομμύρια αναζητούντες εργασία σε πάνω από 650 κέντρα απασχόλησης, και ο CEO της, Steve Preston, δηλώνει ότι ο φιλανθρωπικός οργανισμός “προετοιμάζεται για μια ροή ανέργων νέων” λόγω της Τεχνητής Νοημοσύνης.
Για να κάνει τα πράγματα χειρότερα, όχι μόνο υπάρχουν λιγότερες ευκαιρίες εργασίας διαθέσιμες για τους φρέσκους αποφοίτους, αλλά οι CEO όλο και περισσότερο δηλώνουν ότι δεν τους ενδιαφέρει καν το ακριβό κομμάτι χαρτί για το οποίο εγγράφηκαν.
Τώρα, 1 στους 3 λέει ότι τα πτυχία του δεν άξιζαν οικονομικά
Το κοινωνικό συμβόλαιο έχει σπάσει. Πολλοί νέοι έκαναν ακριβώς αυτό που τους είπαν: Πήγαν στο πανεπιστήμιο, υπέγραψαν για υπέρογκα φοιτητικά δάνεια και πίστεψαν ότι το χρέος θα ήταν μια προκαταβολή για μια σταθερή, καλά αμειβόμενη καριέρα. Αντ’ αυτού, βλέπουν τους συμφοιτητές τους του λυκείου που παράτησαν το πανεπιστήμιο για να αναλάβουν τεχνικές δουλειές να έχουν καλύτερες πιθανότητες για μια καριέρα έξι ψηφίων. Τώρα, 1 στους 3 αποφοίτους δεν πιστεύει ότι τα πτυχία τους άξιζαν οικονομικά. Στην πραγματικότητα, η έκθεση του Nexford University ανέδειξε ότι πολλοί έχουν μείνει πνιγμένοι στο χρέος δεκαετίες αφότου πέταξαν τα καπέλα της αποφοίτησής τους στον αέρα. Περίπου το 14% παραδέχεται ότι έπρεπε να καθυστερήσει τη μετακόμιση από το σπίτι των γονιών του και την έναρξη οικογένειας λόγω των υπέρογκων φοιτητικών χρεών. Εν τω μεταξύ, το ένα τρίτο αναγκάζεται να καθυστερήσει την αποταμίευση για το πρώτο του σπίτι, ακόμη και για τη σύνταξη. Δεν είναι περίεργο που σχεδόν οι μισοί από τους Gen Z και millennials καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι το πανεπιστήμιο ήταν μια σπατάλη χρημάτων.
