Η εικόνα της Αμερικής δεν προδιαθέτει για εθνική δημοσιονομική δυσπραγία. Ο δείκτης S&P 500 έχει υπερδιπλασιαστεί τα τελευταία πέντε χρόνια, η ανεργία βρίσκεται σε χαμηλό δεκαετιών και οι επιταγές για την Κοινωνική Ασφάλιση εκδίδονται κανονικά. Ωστόσο, τέτοιες στιγμές μπορούν να κρύψουν βαθύτερες ευπάθειες.
Οι αυξανόμενες εντάσεις στη Μέση Ανατολή, συμπεριλαμβανομένης της σύγκρουσης με το Ιράν, υπενθυμίζουν πόσο γρήγορα μπορούν να αλλάξουν οι οικονομικές συνθήκες. Μια διακοπή στις παγκόσμιες προμήθειες πετρελαίου θα μπορούσε να εκτοξεύσει τις τιμές της ενέργειας, αναζωπυρώνοντας τον πληθωρισμό και ωθώντας τα επιτόκια υψηλότερα. Για μια χώρα που ήδη διαθέτει χρέος άνω των 38 τρισεκατομμυρίων δολαρίων και δαπανά περισσότερα για τόκους παρά για την εθνική άμυνα, ένα τέτοιο σοκ θα ασκήσει ακόμη μεγαλύτερη πίεση στα ομοσπονδιακά οικονομικά.
Η υποκείμενη τάση είναι ήδη ανησυχητική. Το εθνικό χρέος αναμένεται να φτάσει σε επίπεδα που δεν έχουν παρατηρηθεί εκτός πολέμου, προβλέπεται να ανέλθει περίπου στο 120% του ΑΕΠ εντός της επόμενης δεκαετίας. Αυτό σημαίνει ότι η ομοσπονδιακή κυβέρνηση θα χρωστάει περισσότερα από την ετήσια παραγωγή ολόκληρης της αμερικανικής οικονομίας.
Αυτή η πορεία δεν θα χτυπήσει καμπανάκι συναγερμού από τη μια μέρα στην άλλη. Όπως έγραφε ο Ernest Hemingway, η χρεοκοπία συμβαίνει «σταδιακά και μετά ξαφνικά». Το ίδιο μπορεί να ισχύει και για την οικονομική παρακμή.
Μια δικομματική δημοσιονομική επιτροπή προσφέρει ένα δομημένο, αξιόπιστο φόρουμ για τους νομοθέτες, ώστε να θέσουν τα πάντα στο τραπέζι και να παράγουν ένα πακέτο μεταρρυθμίσεων ικανό να σταθεροποιήσει τα οικονομικά της χώρας, προτού η σταδιακή διάβρωση μετατραπεί σε πραγματική κρίση.
Οι ΗΠΑ έχουν εθνικό χρέος άνω των 38 τρισεκατομμυρίων δολαρίων. Δαπανούμε πλέον ετησίως περισσότερα για τόκους παρά για τον στρατό. Τα κύρια ταμεία εμπιστοσύνης για την Κοινωνική Ασφάλιση και το Medicare αναμένεται επίσης να καταστούν αφερέγγυα εντός των επόμενων επτά ετών, απαιτώντας αυτόματη περικοπή παροχών ή ακόμη περισσότερη δαπάνη ελλειμμάτων για την κάλυψη αυτών των προγραμμάτων. Αυτές οι πιέσεις θα ενταθούν καθώς ο πληθυσμός γηράσκει, το κόστος υγειονομικής περίθαλψης αυξάνεται και η οικονομική ανάπτυξη επιβραδύνεται.
Για τις αμερικανικές επιχειρήσεις, η επικείμενη κρίση χρέους επιφέρει απτές, πραγματικές συνέπειες. Υψηλά επίπεδα κρατικού χρέους απαιτούν από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση να δαπανά περισσότερα σε πληρωμές τόκων, αφήνοντας λιγότερους πόρους διαθέσιμους για υποδομές, εκπαίδευση, εθνική άμυνα και κοινωνικά προγράμματα. Εάν οι επενδυτές αρχίσουν να αντιμετωπίζουν το χρέος των ΗΠΑ ως πιο επικίνδυνο, τα επιτόκια θα μπορούσαν να αυξηθούν περαιτέρω, αυξάνοντας το κόστος δανεισμού για επέκταση, προσλήψεις και επενδύσεις.
Το Ηνωμένο Βασίλειο προσέφερε μια πρόγευση. Το 2022, η πρωθυπουργός Liz Truss ανακοίνωσε ορισμένες από τις μεγαλύτερες φορολογικές μειώσεις δεκαετιών, χρηματοδοτούμενες κυρίως μέσω δαπανών ελλειμμάτων. Οι χρηματοπιστωτικές αγορές ταράχθηκαν, προκαλώντας απότομες πτώσεις στην αξία της στερλίνας και απειλώντας τη φερεγγυότητα των βρετανικών συνταξιοδοτικών ταμείων. Εντός εβδομάδων, η πρωθυπουργός και ο επικεφαλής του χρηματοπιστωτικού τμήματος της χώρας αναγκάστηκαν να παραιτηθούν. Η οικονομία των ΗΠΑ είναι μεγαλύτερη και το δολάριο διατηρεί το καθεστώς αποθεματικού νομίσματος, αλλά η δυναμική της εμπιστοσύνης που χάνεται ξαφνικά μετά από σταδιακή οικοδόμηση είναι η ίδια.
Η σύσταση μιας δικομματικής δημοσιονομικής επιτροπής στο Κογκρέσο για την αντιμετώπιση της κρίσης χρέους δεν θα έλυνε το πρόβλημα από τη μια μέρα στην άλλη, αλλά θα μπορούσε να σπάσει τα κομματικά αδιέξοδα, να εστιάσει τα δύο πολιτικά κόμματα στην εύρεση λύσης, να προσδώσει δικομματική αξιοπιστία στις μεταρρυθμίσεις και να ενθαρρύνει τη δημόσια ευαισθητοποίηση και υποστήριξη. Θα έδινε δικομματική αξιοπιστία στις μεταρρυθμίσεις και θα οικοδομούσε την πολιτική εντολή που χρειάζεται το Κογκρέσο για να δράσει.
Οι τρεις κύριοι στρατηγικοί στόχοι της επιτροπής θα πρέπει να είναι η βελτίωση της μακροπρόθεσμης δημοσιονομικής κατάστασης της ομοσπονδιακής κυβέρνησης, η διατήρηση του αναμενόμενου λόγου χρέους προς ΑΕΠ σε ένα πιο βιώσιμο επίπεδο (όπως το 100%) και η αντιμετώπιση της μακροπρόθεσμης φερεγγυότητας των Ταμείων Κοινωνικής Ασφάλισης και Medicare.
Για να είναι επιτυχημένη μια επιτροπή, τα πάντα πρέπει να είναι στο τραπέζι. Η επιτροπή θα πρέπει να διενεργήσει μια πλήρη επισκόπηση όλων των ομοσπονδιακών δαπανών και πηγών εσόδων. Για να αποφευχθεί η απώλεια πολιτικής δυναμικής, ο νόμος που θα συστήνει την επιτροπή θα πρέπει να περιλαμβάνει αυστηρά χρονοδιαγράμματα και δεσμεύσεις για ψηφοφορίες στην Ολομέλεια της Βουλής και της Γερουσίας. Μετά την ψήφισή του, το Κογκρέσο θα πρέπει να υιοθετήσει ισχυρούς μηχανισμούς επιβολής για μελλοντικές δημοσιονομικές αποφάσεις, προκειμένου να αποφευχθεί η αλλαγή της νέας δημοσιονομικής τροχιάς.
Ο αμερικανικός λαός πρέπει να κατανοήσει τους κινδύνους. Μια εκστρατεία δημόσιας ενημέρωσης θα πρέπει να εξηγήσει τη δημοσιονομική κρίση, να προσκαλέσει ευρεία συμμετοχή και να οικοδομήσει την πολιτική βούληση που χρειάζεται το Κογκρέσο για να δράσει. Αυτή η προσπάθεια θα πρέπει να εστιάσει ιδιαίτερα στις ομάδες που είναι πιο ευάλωτες σε μια κρίση χρέους – τις νεότερες γενιές, τις κοινότητες χαμηλού εισοδήματος και τη «sandwich» γενιά.
Η κρίση χρέους των ΗΠΑ είναι ήδη εδώ. Ο σχηματισμός μιας δικομματικής δημοσιονομικής επιτροπής είναι ένα άμεσο πρώτο βήμα στην ανάπτυξη ενός ολοκληρωμένου σχεδίου για την αντιμετώπιση του εθνικού χρέους και στην πίεση για δράση στο Κογκρέσο. Μόνο τότε μπορούμε να διατηρήσουμε την εθνική μας ευημερία για τις μελλοντικές γενιές.
