Ο Νόμπελ στην Οικονομία, Joseph Stiglitz, εκφράζει έντονη ανησυχία για τον τρόπο που η τεχνητή νοημοσύνη (AI) καταναλώνει πληροφορίες, προειδοποιώντας ότι η “δίψα” της για δεδομένα, συμπεριλαμβανομένων των σχολίων στο Reddit και των ακραίων απόψεων σε διαδικτυακά φόρουμ, μπορεί να υποβαθμίσει το παγκόσμιο “οικοσύστημα πληροφορίας“. Σύμφωνα με τον Stiglitz, αυτό δημιουργεί έναν φαύλο κύκλο όπου τα συστήματα τεχνητής νοημοσύνης εκπαιδεύονται σε ολοένα και πιο “σκουπιδένια” δεδομένα, οδηγώντας σε παραμορφωμένες εξόδους.
Ο οικονομολόγος περιγράφει το φαινόμενο ως “garbage in, garbage out” (GIGO), όπου τα μεγάλα γλωσσικά μοντέλα (LLMs) επεξεργάζονται δημοσιογραφία, έρευνες και διαδικτυακές συζητήσεις, ενώ ταυτόχρονα υπονομεύουν τους θεσμούς που παράγουν υψηλής ποιότητας γνώση. Ο Stiglitz τονίζει ότι οι εταιρείες τεχνητής νοημοσύνης “κλέβουν” πληροφορίες από τα παραδοσιακά μέσα ενημέρωσης, τα οποία, χωρίς πόρους και κίνητρα, αδυνατούν να παράγουν νέα, ποιοτικά δεδομένα. Αυτή η κατάσταση, πιστεύει, οδηγεί σε ένα μέλλον όπου οι άνθρωποι θα παρασύρονται από την διαδικτυακή ρητορική που αναπαράγεται από την AI, αντί να βασίζονται σε πραγματικά γεγονότα.
Ο κίνδυνος είναι ιδιαίτερα εμφανής σε διαδικτυακές γωνιές όπου οι ακραίες απόψεις είναι πιο δυνατές. Για παράδειγμα, στα εμβόλια, οι αντι-εμβολιαστές είναι πιο δραστήριοι στο διαδίκτυο από τους επιστήμονες που υποστηρίζουν την αποτελεσματικότητά τους. Τα AI μοντέλα, που βασίζονται στην ακατέργαστη συχνότητα και την αλληλεπίδραση, ευνοούν τις πιο “θορυβώδεις” φωνές, παραγκωνίζοντας την προσεκτική πλειοψηφία, ειδικά σε τομείς όπου η δημόσια υγεία εξαρτάται από την εμπιστοσύνη στην επιστημονική μεθοδολογία.
Ο Stiglitz, αναφερόμενος σε προηγούμενη εργασία του, επεκτείνει την ιδέα του “παράδοξου των αποδοτικών αγορών” στην τεχνητή νοημοσύνη, υποστηρίζοντας ότι η έλλειψη υποχρέωσης των εταιρειών AI να πληρώνουν για τα δεδομένα που “σαρώνουν” από διάφορες πηγές, αποδυναμώνει τα κίνητρα για την παραγωγή βασικής, ποιοτικής έρευνας. Έτσι, οι αγορές προβλέψεων και οι αλγόριθμοι συναλλαγών βασίζονται σε αποτελέσματα που αποσυνδέονται από την αλήθεια.
Παρά τις ανησυχίες του, ο Stiglitz δεν πιστεύει στην απαγόρευση της AI. Τη χρησιμοποιεί ο ίδιος ως εργαλείο έρευνας και προσπαθεί να διδάξει στους φοιτητές του πώς να την αξιοποιούν, χωρίς να συγχέουν μια “γυαλισμένη” απάντηση με ένα στιβαρό επιχείρημα. Ωστόσο, πιστεύει ότι είναι απαραίμητη η κυβερνητική παρέμβαση για να αποτραπεί η περαιτέρω επιδείνωση του οικοσυστήματος πληροφορίας, τονίζοντας τον “σημαντικό κίνδυνο” χειροτέρευσης εάν απουσιάζει η κρατική ρύθμιση.
