Η Γερουσία των Ηνωμένων Πολιτειών απέτυχε να εγκρίνει ένα ψήφισμα που αποσκοπούσε στον περιορισμό των στρατιωτικών εξουσιών του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ αναφορικά με το Ιράν. Η ψηφοφορία, η οποία έληξε με 47 υπέρ και 52 κατά, αποτελεί ένα ακόμη σημαντικό εμπόδιο για όσους υποστηρίζουν τον περιορισμό των στρατιωτικών επιδιώξεων του Τραμπ στο εξωτερικό, τονίζοντας την υποστήριξη των Ρεπουμπλικανών στον πρόεδρο.

Μια ξεχωριστή ψηφοφορία αναμένεται να διεξαχθεί στη Βουλή των Αντιπροσώπων την Πέμπτη, αν και και αυτή αντιμετωπίζει σοβαρές δυσκολίες.

Κατά τη διάρκεια της ημέρας, οι νομοθέτες στη Γερουσία συζήτησαν την εξουσία του Κογκρέσου να εγκρίνει ή να τερματίσει τις στρατιωτικές ενέργειες του Τραμπ κατά του Ιράν. Υποστηρικτές του ψηφίσματος ισχυρίζονται ότι ο Τραμπ υπερέβη τη συνταγματική του εξουσία ξεκινώντας έναν πόλεμο μαζί με το Ισραήλ. Σύμφωνα με το Άρθρο II του Συντάγματος των ΗΠΑ, οι πρόεδροι μπορούν να εξαπολύουν τέτοιες επιθέσεις μόνο για αυτοάμυνα έναντι άμεσης απειλής. Σε διαφορετική περίπτωση, μόνο το Κογκρέσο έχει την εξουσία να κηρύσσει πόλεμο.

Ο Γερουσιαστής Τιμ Κέιν δήλωσε στη Γερουσία ότι “ακόμη και σε απόρρητο επίπεδο”, η κυβέρνηση Τραμπ “δεν μπόρεσε να παράσχει καμία απόδειξη, καμία, ότι οι ΗΠΑ αντιμετώπιζαν άμεση απειλή επίθεσης από το Ιράν”.

“Δεν μπορείς να σταθείς και να πεις: Αυτό είναι ένα τσίμπημα που δεν οδηγεί στο επίπεδο που θα χαρακτηριζόταν πόλεμος”, δήλωσε ο Κέιν. “Δεν μπορείς να σταθείς και να πεις: Αυτό είναι ένα και τελειώνει, και κανένας στρατιώτης δεν εμπλέκεται σε εχθροπραξίες κατά του Ιράν.”

Από την έναρξη της στρατιωτικής επίθεσης στις 28 Φεβρουαρίου, η κυβέρνηση Τραμπ έχει προσφέρει μια σειρά από αιτιολογίες για την αναγκαιότητα του πολέμου. Ο Τραμπ έχει υποστηρίξει ότι το Ιράν επεδίωκε να ξαναχτίσει το πυρηνικό του πρόγραμμα, το οποίο, όπως είπε, “καταστράφηκε” σε πλήγματα πέρυσι. Επίσης, δήλωσε ότι το Ιράν επεδίωκε να αναπτύξει πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς για να πλήξει τις ΗΠΑ.

Ο Υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο, εν τω μεταξύ, δήλωσε στους δημοσιογράφους ότι το Ισραήλ σχεδίαζε να επιτεθεί στο Ιράν, γεγονός που πιθανόν να οδηγούσε σε αντίποινα κατά αμερικανικών περιουσιακών στοιχείων στην περιοχή. Ο Τραμπ αργότερα διέψευσε τον ισχυρισμό, λέγοντας ότι το Ιράν ήταν αυτό που σχεδίαζε επικείμενη επίθεση κατά του Ισραήλ.

Για να υποστηρίξει αυτούς τους ισχυρισμούς, η κυβέρνηση Τραμπ προσπάθησε επίσης να πλαισιώσει ολόκληρα τα στρατιωτικά και πυρηνικά ενεργειακά προγράμματα του Ιράν από την Ισλαμική Επανάσταση του 1979 ως άμεση απειλή για τις ΗΠΑ.

Αρκετοί Ρεπουμπλικάνοι μίλησαν κατά του ψηφίσματος, υποστηρίζοντας ότι τα τελευταία 47 χρόνια της στρατιωτικής ρητορικής από το Ιράν δικαιολογούν τη στρατιωτική δράση του προέδρου.

Το Σύνταγμα, σύμφωνα με τον Γερουσιαστή Τζέιμς Ρις, “ξεκάθαρα δίνει στον πρόεδρο όχι μόνο το δικαίωμα, αλλά ουσιαστικά και το καθήκον, όπως και ο όρκος του, να προστατεύει τις Ηνωμένες Πολιτείες.”

Ο Ρις επισήμανε επίσης τις προσπάθειες του Ιράν να ξαναχτίσει τις πυρηνικές του εγκαταστάσεις μετά από μια αμερικανική επίθεση τον Ιούνιο του περασμένου έτους, η οποία διεξήχθη ως μέρος ενός 12ήμερου πολέμου υπό την ηγεσία του Ισραήλ.

“Ο αρχιστράτηγος διέταξε αυτήν την επίθεση λόγω της αύξησης στην παραγωγή πυραύλων μεγάλου και μεσαίου βεληνεκούς — και αφού [το Ιράν προσπάθησε] να επανεκκινήσει το πυρηνικό πρόγραμμα που είχε καταστραφεί στον 12ήμερο πόλεμο,” δήλωσε ο Ρις.

Οι ΗΠΑ και το Ιράν βρίσκονταν εν μέσω διαπραγματεύσεων για τη μείωση του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν πριν από τον πόλεμο του τρέχοντος μήνα, αλλά ο Ρις απέρριψε αυτές τις προσπάθειες ως θεατρικές.

“Όλο αυτό το διάστημα, μας είχαν να καθόμαστε στο τραπέζι, παρατείνοντας και μιλώντας για διαπραγματεύσεις που δεν πήγαιναν πουθενά,” δήλωσε στη Γερουσία, καλώντας τους συναδέλφους του νομοθέτες να ψηφίσουν κατά του ψηφίσματος της Τετάρτης.

Η ψηφοφορία, η οποία έσπασε σε μεγάλο βαθμό κατά μήκος κομματικών γραμμών, με μία μόνο εξαίρεση ενός Ρεπουμπλικανού και ενός Δημοκρατικού να σπάνε την τάξη, ήταν η τελευταία σε μια σειρά από ψηφίσματα για τις πολεμικές εξουσίες που απέτυχαν στο Κογκρέσο. Από την επίθεση της 21ης Ιουνίου, το Κογκρέσο έχει καταθέσει αρκετά μέτρα για να σταματήσει τον Τραμπ από το να διεξάγει στρατιωτικές εκστρατείες στο Ιράν και τη Βενεζουέλα, χωρίς αποτέλεσμα.

Σύμφωνα με τον Νόμο περί Πολεμικών Εξουσιών του 1973, οι πρόεδροι των ΗΠΑ πρέπει να ζητούν την έγκριση του Κογκρέσου αφού αναπτύξουν αμερικανικά στρατεύματα σε στρατιωτικές ενέργειες για περισσότερες από 60 ημέρες.

Νωρίτερα την Τετάρτη, ο υπουργός Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ υποστήριξε ότι η αμερικανική επιχείρηση μόλις είχε αρχίσει, με περισσότερα αμερικανικά περιουσιακά στοιχεία να αποστέλλονται στην περιοχή.

Η διάρκεια και η έκταση της σύγκρουσης παραμένουν ασαφείς, αν και ο ίδιος ο Τραμπ προέβλεψε ότι θα μπορούσε να διαρκέσει “τέσσερις έως πέντε εβδομάδες”. Ωστόσο, ο Ρις εξέφρασε αισιοδοξία ότι η σύγκρουση θα επιλυθεί γρήγορα.

“Αυτό θα τελειώσει, και θα τελειώσει γρήγορα. Αυτός δεν είναι ένας αιώνιος πόλεμος, ουσιαστικά, ούτε καν κοντά σε αυτόν,” δήλωσε ο Ρις. “Αυτό θα τελειώσει πολύ γρήγορα.”

Ακόμη και αν η προσπάθεια της Τετάρτης είχε περάσει, το ψήφισμα της Γερουσίας για τις πολεμικές εξουσίες θα αντιμετώπιζε μια δύσκολη μάχη πριν μπορέσει να γίνει νόμος.

Και τα δύο σώματα θα έπρεπε να εγκρίνουν το ψήφισμα για να φτάσει στο γραφείο του προέδρου για την τελική υπογραφή — αλλά ακόμη και τότε, ο Τραμπ θα μπορούσε να ασκήσει βέτο στο μέτρο.

Μόνο η πλειοψηφία των δύο τρίτων και στα δύο σώματα μπορεί να ανατρέψει ένα προεδρικό βέτο.

Ωστόσο, οι υποστηρικτές έχουν από καιρό υποστηρίξει ότι τέτοια ψηφίσματα αναγκάζουν τους νομοθέτες να αντιμετωπίσουν σημαντικά ερωτήματα σχετικά με τα όρια της προεδρικής εξουσίας, ακόμη και αν είναι μακρινά.

Επίσης, δίνουν στους ψηφοφόρους έναν λόγο να προσφεύγουν στους εκλεγμένους αξιωματούχους τους και να εκφράζουν τις ανησυχίες τους για τον πόλεμο.

“Ενώ το αποτέλεσμα δεν πέρασε, αυτή η στιγμή υπογραμμίζει μια βασική αλήθεια: Το Κογκρέσο πρέπει να επανεπιβεβαιώνει συνεχώς τον συνταγματικό του ρόλο να ελέγχει την εκτελεστική εξουσία και να αποτρέπει ατέλειωτους πολέμους”, δήλωσε ο Χασάν Ελ-Ταγιάμπ, διευθυντής νομοθετικής πολιτικής για τη Μέση Ανατολή στο Friends Committee on National Legislation, έναν μη κερδοσκοπικό οργανισμό με έδρα την Ουάσινγκτον.

“Οι ιδρυτές μας προειδοποίησαν ότι η ανεξέλεγκτη εξουσία οδηγεί σε ανεξέλεγκτη σύγκρουση. Οι γερουσιαστές και οι αντιπρόσωποι πρέπει να συνεχίσουν να πιέζουν για ψηφοφορίες για να περιορίσουν την αμερικανική στρατιωτική εμπλοκή σε μη εγκεκριμένους πολέμους.”

Ο Κάβαν Καραζιάν, ανώτερος σύμβουλος πολιτικής για την ομάδα υπεράσπισης Demand Progress, επεσήμανε επίσης ότι οι ψηφοφορίες του Κογκρέσου μπορούν να ενημερώσουν τους ψηφοφόρους για τις θέσεις των αντιπροσώπων τους σε βασικά ζητήματα.

Αυτό, με τη σειρά του, μπορεί να έχει πολιτικές συνέπειες στην κάλπη, ιδιαίτερα σε μια εκλογική χρονιά.

“Ο αμερικανικός λαός θα θυμάται ποιος ψήφισε υπέρ της συνέχισης ενός παράνομου, περιττού πολέμου”, δήλωσε ο Καραζιάν.

“Κάθε γερουσιαστής που ψήφισε κατά του ψηφίσματος για τις πολεμικές εξουσίες ψήφισε επίσης ενάντια στις επιθυμίες του αμερικανικού λαού και ενάντια στην ασφάλεια των στρατιωτών που είναι ορκισμένοι να προστατεύουν. Οι κίνδυνοι είναι σαφείς και δεν υπάρχει πλέον χρόνος για πολιτικά παιχνίδια.”