Η συζήτηση γύρω από την τεχνητή νοημοσύνη (AI) έχει φτάσει σε πρωτοφανή επίπεδα στον εταιρικό κόσμο, ωστόσο μια νέα ανάλυση από την Goldman Sachs υποδεικνύει μια σημαντική απόσταση μεταξύ της δημόσιας εικόνας και της μακροοικονομικής πραγματικότητας. Σύμφωνα με σημείωμα ανάλυσης των κερδών του τέταρτου τριμήνου, ο ανώτερος οικονομολόγος Ronnie Walker επεσήμανε ότι οι συζητήσεις για την AI επισκίασαν ένα κατά τα άλλα ισχυρό τρίμηνο, με τα βασικά εταιρικά έσοδα (εξαιρουμένου του ενεργειακού τομέα) να παρουσιάζουν αύξηση 4,6% σε ετήσια βάση. Ο Walker διαπίστωσε ότι «ακόμα δεν βρίσκουμε ουσιαστική σχέση μεταξύ της παραγωγικότητας και της υιοθέτησης της AI σε μακροοικονομικό επίπεδο». Παρόλα αυτά, τα δεδομένα υποδεικνύουν μια σημαντική ένδειξη για κάτι μεγαλύτερο στο μέλλον: μια μέση αναφερόμενη αύξηση παραγωγικότητας περίπου 30% για δύο συγκεκριμένες, εστιασμένες χρήσεις.
Η ανάλυση του Walker προσθέτει βάθος σε μια συζήτηση που έχει ταράξει τη Wall Street και τα χαρτοφυλάκια πολλών επενδυτών, καθώς διάφορα άρθρα ανησυχίας σχετικά με την AI που “καταπίνει” την οικονομία έχουν επηρεάσει την αστάθεια της αγοράς. Ειδικοί όπως ο Matt Shumer και το Citrini Research έχουν προειδοποιήσει ότι η AI θα είναι πολύ πιο ικανή να αναλάβει λευκές κολάρες εργασίες, και νωρίτερα από ό,τι πολλοί πιστεύουν. Κορυφαία στελέχη, όπως ο Mustafa Suleyman της Microsoft, ο Andy Jassy της Amazon και ο Jamie Dimon της JPMorgan, έχουν προσθέσει τις φωνές τους σε αυτό το κάλεσμα.
Ο Torsten Slok, επικεφαλής οικονομολόγος της Apollo Global Management, ανέφερε ότι η δραματική αλλαγή στην αφήγηση των αγορών από «η οικονομία είναι ισχυρή» σε «όλοι γινόμαστε άνεργοι» είναι αξιοσημείωτη. Υποστήριξε ότι οι αγορές αρχίζουν να υιοθετούν την άποψη των «τεχνο-αισιόδοξων» για τις παραγωγικές δυνατότητες της AI, παραγκωνίζοντας την κοινή γνώμη της Federal Reserve και των οικονομολόγων. Ο Slok θεωρεί ότι αυτή η αφήγηση είναι λανθασμένη, ότι η υιοθέτηση της AI θα πάρει πολύ περισσότερο χρόνο από τους επόμενους 12 έως 18 μήνες που αναφέρονται σε αυτά τα άρθρα, και ότι ο κίνδυνος υπερθέρμανσης της οικονομίας είναι μεγαλύτερος από την αύξηση της ανεργίας στο 10%.
Η Goldman Sachs συμφώνησε με τον Slok ότι η γενική αίσθηση είναι έντονη ανησυχία, χαρακτηρίζοντας την έκθεσή της “AI-nxiety”, υπογραμμίζοντας πώς η εταιρική συζήτηση έχει ξεπεράσει κατά πολύ την απτή εφαρμογή. Ένα ρεκόρ 70% των διοικητικών ομάδων του S&P 500 συζήτησε την AI στις τριμηνιαίες τους κλήσεις, με το 54% να πλαισιώνει την τεχνολογία γύρω από την παραγωγικότητα και την αποδοτικότητα. Ωστόσο, όταν έφτασε η ώρα για συγκεκριμένους αριθμούς, η αφήγηση υποχώρησε, στηρίζοντας την έρευνα του καθηγητή Peter Cappelli του Wharton, ο οποίος έχει ενσωματωθεί σε διάφορες εταιρείες που προσπαθούν να υιοθετήσουν την AI και έχει δηλώσει ότι τα κέρδη παραγωγικότητας είναι πραγματικά, αλλά η επίτευξή τους απαιτεί σκληρή δουλειά και είναι ακριβή στην υλοποίηση.
Μόνο το 10% των διοικητικών ομάδων του S&P 500 ποσοτικοποίησαν τον αντίκτυπο της AI σε συγκεκριμένες περιπτώσεις χρήσης, ενώ μόλις το 1% ποσοτικοποίησε τον αντίκτυπό της στα κέρδη. Επιπλέον, η ευρύτερη οικονομική υιοθέτηση παραμένει αργή. Ενώ οι μισές εταιρείες του Russell 3000 συζήτησαν την AI, στοιχεία από την U.S. Census survey δείχνουν ότι λιγότερο από το 20% των επιχειρήσεων χρησιμοποιούν επί του παρόντος AI για οποιεσδήποτε επιχειρηματικές λειτουργίες.
Ωστόσο, η AI έχει σημαντικό αντίκτυπο σε δύο τομείς. Παρά την έλλειψη μακροοικονομικού αντίκτυπου σε επίπεδο οικονομίας, οι εταιρείες που έχουν ενσωματώσει και μετρήσει επιτυχώς την AI αναφέρουν δραματικές βελτιώσεις. Η Goldman Sachs διαπίστωσε ότι οι διοικητικές ομάδες που ποσοτικοποίησαν τα αποτελέσματα της AI στην παραγωγικότητα σε συγκεκριμένες εργασίες βίωσαν αύξηση 30%.
Οι δύο κύριοι τομείς που οδηγούν αυτά τα σημαντικά κέρδη είναι η υποστήριξη πελατών και οι εργασίες ανάπτυξης λογισμικού. Σε αυτές τις στοχευμένες λειτουργίες, η τεχνολογία παραδίδει ήδη τις μετασχηματιστικές της υποσχέσεις, βελτιστοποιώντας σημαντικά τις βασικές επιχειρηματικές λειτουργίες. Ίσως δεν είναι σύμπτωση, λοιπόν, που οι προβλέψεις για καταστροφή προέρχονται από άτομα του τεχνολογικού χώρου που βλέπουν από πρώτο χέρι πώς το 30% της εργασίας ανάπτυξης λογισμικού εξαφανίζεται μπροστά στην επερχόμενη πρόοδο των ρομπότ. Ο διάσημος μεγιστάνας επιχειρηματικού κεφαλαίου Marc Andreessen προέβλεψε πριν από μια δεκαετία ότι το λογισμικό θα “έτρωγε τον κόσμο”, αλλά το λογισμικό βρέθηκε να “τρώγεται”.
Τα δεδομένα κερδών υποδηλώνουν στην Goldman ότι οι τοπικές αυξήσεις παραγωγικότητας αρχίζουν ήδη να επηρεάζουν τις στρατηγικές προσλήψεων των εταιρειών, οδηγώντας σε μια «αρχόμενη απροθυμία πρόσληψης εν αναμονή πιθανών κερδών παραγωγικότητας». Ο Walker παρατήρησε ένα μικρό αλλά αυξανόμενο ποσοστό διοικητικών ομάδων που ανέφεραν ρητά την AI κατά τη συζήτηση για παγώματα προσλήψεων ή απολύσεις. Οι εταιρείες που συζήτησαν την AI στο πλαίσιο του εργατικού τους δυναμικού μείωσαν τις θέσεις εργασίας τους κατά 12% τον περασμένο χρόνο, μια βαθύτερη πτώση από τη μείωση 8% που παρατηρήθηκε σε όλες τις εταιρείες. Ενώ η τρέχουσα συσχέτιση μεταξύ της υιοθέτησης της AI και των ευρύτερων αποτελεσμάτων της αγοράς εργασίας παραμένει μικρή και στατιστικά ασήμαντη, η βασική πρόβλεψη της Goldman είναι ότι το 6% έως 7% των εργαζομένων – περίπου 11 εκατομμύρια θέσεις εργασίας – θα εκτοπιστούν τελικά από την αυτοματοποίηση μέσω AI μακροπρόθεσμα.
Ακόμη και χωρίς ευρείες αυξήσεις παραγωγικότητας, η AI αναδιαμορφώνει δραστικά τις κεφαλαιουχικές δαπάνες. Οι «hyperscalers» – οι τεράστιες τεχνολογικές εταιρείες που παρέχουν υποδομές cloud και AI – οδηγούν μια πρωτοφανή έκρηξη δαπανών. Οι αναλυτές έχουν αναθεωρήσει τις προσδοκίες τους για κεφαλαιουχικές δαπάνες για το 2026 σε αυτά τα τεχνολογικά γιγάντια στα εκπληκτικά 667 δισεκατομμύρια δολάρια, αύξηση 24% από την αρχή της περιόδου ανακοίνωσης κερδών και αύξηση 62% σε σύγκριση με το 2025. Η Goldman Sachs αναμένει ότι αυτές οι δαπάνες AI θα συμβάλουν περίπου 1,5 ποσοστιαία μονάδα στην αύξηση των μετρημένων κεφαλαιουχικών δαπανών φέτος, αν και ο καθαρός αντίκτυπός τους στην συνολική αύξηση του ΑΕΠ θα είναι ελάχιστος, 0,1 έως 0,2 ποσοστιαίες μονάδες, λόγω της έντονης εξάρτησης από εισαγόμενα κεφαλαιουχικά αγαθά.
Τελικά, τα ευρήματα της Goldman παρουσιάζουν μια εικόνα μιας οικονομίας σε μετάβαση. Ενώ η Wall Street είναι απορροφημένη από την «AI-nxiety» και οι τεχνολογικοί γίγαντες διοχετεύουν εκατοντάδες δισεκατομμύρια σε υποδομές, η υποσχόμενη επανάσταση στην παραγωγικότητα παραμένει άκρως εντοπισμένη σε προγραμματιστές λογισμικού και εκπροσώπους εξυπηρέτησης πελατών. Για την ευρύτερη οικονομία των ΗΠΑ, τα πραγματικά μακροοικονομικά οφέλη της επανάστασης της AI δεν έχουν ακόμη φτάσει.
