Η Martha Shedden, 70 ετών, η οποία αφιέρωσε πάνω από τρεις δεκαετίες στην επιτυχημένη καριέρα της ως πολιτικός μηχανικός, βρήκε πριν από 15 χρόνια, το 2011, νέους αριθμούς για να τους αφοσιωθεί: τους περίπλοκους κανόνες του συστήματος Κοινωνικής Ασφάλισης των ΗΠΑ. Σήμερα, υπηρετεί ως πρόεδρος και συνιδρύτρια της National Association of Registered Social Security Analysts (NARSSA), της μεγαλύτερης εταιρείας συμβουλευτικών υπηρεσιών Κοινωνικής Ασφάλισης στις ΗΠΑ, και αντιμετωπίζει ένα πρόβλημα: τον χειρισμό των οικονομικών της χώρας από τον Πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ.
«Το Big Beautiful Bill δεν βοήθησε την Κοινωνική Ασφάλιση», εξήγησε η Shedden, συμφωνώντας με τις προβλέψεις που δείχνουν ότι η αφερεγγυότητα πλησιάζει, καθώς οι φορολογικές περικοπές φέρνουν μια αναμέτρηση πιο κοντά στο παρόν.
Για να είμαστε σαφείς, ανέφερε στη Fortune, τα δημογραφικά στοιχεία που αντιμετωπίζει το πρόγραμμα είναι αναμφίβολα ζοφερά. Ο λόγος εργαζομένων προς δικαιούχους έχει πέσει από 10 ή περισσότερους στα μέσα του 20ου αιώνα σε μόλις δύο ή τρεις σήμερα. Ως αποτέλεσμα, ο χρονικός ορίζοντας για την εξάντληση των αποθεματικών των κεφαλαίων του προγράμματος έχει επιταχυνθεί, μετατοπιζόμενος από το 2035 στο τέλος του 2032. Μετά το 2032, τα εισερχόμενα έσοδα από φόρους μισθοδοσίας, τα έσοδα από τη φορολόγηση των παροχών και οι τόκοι από τα αποθεματικά κεφάλαια δεν θα καλύπτουν το 100% των υποσχεθέντων παροχών.
Ωστόσο, υποστήριξε ότι η κατάσταση είναι αναστρέψιμη. «Είμαι αισιόδοξη. Έχω μελετήσει την Κοινωνική Ασφάλιση εδώ και πάνω από 15 χρόνια, και ξέρω ότι είναι τόσο περίπλοκη, αλλά το πλεονέκτημα είναι ότι υπάρχουν πολλοί, πολλοί μικροί τροποποιήσεις που μπορούν να γίνουν», δήλωσε.
Το θέμα εξαρτάται από την πολιτική βούληση για την επίλυση του προβλήματος, και η Shedden παραδέχτηκε ότι αυτό δεν είναι δεδομένο, με την εικόνα να θολώνει από την επιδεινούμενη οικονομική ανισότητα. Το Big Beautiful Bill έχει κάνει έτσι ώστε «πολύ, πολύ λίγοι στην κορυφή να απολαμβάνουν όλο και περισσότερα φορολογικά πλεονεκτήματα, πλούτο… και η κατώτερη και μεσαία τάξη να μην βλέπει πραγματικά κάποιο όφελος».
Η πολιτική ρητορική συχνά περιπλέκει περαιτέρω την εικόνα. Η Shedden επεσήμανε την πρόσφατη αναφορά του Trump στην Ομιλία για την Κατάσταση της Ένωσης σχετικά με την κατάργηση της ομοσπονδιακής φορολόγησης των παροχών Κοινωνικής Ασφάλισης. Ενώ αυτό ακούγεται ελκυστικό στους συνταξιούχους επιφανειακά, προειδοποίησε ότι θα ήταν μια καταστροφική λάθος. Οι φόροι που εισπράττονται από αυτές τις παροχές επιστρέφουν απευθείας στα αποθεματικά κεφάλαια, εξήγησε, και η κατάργησή τους θα «αυξήσει περαιτέρω τον χρόνο που θα χρειαστεί να μειώσουμε τις παροχές». Επιπλέον, σημείωσε ότι τα φορολογικά πλεονεκτήματα σε τέτοιους νόμους συχνά επιδεινώνουν την ανισότητα πλούτου, ωφελώντας κυρίως τους κορυφαίους εισοδηματίες, ενώ προσφέρουν ελάχιστα στις κατώτερες και μεσαίες τάξεις.
Το πρόβλημα της επικοινωνίας
Η Shedden εξήγησε ότι η δική της στροφή προς τον ακτιβισμό γεννήθηκε από την απογοήτευση για την ευρεία έλλειψη οικονομικής παιδείας. Συνειδητοποίησε ότι ακόμη και οι επαγγελματίες των οικονομικών δεν κατάλαβαν τις αποχρώσεις του προγράμματος, γεγονός που την ώθησε να γίνει chartered retirement planning counselor και τελικά να συνιδρύσει την NARSSA. Η αποστολή του οργανισμού είναι να εκπαιδεύει επαγγελματίες για να βοηθούν τους Αμερικανούς να βελτιστοποιήσουν τις στρατηγικές διεκδίκησής τους χρησιμοποιώντας εξειδικευμένο λογισμικό, διασφαλίζοντας ότι οι συνταξιούχοι κατανοούν με αυτοπεποίθηση τις επιλογές τους προτού καν επισκεφθούν ένα γραφείο της Social Security Administration.
«Η επικοινωνία είναι ένα τεράστιο ζήτημα με την Κοινωνική Ασφάλιση», είπε. Η γενιά των baby boomers, που άρχισε να εργάζεται περίπου στα εφηβικά της χρόνια, και «ποτέ δεν μας εξηγήθηκε τι είναι πραγματικά αυτό το πρόγραμμα, δηλαδή ένα μεγάλο εθνικό ασφαλιστικό πρόγραμμα στο οποίο όλοι συνεισφέρουμε».
«Οι εργοδότες μας αντιστοιχίζουν αυτή τη συμβολή και παρέχει τέσσερις διαφορετικές ασφαλίσεις: είναι η απώλεια εργασίας, είναι η ασφάλιση επιζώντων, είναι η ασφάλιση αναπηρίας, και είναι η ιατρική ασφάλιση, Medicare… Είναι εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια στα συνταξιοδοτικά έτη όλων», συνέχισε. «Και για ζευγάρια ή υψηλότερα εισοδήματα, είναι συχνά πάνω από ένα εκατομμύριο δολάρια, ανάλογα με το προσδόκιμο ζωής τους».
Η πολυδιάστατη φύση της Κοινωνικής Ασφάλισης είναι ο λόγος για τον οποίο είναι αισιόδοξη για τη διάσωσή της, πρόσθεσε. Πρώτον, υπάρχει το φάσμα των επιλογών εντός των κανόνων. Η Shedden παρέθεσε την έκθεση Social Security at 90, η οποία ήδη παρουσίαζε πολλές βιώσιμες νομοθετικές λύσεις τον Ιανουάριο του 2025. Μια κοινή μελέτη των AARP, National Academy of Social Insurance, National Institute of Retirement Security και U.S. Chamber of Commerce, πρότεινε την προσαρμογή του ανώτατου ορίου των φορολογητέων εσόδων, το οποίο ιστορικά κάλυπτε το 90% του εισοδήματος των Αμερικανών, αλλά πλέον καλύπτει μόνο περίπου το 80% λόγω της συγκεντρωμένης πλούτου στο κορυφαίο 6%-10%. Οι επιλογές περιλαμβάνουν την εφαρμογή φόρων μισθοδοσίας στα έσοδα άνω των 400.000 δολαρίων ή την πλήρη κατάργηση του ανώτατου ορίου, όπως γίνεται με το Medicare. Μια άλλη επιλογή είναι η σταδιακή αύξηση του εργατικού φόρου μισθοδοσίας από 6,2% σε 7,2%. Παραδόξως, η αύξηση της ηλικίας πλήρους συνταξιοδότησης —η οποία η Shedden τονίζει ότι είναι ουσιαστικά μείωση παροχών— δεν είναι μια ευρέως υποστηριζόμενη πολιτική αλλαγή.
Η Shedden σημείωσε επίσης την δικομματική επιτροπή για τη διάσωση της Κοινωνικής Ασφάλισης το 1983, όταν ο τότε Πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων Tip O’Neill και ο Πρόεδρος Ronald Reagan δημιούργησαν έναν ασφαλή χώρο για να καταλήξουν σε συμβιβασμό. Όταν ρωτήθηκε αν βλέπει μια τέτοια δικομματική προσέγγιση να λαμβάνει χώρα σήμερα, παραδέχτηκε: «Λοιπόν, όχι ακριβώς σήμερα… Νομίζω ότι όποιος είναι μέρος αυτής της λύσης θα είναι τόσο ιστορικά σημαντικός».
Τελικά, η Shedden δήλωσε ότι θεωρεί την Κοινωνική Ασφάλιση όχι απλώς ένα κυβερνητικό πρόγραμμα, αλλά ένα τεράστιο χρηματοοικονομικό περιουσιακό στοιχείο που προσφέρει εγγυημένο, προσαρμοσμένο στο κόστος ζωής ετήσιο εισόδημα. Παρέχει κρίσιμες προστασίες, συμπεριλαμβανομένης της ασφάλισης αναπηρίας, επιζώντων και ιατρικής ασφάλισης.
Εξοπλισμένη με εκπαίδευση και ιστορική αισιοδοξία, αυτή η CEO από τη γενιά των baby boomers είναι αποφασισμένη να διασφαλίσει ότι το πρόγραμμα θα παραμείνει ασφαλές για τις επόμενες γενιές.
«Πρόκειται για ένα πρόγραμμα 90 ετών», είπε. «Είναι η ραχοκοκαλιά της συνταξιοδοτικής ασφάλειας των περισσότερων Αμερικανών. Δεν πρόκειται να φύγει. Δεν μπορεί να χρεοκοπήσει». Εκτός, κατά κάποιον τρόπο, αν συμβεί.
