Η ταινία “Macdo”, το πρώτο μεγάλου μήκους έργο της Racornelia, αξιοποιεί τις ατέλειες της παλιάς ψηφιακής βιντεοσκόπησης για να παρουσιάσει ένα ωμό, ντοκιμαντερίστικο πορτρέτο οικογενειακής δυσλειτουργίας. Τοποθετημένη στο Μεξικό της δεκαετίας του ’90, η ταινία ξεκινά με ένα ταραχώδες δείπνο παραμονής Χριστουγέννων, όπου συγγενείς ανταλλάσσουν πικρόχολα σχόλια. Οι αδελφοί Alejandro (Joaquin del Paso) και Octavio (Adolfo Jiménez Castro), και οι δύο παντρεμένοι με παιδιά, επιδεικνύουν με ζήλο την αστική τους ζωή στο σπίτι του Alejandro. Οι σύζυγοί τους, Estelle (Racornelia) και Lisbette (Giovanna Duffour), συμμετέχουν στον συναγωνισμό, με τα πικρόχολα σχόλια να εκτοξεύονται μεταξύ των πιάτων και των ποτηριών κρασιού, ενώ τα παιδιά μένουν αφημένα στον εαυτό τους.
Αυτές οι «ευγενικές» επισημάνσεις, δοσμένες με προσποιητή ανησυχία, κλιμακώνονται σταδιακά σε αδιανόητο βαθμό. Όταν ο Alejandro ανακοινώνει τη δεύτερη εγκυμοσύνη της Estelle, η μειωμένη Lisbette και ο Octavio ορκίζονται να ακολουθήσουν το παράδειγμά τους. Η προσθήκη ότι αυτές οι σκηνές υποτίθεται πως έχουν κινηματογραφηθεί από τις οικονόμους, προσθέτει ένα επιπλέον επίπεδο κριτικής στην τάξη, αποκαλύπτοντας τη σήψη πίσω από την πρόσοψη της αστικής ευημερίας.
Οι γρήγορες ζουμ και τα στενά κοντινά πλάνα παραπέμπουν επίσης στο στυλ των τηλεοπτικών σαπουνόπερων, ένα αφηγηματικό είδος που εδώ σαρκάζεται και αναδιαμορφώνεται ταυτόχρονα. Όπως πολλές σαπουνόπερες, το “Macdo” χαρακτηρίζεται από σοκαριστικές αποκαλύψεις. Καθώς η δράση μεταφέρεται από την τραπεζαρία στην κρεβατοκάμαρα, το δεύτερο μισό της ταινίας ξεδιπλώνει τη συζυγική διαμάχη και την περιστασιακή σκληρότητα της μισογυνίας. Ενώ το πρώτο μισό ηλεκτρίζεται από τις διαφωνίες των ζευγαριών, το υπόλοιπο μοιάζει με μια αδρανή επανάληψη της δυσάρεστης συμπεριφοράς των χαρακτήρων. Κάποιες μετα-στοιχειώδεις επινοήσεις, όπως οι split screens και τα φλας μηνυμάτων, ίσως αποσκοπούν σε μια τεχνική αποστασιοποίησης που εμπλέκει τον θεατή σε ό,τι συμβαίνει στην οθόνη. Εδώ, ωστόσο, η στυλιζάρισμα αρχίζει να γίνεται κουραστικό, λειτουργώντας περισσότερο ως περισπασμός παρά ως πρόκληση.
Η ταινία “Macdo” προβάλλεται στο ICA του Λονδίνου από τις 6 Μαρτίου.
