Η Amazon διεκδικεί την πρώτη θέση στη λίστα Fortune 500, ξεπερνώντας για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες τη Walmart. Αυτή η αλλαγή σκυτάλης στην αμερικανική εταιρική σκηνή υποδηλώνει ένα βαθύτερο μάθημα ηγεσίας, που ξεπερνά κατά πολύ τον όγκο των πωλήσεων.
Η άνοδος της Amazon στην κορυφή του Fortune 500 δεν οφείλεται απλώς στο ότι έγινε καλύτερος λιανέμπορος. Η εταιρεία κέρδισε επειδή δεν βασίστηκε αποκλειστικά στα οικονομικά του λιανικού εμπορίου. Ενώ οι ανταγωνιστές εστίαζαν στη μεγιστοποίηση της απόδοσης της κύριας δραστηριότητάς τους, η Amazon έχτισε σταδιακά επιπλέον “κινητήρες” με εντελώς διαφορετική οικονομική δυναμική. Οι Amazon Web Services (AWS), που αρχικά δημιουργήθηκαν για να υποστηρίξουν τις εσωτερικές λειτουργίες, εξελίχθηκαν σε έναν κολοσσό του cloud computing υψηλής κερδοφορίας, ο οποίος πλέον συνεισφέρει δυσανάλογο μερίδιο στα λειτουργικά κέρδη της εταιρείας. Αυτή η κερδοφορία προσέφερε στην Amazon κάτι που πολλές μεγάλες εταιρείες δυσκολεύονται να επιτύχουν: στρατηγική ελευθερία. Αυτή η ελευθερία της επιτρέπει να επενδύει επιθετικά, να απορροφά αποτυχημένα πειράματα και να συνεχίζει να εξελίσσεται.
Οι εταιρείες που προηγούνται συχνά αναπτύσσονται μέσω μιας δραστηριότητας και κερδίζουν μέσω μιας άλλης. Για παράδειγμα, η Microsoft αναδιαμόρφωσε την οικονομική δομή του λογισμικού μέσω του cloud, ενώ η Apple αύξησε την αξία του υλικού της μέσω των υπηρεσιών. Η Amazon, από την πλευρά της, χρησιμοποίησε τα κέρδη του cloud για να χρηματοδοτήσει την ανανέωση του λιανικού της εμπορίου.
Για τους ηγέτες, αυτή δεν είναι απλώς μια ιστορία εστίασης στον πελάτη ή κουλτούρας καινοτομίας, ιδέες που είναι πλέον οικείες σε κάθε διοικητικό συμβούλιο. Αφορά τον τρόπο με τον οποίο οι εταιρείες δομούν την κερδοφορία και την ανάπτυξη. Οι εταιρείες που επικρατούν δεν βελτιστοποιούν απλώς τις κύριες δραστηριότητές τους, αλλά δημιουργούν παράπλευρες πηγές κέρδους που χρηματοδοτούν το μέλλον τους.
Η κλίμακα από μόνη της δεν προστατεύει πλέον τους εδραιωμένους παίκτες. Η οικονομική ευελιξία το κάνει.
Σήμερα, ο πραγματικός κίνδυνος για τους ηγέτες μεγάλων εταιρειών είναι να παγιδευτούν εντός ενός επιχειρηματικού μοντέλου που περιορίζει την τόλμη των κινήσεών τους. Ίσως το ερώτημα που πρέπει να θέτει στον εαυτό του κάθε ηγέτης είναι: Τι επιχείρηση χτίζουμε σήμερα που θα μας δώσει χώρο να καινοτομήσουμε για το αύριο;