Η πρόσφατη συνέντευξη του γνωστού Αμερικανού συντηρητικού δημοσιογράφου Tucker Carlson με τον πρέσβη των ΗΠΑ στο Ισραήλ, Mike Huckabee, έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις. Από την κυκλοφορία της, παρατηρητές από όλο το πολιτικό φάσμα των Ηνωμένων Πολιτειών έχουν εκφράσει τις απόψεις τους στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Η συνέντευξη αυτή, ίσως περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο πολιτικό ή δημοσιογραφικό γεγονός, ανέδειξε την αυξανόμενη δυσπιστία ότι Αμερικανοί αξιωματούχοι μπορεί να είναι πιο πιστοί σε μια ξένη χώρα παρά στις Ηνωμένες Πολιτείες. Αυτό θα μπορούσε να αποδειχθεί καθοριστική στιγμή για τον τρόπο με τον οποίο οι Αμερικανοί αντιλαμβάνονται τη σχέση της κυβέρνησής τους με το Ισραήλ.

**Ο «αληθινός φίλος» του Ισραήλ**

Ο Huckabee, ο οποίος είναι επίσης πάστορας Βαπτιστής και πρώην κυβερνήτης του Άρκανσο, ορκίστηκε πρέσβης των ΗΠΑ στο Ισραήλ τον Απρίλιο του 2025. Η είδηση του διορισμού του χαιρετίστηκε από την ισραηλινή κυβέρνηση και διάφορες φιλο-ισραηλινές ομάδες, ενώ τον αποκάλεσαν «αληθινό φίλο του Ισραήλ».

Η ιδιαίτερη αγάπη του Ισραήλ στην καρδιά του Huckabee έγινε εμφανής καθ’ όλη τη διάρκεια της συνέντευξης με τον Carlson, καθώς επανειλημμένα υιοθετούσε την ισραηλινή ρητορική. Μίλησε για το «βιβλικό δικαίωμα» του Ισραήλ στη γη, αναφέρθηκε στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη ως «Ιουδαία και Σαμάρεια», και φάνηκε ακόμη και να εγκρίνει την επέκταση της ισραηλινής επικράτειας σε άλλα μέρη της Μέσης Ανατολής.

Επανειλημμένα ανέφερε τα ισραηλινά συμφέροντα ως αμερικανικά συμφέροντα, χρησιμοποιώντας συχνά το «εμείς» για να συμπεριλάβει το Ισραήλ, και επέμενε ότι το «πρόβλημα στα σύνορα με τον Λίβανο» είναι ένα ζήτημα που οι Αμερικανοί πρέπει να απασχολεί. Υπερασπίστηκε τη συνάντησή του με τον Jonathan Pollard, τον πρώην αναλυτή αμερικανικής υπηρεσίας πληροφοριών που καταδικάστηκε για κατασκοπεία υπέρ του Ισραήλ, και υποστήριξε την πρόωρη αποφυλάκισή του.

Ο Huckabee έφτασε στο σημείο να υποβαθμίσει τον ρόλο του Στρατού των ΗΠΑ στην προσπάθειά του να υπερασπιστεί τις παραβιάσεις του ισραηλινού στρατού στη Γάζα. Όταν ο Carlson τον πίεσε σχετικά με τον θάνατο Παλαιστινίων αμάχων στη Γάζα από το Ισραήλ, φάνηκε να υπονοεί ότι ο ισραηλινός στρατός είναι πιο προσεκτικός στην αποφυγή απωλειών αμάχων από τον αμερικανικό στρατό. Μετά τον ισχυρισμό του Huckabee ότι ο πόλεμος του Ισραήλ κατά της Γάζας προκάλεσε «μικρότερο αριθμό νεκρών αμάχων» από οποιονδήποτε σύγχρονο αστικό πόλεμο, ο Carlson ζήτησε διευκρινίσεις. Ο πρέσβης ανέφερε δύο αμερικανικούς πολέμους – στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν – ως συγκρίσεις, υποδηλώνοντας ότι οι Ισραηλινοί στρατιωτικοί διοικητές ενδιαφέρονταν περισσότερο για την προστασία της ζωής των αμάχων από τους Αμερικανούς ομολόγους τους.

Ένας Αμερικανός πρέσβης που υποστηρίζει δημόσια ότι ένας ξένος στρατός είναι πιο ανθρώπινος από τις ένοπλες δυνάμεις της χώρας του, αναπόφευκτα εγείρει ερωτήματα σχετικά με το πού βρίσκεται η κύρια αφοσίωσή του. Ωστόσο, ο Huckabee δεν είναι ο μόνος «αληθινός φίλος του Ισραήλ» εντός της αμερικανικής πολιτικής ελίτ. Το Κογκρέσο των ΗΠΑ, και από τα δύο κόμματα, έχει δώσει θορυβώδη παρατεταμένα χειροκροτήματα στον Ισραηλινό πρωθυπουργό Benjamin Netanyahu κάθε φορά που επισκέπτεται.

Ο προϊστάμενος του Huckabee, ο Πρόεδρος Donald Trump, έχει ισχυριστεί επανειλημμένα ότι είναι «ο καλύτερος φίλος του Ισραήλ… που είχαν ποτέ». Ο προκάτοχος του Trump, Πρόεδρος Joe Biden, έχει δηλώσει με υπερηφάνεια ότι είναι Σιωνιστής και έχει διασφαλίσει πλήρη υποστήριξη και ατιμωρησία για το Ισραήλ, καθώς αυτό προέβαινε σε γενοκτονία στη Γάζα. Ο Γερουσιαστής της Νότιας Καρολίνας, Lindsey Graham, έχει καυχηθεί ότι επισκέπτεται το Ισραήλ κάθε δύο εβδομάδες «είτε το χρειάζεται είτε όχι». Ο Eric Adams, πρώην δήμαρχος της Νέας Υόρκης, επέλεξε να επισκεφθεί το Ισραήλ στο τέλος της θητείας του και δήλωσε ότι ως δήμαρχος της μεγαλύτερης πόλης της Αμερικής, υπηρετούσε το Ισραήλ. Και η λίστα συνεχίζεται.

Για πολύ καιρό, οι δηλώσεις πίστης στο Ισραήλ θεωρούνταν πολιτικό πλεονέκτημα στην αμερικανική πολιτική. Ωστόσο, αυτό ενδέχεται να αλλάζει.

**Μια αφύπνιση**

Αμερικανοί ακαδημαϊκοί ενδιαφέρονται εδώ και καιρό για την υπερβολική ισραηλινή επιρροή στην αμερικανική πολιτική. Ακαδημαϊκοί όπως οι John Mearsheimer και Stephen Walt έχουν γράψει εκτενώς για το θέμα. Όμως, για πολλά χρόνια, αυτή η κριτική περιοριζόταν σε ακαδημαϊκούς ή κύκλους της αριστερής ακτιβιστικής δράσης. Συντηρητικοί και φιλελεύθεροι χαρακτήρισαν τέτοιους επικριτές ως θεωρητικούς συνωμοσιών ή αντισημίτες.

Η συνέντευξη Carlson-Huckabee, ίσως, αποκάλυψε το μυστικό στην αμερικανική δεξιά. Αυτό που καθιστά τη συνέντευξη σημαντική δεν είναι απλώς η ουσία των δηλώσεων του Huckabee, αλλά ο συνεντευξιαστής, ο τόπος, το κοινό και το υποκείμενο μήνυμα της γραμμής των ερωτήσεων.

Μια εξαιρετικά δημοφιλής συντηρητική φιγούρα των μέσων ενημέρωσης ταξίδεψε στο Ισραήλ και πίεσε δημόσια έναν εν ενεργεία Αμερικανό πρέσβη για το αν τα αμερικανικά συμφέροντα υποτάσσονται σε ισραηλινά συμφέροντα. Αμφισβήτησε τις θεολογικές και ιστορικές βάσεις του Σιωνισμού, επέκρινε τη μεταχείριση των Παλαιστινίων Χριστιανών από το Ισραήλ και ρώτησε γιατί αμερικανικά φορολογούμενα χρήματα στέλνονται στο Ισραήλ.

Στις απαντήσεις του, ο πρέσβης φάνηκε να μιλάει περισσότερο ως εκπρόσωπος της ισραηλινής κυβέρνησης παρά της κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών. Κρίνοντας από την αμυντική αντίδραση του Huckabee μετά τη συνέντευξη και τον αντίκτυπό της στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, μαθαίνει ένα σημαντικό μάθημα: το να φαίνεται ότι βάζεις το Ισραήλ πρώτα και την Αμερική δεύτερη δεν είναι πλέον πλεονέκτημα, αλλά μειονέκτημα, για τους Αμερικανούς πολιτικούς.

Εκλεγμένοι Αμερικανοί αξιωματούχοι θα παρακολουθούν προσεκτικά την αντίδραση του κοινού – ειδικά υπό το φως των δημοσκοπήσεων που δείχνουν ότι η αμερικανική κοινή γνώμη για το Ισραήλ έχει αλλάξει δραματικά τα τελευταία χρόνια. Το πολιτικό κίνητρο που οδήγησε δεκαετίες άνευ όρων υποστήριξης για το Ισραήλ έχει πλέον αποδυναμωθεί. Η πολιτική λογική, επίσης, αλλάζει – μπορεί να είναι πολιτικά επωφελές για τους Αμερικανούς αξιωματούχους να υιοθετήσουν πιο δίκαιες, ακόμη και ανοιχτά επικριτικές, προσεγγίσεις προς το Ισραήλ. Αυτό από μόνο του σηματοδοτεί μια σημαντική αλλαγή.

Η συνέντευξη Carlson με τον Huckabee δεν δημιούργησε αυτή την αλλαγή, αλλά την έφερε στην καρδιά της αμερικανικής δεξιάς. Εάν το ερώτημα «Πρώτα η Αμερική ή πρώτα το Ισραήλ» μπορεί πλέον να τίθεται ανοιχτά σε συντηρητικούς κύκλους, τότε έχουν ήδη σπάσει σημαντικά πολιτικά όρια. Η συνέντευξη Carlson-Huckabee θα μπορούσε να είναι η αφύπνιση που χρειαζόταν η αμερικανική πολιτική για να απελευθερωθεί από την υπερβολική επιρροή μιας χώρας της Μέσης Ανατολής που εδώ και καιρό υπονομεύει τα αμερικανικά συμφέροντα.