Τρεις μεσήλικες γυναίκες αρκούν για σχεδόν οτιδήποτε: για να διοικήσεις μια επιχείρηση, να μεγαλώσεις ένα χωριό, να τερματίσεις έναν πόλεμο, να ανανεώσεις έναν πολιτισμό, να αδειάσεις μια σοφίτα. Ακόμα πιο χρήσιμα, μπορείς να δημιουργήσεις μια υπέροχη αστυνομική ιστορία μυστηρίου μαζί τους, όπως έκανε η Λίζα ΜακΓκι (τέταρτη γυναίκα! Αν κάτι δουλεύει, μην το χαλάσεις) με τη νέα της σειρά, “How to Get to Heaven from Belfast”.
Η ΜακΓκι έγινε γνωστή, φυσικά, με το “Derry Girls” – μια σχεδόν τέλεια κωμωδία που παρακολουθούσε τις δοκιμασίες και τις ανατροπές μιας ομάδας καθολικών μαθητριών της Βόρειας Ιρλανδίας (και μιας δυσχερούς Αγγλίδας ξαδέλφης) καθώς βίωναν τη χαοτική τους εφηβεία στα μέσα της δεκαετίας του ’90, στο τέλος της ταραχώδους περιόδου. Οι κύριοι χαρακτήρες της νέας σειράς δεν ταυτίζονται ακριβώς με τους προηγούμενους, αλλά το DNA του “Derry Girls” ως οντότητα παραμένει ευτυχώς ζωντανό (είναι ζωντανό το DNA; Νιώθω μια περίεργη ανάγκη να συμβουλευτώ την Αδελφή Μάικλ). Το “How to Get to Heaven” έχει όλη την ορμή, την οξυδέρκεια και το χαοτικό χορό πάνω στην άψογη πλοκή που βρίσκεις στο αριστούργημα της ΜακΓκι. Η μόνη διαφορά είναι ότι μία από τις μαθήτριες είναι νεκρή. Πιθανώς. Ίσως. Ίσως και όχι.
Για να εξηγήσουμε: η Ντάρα (Caoilfhionn Dunne), η Σάιρς (Roisin Gallagher) και η Ρόμπιν (Sinéad Keenan) είναι παλιές φίλες που επανενώνονται για να παραστούν στην κηδεία της Γκρέτα (Natasha O’Keeffe) – «Πεθαίνουμε τώρα, ε;» λέει η Ρόμπιν, δικαίως οργισμένη από την αδιάκοπη πορεία του χρόνου – που συμπλήρωνε την εφηβική τους τετράδα. Αυτό συνέβη μέχρι να πάει κάτι στραβά με τη Γκρέτα ένα βράδυ πριν από 20 χρόνια και οι τρεις άλλες έσπευσαν σε βοήθειά της. Βλέπουμε μια ανάδρομη σε μια καλύβα στο δάσος που καίγεται, έναν απειλητικό άντρα και σύμβολα που μοιάζουν σατανικά στον τοίχο…. Οι τρεις διατήρησαν επαφή, δεμένες από τη φιλία και ένα μυστικό, αλλά έχασαν την επαφή με τη Γκρέτα.
Σύμφωνα με τις φήμες της περιοχής, η Γκρέτα σκοτώθηκε από πτώση στις σκάλες. Η Σάιρς, επαγγελματίας σεναριογράφος αστυνομικών σειρών (ήθελε να γράφει θεατρικά έργα, αλλά η φιλοδοξία της εμποδίστηκε από την ανάγκη να αγοράζει πράγματα), υποψιάζεται αμέσως κακοποιία και μετά κακοποιία διαφορετικής φύσης όταν παρατηρεί στην κηδεία ότι το σώμα στο φέρετρο στερείται του απόκρυφου τατουάζ (ναι, που ταιριάζει με αυτό στον τοίχο της ανάδρομης) που είχαν οι τέσσερις φίλες. Όλοι υποψιαζόμαστε την πιο σκοτεινή κακοποιία όταν βλέπουμε ότι ο σύζυγος της Γκρέτα, ο Όουεν, ο τοπικός αρχηγός της αστυνομίας, υποδύεται ο Emmett J Scanlan, ο πιο τρομακτικός ηθοποιός στην ιστορία, που με κάνει να θέλω να κρυφτώ πίσω από τον καναπέ σαν να ήμουν ξανά παιδί που έτρεμε από τρόμο στο Doctor Who. Η μητέρα της, η Μάργκο (Michelle Fairley), είναι μια σχεδόν εξίσου ανίερη παρουσία.
Κάτι συμβαίνει πράγματι. Η Ρόμπιν, μια βαθιά στρεσαρισμένη σύζυγος και μητέρα τεσσάρων παιδιών, πιστεύει ότι μπορεί να έχει μια ιδέα επειδή τα πράγματα έχουν πάρει πρόσφατα μια στροφή προς το χειρότερο με τον Πάτρικ της, ο οποίος έχει γίνει «πολύ ελεγκτικός… gaslighting, όλο αυτό το είδος πραγμάτων». «Είναι μόνο ένας», λέει η Ντάρα, σκεπτικά. «Είναι ενάμισης», λέει η Ρόμπιν με σφιγμένα δόντια, για το νήπιό της. «Και ξέρει τι κάνει».
Η ίδια και η Ντάρα διστάζουν να αναμειχθούν, αλλά η εφηβική πίστη – και ο φόβος ότι ο θάνατος/εξαφάνιση της Γκρέτα μπορεί να σχετίζεται με το μυστικό στο δάσος – είναι βαθιά ριζωμένη. Σύντομα η Σάιρς τις έχει μαζί της και τις ερευνά, και η περιπέτεια ξεκινάει επίσημα. Περιλαμβάνει πολλά, με φρενήτικο ρυθμό, και η ενέργεια ποτέ δεν μειώνεται. Τόσο πολύ, που μπορεί να επιθυμήσεις περιστασιακά να σταματήσει για μια στιγμή, για να δώσει σε όλους την ευκαιρία να πάρουν ανάσα και να δώσουν χρόνο στα γεγονότα να “προσγειωθούν”. Αλλά συνολικά η εμπειρία είναι μια αλλεπάλληλη χαρά και θα έπρεπε να είσαι μια πολύ πικρόχολη ψυχή ή/και επαγγελματίας κριτικός για να το αναφέρεις καν ως ελάττωμα, ανάμεσα σε τόση διασκέδαση.
Υπάρχει κακόβουλη κατανάλωση αλκοόλ, αινιγματικές επιστολές που παραδίδονται με το χέρι, και ένας νεαρός ελκυστικός φύλακας ονόματι Λίαμ (Darragh Hand) που είναι πρόθυμος να αναλάβει την έρευνα του αφεντικού του. Υπάρχει ένα αυτοκινητιστικό ατύχημα, στοιχεία που αντλούνται από εφηβικά ημερολόγια και θαμμένες αναμνήσεις, ένα ταξίδι στην Πορτογαλία, ένας πιθανός δολοφόνος (Bronagh Gallagher), ανατροπές, στροφές, περιπλοκές, αποκαλύψεις και πολλά άλλα – συμπεριλαμβανομένου του Ardal O’Hanlon ως εκκεντρικού ιδιοκτήτη ξενοδοχείου και της Saoirse-Monica Jackson σε μια απόλυτα άγρια, τέλεια ερμηνεία μερικά επεισόδια αργότερα. Η τελευταία είναι αδύνατο να περιγραφεί και θα αποκάλυπτε πολλά αν το έκανα, αλλά πρέπει να την δεις αν δεις τίποτα άλλο φέτος.
Και όλα γράφονται με τη συνηθισμένη ευφυΐα, ωμότητα και ευαισθησία της ΜακΓκι. Οι ηθοποιοί (συμπεριλαμβανομένων των νεαρών που υποδύονται τις εφηβικές εκδοχές των ενήλικων πρωταγωνιστριών) κρατούν το όλο πράγμα μαζί και συναισθηματικά πιστευτό, αν και η παραλογιστική φύση της πλοκής αυξάνεται με περίπου γεωμετρικό ρυθμό – καθώς τα ερωτήματα της συνείδησης («Έχει κρίση Καθολικών»), της πίστης και του τι οφείλεται σε ποιον αρχίζουν να φαίνονται μέσα από το χάος και τα γέλια. Δέστε τις ζώνες σας και απολαύστε.
Το “How to Get to Heaven from Belfast” προβάλλεται στο Netflix.
