Η ταινία κινουμένων σχεδίων “Stitch Head”, μια παραγωγή που συνδυάζει ευρωπαϊκή χρηματοδότηση και ινδική κατασκευή, σηματοδοτεί μια ριζική αλλαγή στην καριέρα του σκηνοθέτη Steve Hudson. Ο Hudson, γνωστός για το κοινωνικό δράμα “True North” του 2006, το οποίο πραγματευόταν το θέμα της μετανάστευσης και πρωταγωνιστούσε ο Peter Mullan, στρέφεται πλέον στην τεχνολογία των pixels, μεταφέροντας στην οθόνη τα παιδικά βιβλία του Guy Bass. Το “Stitch Head” μοιάζει με ένα διστακτικό πρώτο βήμα σε έναν ήδη κορεσμένο χώρο, μια σύνθεση ιδεών και εικόνων που έχουμε δει σε πιο αισιόδοξες και επιτυχημένες παραγωγές.

Ο ομώνυμος ήρωας, Stitch Head, παρουσιάζεται ως ένα αγόρι με ετερόχρωμα μάτια, σαν του David Bowie, κεφάλι που θυμίζει μπέιζμπολ και τη φωνή του Asa Butterfield. Ο τόπος διαμονής του είναι ένα κάστρο με θέα τη μικρή πόλη Grubbers Nubbin, όπου ένας τρελός καθηγητής (Rob Brydon) πραγματοποιεί πειράματα που παραπέμπουν στον Frankenstein. Ενώ ο σχεδιασμός του κεντρικού χαρακτήρα είναι αξιόλογος – οι συνοδοί γονείς μπορεί να καταλήξουν να πλέκουν ρέπλικες της στολής του Stitch Head – το υπόλοιπο καστ των χαρακτήρων μοιάζει υπερβολικά εμπνευσμένο από το στυλ της Pixar. Ο τριχωτός μονοφθάλμιος φίλος του Stitch, Creature (Joel Fry), είναι εμφανώς ένα υβρίδιο του Mike και του Sully από το “Monsters, Inc.”. Όταν το δίδυμο αυτό αποδρά για να ενταχθεί σε μια περιοδεύουσα θίασο τεράτων, το “Stitch Head” αφηγείται μια μάλλον μελαγχολική και παραμορφωμένη ιστορία showbiz – αυτή ενός αγοριού που, όπως και η ίδια η ταινία, απλώς επιθυμεί να αγαπηθεί.

Σε σύγκριση με τις εντυπωσιακές παραγωγές της Pixar και της Sony, που διαθέτουν όλα τα οπτικοακουστικά πυροτεχνήματα, η ταινία του Hudson χαρακτηρίζεται από κενά σημεία και μια αίσθηση απουσίας, παρά το επιτελείο ηθοποιών με τις γνωστές φωνές. Τα φόντα είναι πιο λεπτομερή και πειστικά από το σενάριο. Με την ελεύθερα αιωρούμενη, ελαφρώς μακάβρια εικονογραφία του, το όλο έργο θυμίζει μια αποδυναμωμένη εκδοχή του “The Secret Adventures of Tom Thumb” του 1993, όπως θα την είχαν υλοποιήσει οι bolexbrothers, η “σκοτεινή” πλευρά του Aardman. Το “Stitch Head” είναι μια ταινία που αξίζει να τη δείτε στα παιδιά σας, παρά να τα πάτε σε κάποια άλλη παράσταση. Ευαίσθητα νεαρά θεαταριά μπορεί να τρομάξουν, ενώ οι μεγαλύτεροι ίσως αποκτήσουν εκείνο το βλέμμα αδιαφορίας που υποδηλώνει ότι έχουν ξαναδεί όλη αυτή την ιστορία.

Το “Stitch Head” προβάλλεται σε κινηματογράφους του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας από τις 13 Φεβρουαρίου.