Στη Βηρυτό, ο Σίμον Μπoύρι, ιδιοκτήτης καταστήματος κοσμημάτων, κάθεται πίσω από το γραφείο του, καπνίζοντας και απαντώντας σε τηλεφωνήματα. Δίπλα του, ο Αζίζ Αρίδα, που ασχολείται με εμπορεύματα όπως το σιτάρι, πειραματίζεται με κομπολόγια. Ο Σίμον, με δεκαετίες εμπειρίας στον κλάδο, δηλώνει ότι η πρόσφατη αύξηση και απότομη πτώση στις τιμές του χρυσού και του αργύρου έχουν προκαλέσει μεγάλη αναστάτωση. Μέχρι την Τετάρτη, η τιμή του χρυσού κυμαινόταν γύρω στα 5.000 δολάρια ανά ουγγιά (31,1 γραμμάρια), ανάμεσα στο πρόσφατο υψηλό των 5.595 δολαρίων και στο χαμηλό των 4.600 δολαρίων.

«Δεν μπορούμε να προβλέψουμε τίποτα», δήλωσε ο Σίμον. «Είναι τρελό. Είδατε ποτέ διακύμανση 20% σε μια μέρα;» ρώτησε τον Αζίζ, ο οποίος απάντησε σοβαρά: «Μόνο μια φορά. Το Τσέρνομπιλ». Η καταστροφή του πυρηνικού εργοστασίου στην Ουκρανία είχε εκτοξεύσει τις τιμές του σιταριού το 1986. Ωστόσο, σε αντίθεση με εκείνο το περιστατικό, δεν υπάρχει σήμερα κάποια ευρέως αποδεκτή και αναγνωρίσιμη αιτία για τις τόσο ραγδαίες και σύντομες διακυμάνσεις του χρυσού και του αργύρου.

«Κανείς δεν το καταλαβαίνει αυτό» Από το 2019, ο Λίβανος βιώνει μία από τις χειρότερες οικονομικές και τραπεζικές κρίσεις της σύγχρονης ιστορίας. Ωστόσο, ακόμη και πριν από αυτό, πολλοί Λιβανέζοι επένδυαν σε πολύτιμα μέταλλα, ιδίως χρυσό, ως μέσο προστασίας από τον πληθωρισμό. Ενώ οι τράπεζες έχουν χάσει την εμπιστοσύνη του κοινού, ο χρυσός θεωρείται ευρέως μια ασφαλής επένδυση που έχει σταθερά αυξανόμενη αξία. Τα πολύτιμα μέταλλα παραδοσιακά προσελκύουν αγοραστές σε περιόδους γεωπολιτικής ή οικονομικής αβεβαιότητας.

Ο τελευταίος χρόνος χαρακτηρίζεται από έντονη αστάθεια παγκοσμίως, και ιδίως στη Μέση Ανατολή. Η επιστροφή του Donald Trump στην εξουσία στις Ηνωμένες Πολιτείες, η χρήση δασμών, οι πιέσεις στην ανεξαρτησία της Federal Reserve, οι απειλές για την κατάληψη της Γροιλανδίας, η επέμβαση στη Βενεζουέλα και οι απειλές πολέμου με το Ιράν έχουν συμβάλει σε ένα κοκτέιλ αστάθειας. Όταν ρωτήθηκε για τις σοβαρές διακυμάνσεις, ένας κοσμηματοπώλης της Βηρυτού, που δεν θέλησε να δώσει το όνομά του, απάντησε λακωνικά: «Ρωτήστε τον Trump».

«Κανείς δεν το καταλαβαίνει αυτό», δήλωσε ο Khodr, ο οποίος επέλεξε να δώσει μόνο το μικρό του όνομα. Καθισμένος πίσω από ένα τραπέζι σε ένα κοσμηματοπωλείο της Βηρυτού, με δαχτυλίδια χρυσού σε γυάλινη προθήκη δίπλα του, πρόσθεσε ότι οι επιπτώσεις των απότομων διακυμάνσεων στο κόστος γίνονται ακόμη αντιληπτές, αλλά έχει υπάρξει αντίκτυπος στην επιχείρησή του. «Η δουλειά έχει επιβραδυνθεί», είπε.

«Δεν υπάρχει λογική» Οι αναλυτές διίστανται ως προς την αιτία της ταχείας αλλαγής στην αποτίμηση. Κάποιοι εικάζουν ότι οι πιο σταθερές οικονομικές συνθήκες και η άνοδος του δολαρίου οδήγησαν τους επενδυτές να πωλήσουν όταν η αποτίμηση ήταν σε υψηλό επίπεδο. Άλλοι διαφωνούν, υποστηρίζοντας ότι η πτώση ήταν μια διόρθωση και αντικατόπτριζε ότι το εμπόρευμα είχε υπερτιμηθεί.

Ωστόσο, ορισμένοι χρηματοοικονομικοί αναλυτές αναμένουν ότι ο χρυσός θα συνεχίσει να ανεβαίνει, με τους αναλυτές της JP Morgan να εκτιμούν ότι η αξία του θα μπορούσε να αυξηθεί κατά 30% μέχρι το τέλος του 2026. Ωστόσο, μπορεί να χρειαστεί χρόνος μέχρι οι αγοραστές ή οι κοσμηματοπώλες να αισθανθούν άνετα να αγοράζουν ξανά χρυσό. «Δεν βγάζει νόημα», δήλωσε ο Σίμον. «Η τιμή δεν θα έπρεπε να είναι τόσο υψηλή. Το κόστος εξόρυξης και επεξεργασίας σε ράβδους δεν έχει αλλάξει. «Δεν υπάρχει λογική», πρόσθεσε ο Αζίζ. «Είναι όλα κερδοσκοπία».

Επιπτώσεις στις επιχειρήσεις Ο Λίβανος συζητά επί του παρόντος έναν νόμο που θα προβλέπει, θεωρητικά, την επιστροφή στους καταθέτες μέρους των χρημάτων που έχουν αποκλειστεί από τις τράπεζες από το 2019. Από τότε, η χώρα αντιμετωπίζει σοβαρή κρίση ρευστότητας, και το νόμισμα έχει υποτιμηθεί κατά περισσότερο από 90%. Σήμερα, πολλοί βασίζονται στις εμβάσματα από συγγενείς που εργάζονται στο εξωτερικό. Από το 2020 έως το 2024, ο Λίβανος έλαβε κατά μέσο όρο 6,38 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως σε εμβάσματα. Το ποσό αυτό μειώθηκε σε 5,8 δισεκατομμύρια δολάρια το 2024.

Ωστόσο, πολλοί στο Λίβανο έχουν μακροχρόνια εύθραυστη εμπιστοσύνη στις τράπεζες και το χρηματοπιστωτικό σύστημα, ακόμη και πριν από την κρίση. Για την παλαιότερη γενιά Λιβανέζων, το 2019 δεν ήταν η πρώτη φορά που το νόμισμα κατέρρευσε στη διάρκεια της ζωής τους. Πολλοί που είχαν επενδύσει στη χώρα έχασαν χρήματα κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου, όταν η λιβανέζικη λίρα έπεσε από περίπου τρία λίρες ανά δολάριο ΗΠΑ σε περισσότερες από 1.000.

Ο χρυσός θεωρείται, λοιπόν, μια σχετικά ασφαλής επένδυση για τους Λιβανέζους. Η απότομη αύξηση του κόστους ανά ουγγιά θα έχει ωθήσει κάποιους στη χώρα να προσπαθήσουν να πουλήσουν μέρος του χρυσού τους. Ωστόσο, κοσμηματοπώλες όπως ο Σίμον διστάζουν να αγοράσουν αυτή τη στιγμή. «Είναι σίγουρα η επιχείρηση», είπε ο Σίμον. «Χθες, ένας πελάτης ήθελε να μου πουλήσει κάτι με χρυσό, αλλά δεν μπορούσα να το αγοράσω. Τι θα γίνει αν το αγόραζα από αυτόν για μια συγκεκριμένη τιμή, και την επόμενη μέρα κοστίζει 10% έως 20% λιγότερο;»