Η Κίνα έχει περάσει σε μια φάση όπου η γήρανση του πληθυσμού, οι ανάγκες ασφάλειας και ο εκσυγχρονισμός της βιομηχανίας διεκδικούν πόρους από τον ίδιο προϋπολογισμό. Αυτή η αλλαγή έρχεται μετά από μια διαρθρωτική προσαρμογή στον κλάδο της ακίνητης περιουσίας. Τα έσοδα από πωλήσεις γης, που κάποτε αποτελούσαν πυλώνα της τοπικής κρατικής χρηματοδότησης, έχουν μειωθεί σημαντικά και είναι απίθανο να ανακάμψουν. Οι ισολογισμοί θα πρέπει να επαναπροσδιοριστούν.

Το ερώτημα πλέον δεν είναι πόσο επιχείρημα μπορεί να διαθέσει το Πεκίνο, αλλά πού κατευθύνονται οι περιορισμένοι δημοσιονομικοί πόροι. Αυτό είναι σημαντικό τόσο για τις επιχειρήσεις όσο και για τις κυβερνήσεις σε ολόκληρη την Ασία.

Τρεις απαιτήσεις ανταγωνίζονται πλέον για τον ίδιο προϋπολογισμό στην Κίνα, καμία από τις οποίες δεν μπορεί να αναβληθεί. Πρώτον, η γήρανση. Το κόστος παροχής υγειονομικής περίθαλψης, συντάξεων και κοινωνικών υπηρεσιών αυξάνεται ετησίως. Η επέκταση της κάλυψης σε πληθυσμούς μεταναστών βελτιώνει τη σταθερότητα, αλλά εδραιώνει υψηλότερες υποχρεώσεις.

Δεύτερον, η ασφάλεια και η ανθεκτικότητα. Ο εκσυγχρονισμός της άμυνας, η ενεργειακή ασφάλεια και η διαφοροποίηση των αλυσίδων εφοδιασμού αποτελούν πλέον στοιχεία του δημοσιονομικού σχεδιασμού. Καθώς η Κίνα πλησιάζει το τεχνολογικό όριο, αυτά γίνονται πιο μόνιμα στοιχεία του προϋπολογισμού παρά προσωρινές απαντήσεις.

Τρίτον, ο βιομηχανικός εκσυγχρονισμός. Τα οικοσυστήματα ημιαγωγών, η προηγμένη κατασκευή και οι στρατηγικές τεχνολογίες απαιτούν συνεχή κρατική χρηματοδότηση. Αυτές οι δεσμεύσεις ενισχύουν την ικανότητα, αλλά μειώνουν την ευελιξία.

Τρία σημάδια δείχνουν πού κατευθύνονται οι δημοσιονομικές δυνατότητες. Πρώτον, παρακολουθήστε ποιες επαρχίες λαμβάνουν ρητές κεντρικές μεταφορές αντί να τους ζητείται να χρηματοδοτήσουν μόνες τους. Περιοχές που αναφέρονται σε κατανομές ομολόγων έχουν στήριξη. Άλλες λειτουργούν υπό περισσότερους περιορισμούς.

Δεύτερον, παρακολουθήστε ποιοι βιομηχανικοί τομείς εμφανίζονται στις οδηγίες προμηθειών και στις λίστες δανεισμού των ρυθμιστικών αρχών τραπεζών. Αυτά σηματοδοτούν την πρόσβαση στο κεφάλαιο πιο ξεκάθαρα από τις κεντρικές ομιλίες.

Τρίτον, δείτε πώς αναδιαρθρώνονται οι κρατικές επιχειρήσεις. Η ενοποίηση υποδηλώνει τομείς προτεραιότητας που είναι τοποθετημένοι για συνεχή υποστήριξη. Όταν οι λειτουργίες διασπώνται, συνήθως σημαίνει ότι η υποστήριξη αποσύρεται.

Αυτά τα σήματα έχουν μεγαλύτερη σημασία από τα τριμηνιαία στοιχεία ανάπτυξης. Δείχνουν την κατανομή εν κινήσει.

Η Κίνα δεν αντιμετωπίζει δημοσιονομική κρίση. Το κράτος διατηρεί ισχυρή διοικητική ικανότητα, εγχώριες αποταμιεύσεις και εργαλεία χρηματοδότησης. Αυτό που έχει στενέψει είναι η ευελιξία. Τα έσοδα έχουν επιβραδυνθεί δομικά. Τα έσοδα από γη παραμένουν καταπιεσμένα. Και η Κίνα μόλις ανέφερε την πρώτη μείωση των δημοσιονομικών εσόδων της από το 2020, ακόμη και όταν η συνολική ανάπτυξη διατηρήθηκε. Εν τω μεταξύ, οι υποχρεώσεις δεν μπορούν να αναβληθούν: η άμυνα, οι συντάξεις και η υγειονομική περίθαλψη χρειάζονται προσοχή χρόνο με το χρόνο.

Η πρόσφατη έκδοση ομολόγων εξαιρετικά μακράς διάρκειας για αναβαθμίσεις εξοπλισμού δείχνει πώς λειτουργεί αυτό τώρα. Τα χρήματα διοχετεύονται σε καθορισμένες προτεραιότητες, όχι σε ολόκληρη την οικονομία. Οι δημοσιονομικές αποφάσεις καθορίζουν πλέον ποιοι τομείς λαμβάνουν συνεχή υποστήριξη. Το αποτέλεσμα δεν είναι στασιμότητα, αλλά επιλεκτικότητα: η ανάπτυξη συνεχίζεται, αλλά είναι πιο σταθερή, πιο άνιση και στενότερα συνδεδεμένη με τις δημοσιονομικές προτεραιότητες.

Σε όλη την Ασία, αυτή η δημοσιονομική επιλεκτικότητα αναδιαμορφώνει ήδη τη ζήτηση. Ο εκσυγχρονισμός των δικτύων και η αυτοματοποίηση εργοστασίων, που και τα δύο υποστηρίζονται από πολυετή κεντρική χρηματοδότηση, ευνοούν προμηθευτές με αποδεδειγμένη αξιοπιστία έναντι του χαμηλότερου κόστους. Οι ιαπωνικές εξαγωγές βιομηχανικού εξοπλισμού και εξοπλισμού αυτοματισμού προς την Κίνα έχουν διατηρηθεί καλύτερα από τους τομείς που επικεντρώνονται στον καταναλωτή.

Μεγάλοι βιομηχανικοί όμιλοι δομούν πλέον τις δραστηριότητές τους στην Κίνα γύρω από συμβασιοποιημένα, συνδεδεμένα με την πολιτική έργα, αντί για επέκταση που βασίζεται στην αγορά. Αυτό περιορίζει την ευκαιρία, αλλά καθιστά επίσης τις αποδόσεις πιο προβλέψιμες.

Αυτό τροφοδοτεί επίσης άμεσα το εμπόριο. Καθώς η εγχώρια δαπάνη της Κίνας γίνεται πιο επιλεκτική, η πίεση των εξαγωγών αυξάνεται στο περιθώριο, ιδιαίτερα σε βιομηχανικά αγαθά και ενδιάμεσα εξαρτήματα. Για την Ασία, αυτό σημαίνει εντονότερο ανταγωνισμό σε τρίτες αγορές, ταχύτερη μετατόπιση των αλυσίδων εφοδιασμού και συχνότερη πολιτική παρέμβαση για την προστασία της τοπικής ικανότητας. Οι δημοσιονομικές επιλογές της Κίνας διαμορφώνουν όλο και περισσότερο τις περιφερειακές εμπορικές ροές.

Για τη Νοτιοανατολική Ασία, η διαφοροποίηση των αλυσίδων εφοδιασμού δεν είναι πλέον επεισοδιακή. Τοποθεσίες με αξιόπιστη υποδομή, πολιτική συνέχεια και κλίμακα συνεχίζουν να προσελκύουν ανακατευθυνόμενες επενδύσεις, ιδιαίτερα σε ηλεκτρονικά, εξαρτήματα ενέργειας και προηγμένη κατασκευή.

Πρόσφατα, σε ένα περιφερειακό διοικητικό συμβούλιο κατασκευών, η συζήτηση δεν ήταν για επέκταση. Ήταν για την αναπαραγωγή προμηθευτών, την προσθήκη αποθηκών και την αύξηση του κεφαλαίου κίνησης – όχι επειδή είχε αλλάξει η ζήτηση, αλλά επειδή είχαν αλλάξει οι κανόνες.

Για τις εταιρείες που δραστηριοποιούνται εκεί, αυτό δεν εμφανίζεται ως κρίση. Εμφανίζεται ως τριβή: καθυστερημένες εγκρίσεις, υψηλότερη ασφάλιση, επιπλέον τεκμηρίωση και μεγαλύτεροι κύκλοι μετρητών.

Οι τράπεζες της ηπειρωτικής χώρας έχουν αναπροσανατολίσει τις προτεραιότητες δανεισμού. Η οικιακή πίστωση δεν έχει εξαφανιστεί, αλλά η σπάνια ικανότητα του ισολογισμού κατευθύνεται πλέον προς υποδομές, βιομηχανία και αλυσίδες εφοδιασμού ευθυγραμμισμένες με την πολιτική. Οι προτάσεις καταναλωτικών δανείων έχουν δώσει τη θέση τους σε χρηματοδότηση αλυσίδας εφοδιασμού για εγκεκριμένους κατασκευαστικούς τομείς, διακανονισμό εμπορικών συναλλαγών για έργα που υποστηρίζονται από το κράτος και διασυνοριακές πλατφόρμες που υποστηρίζουν τη μετατόπιση στη Νοτιοανατολική Ασία. Τα νοικοκυριά εξακολουθούν να έχουν σημασία, αλλά το κεφάλαιο πλέον επενδύεται εκεί όπου η πολιτική ορατότητα και οι ταμειακές ροές είναι πιο σαφείς.

Στην πράξη, λιγότεροι τομείς λαμβάνουν ευρεία υποστήριξη. Οι εταιρείες που ευθυγραμμίζονται με τις κυβερνητικές προτεραιότητες αποκτούν πρόσβαση σε συμβάσεις και χρηματοδότηση. Εκείνες που δεν το κάνουν πρέπει να σταθούν στα δικά τους πόδια. Οι κρατικές επιχειρήσεις λειτουργούν με στενότερες εντολές. Οι τοπικές κυβερνήσεις λειτουργούν με πιο σκληρά όρια προϋπολογισμού.

Για τους επενδυτές, το κεφάλαιο συγκεντρώνεται σε δίκτυα ηλεκτρικής ενέργειας, αυτοματισμό και logistics, καθώς και σε υποδομές που συνδέονται με εθνικές προτεραιότητες. Οι αποδόσεις προέρχονται από συμβασιοποιημένες ταμειακές ροές, όχι από ανακάμψεις καταναλωτών ή εύκολη πίστωση. Οι επιχειρήσεις που βασίζονται στην κατανάλωση νοικοκυριών ή στην ανάπτυξη που συνδέεται με την ακίνητη περιουσία αντιμετωπίζουν μεγαλύτερη προσαρμογή.

Αυτή η πορεία θα άλλαζε μόνο υπό τη διαρκή μεταβολή: μια ανάκαμψη της ακίνητης περιουσίας που θα αποκαθιστούσε τα έσοδα από γη. αύξηση της παραγωγικότητας από την αυτοματοποίηση ή την τεχνητή νοημοσύνη που θα διεύρυνε τη φορολογική βάση χωρίς να αυξήσει το κόστος εργασίας. ή μια διαρκής χαλάρωση των γεωπολιτικών πιέσεων που θα μείωνε τις δαπάνες που σχετίζονται με την ασφάλεια. Μέχρι τότε, η κατανομή παραμένει ο περιοριστικός παράγοντας.

Η επόμενη φάση θα διαμορφωθεί από το πού τοποθετούν οι κυβερνήσεις τους περιορισμένους δημοσιονομικούς πόρους και πώς ανταποκρίνονται οι επιχειρήσεις. Όσοι περιμένουν ευρύ κινεζικό ερέθισμα θα απογοητευτούν. Όσοι προσαρμοστούν νωρίς στις ορατές, επαναλαμβανόμενες δεσμεύσεις, δίνοντας προσοχή στις επαρχίες που λαμβάνουν μεταφορές, στους τομείς στις οδηγίες προμηθειών και στις κρατικές επιχειρήσεις που ενοποιούνται, θα βρουν ευκαιρία.

Σε έναν περιορισμένο κόσμο, η ανάγνωση της κατανομής έχει μεγαλύτερη σημασία από την παρακολούθηση των στόχων ανάπτυξης. Αυτό είναι πλέον το μήνυμα της Κίνας προς την Ασία.