Μια ομάδα πολιτών των Ηνωμένων Πολιτειών και οργανώσεις για τα δικαιώματα των μεταναστών έχουν καταθέσει αγωγή με στόχο να αμφισβητήσουν την εκτεταμένη αναστολή επεξεργασίας μεταναστευτικών θεωρήσεων για 75 χώρες από την κυβέρνηση του προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών, Donald Trump. Η αγωγή, που κατατέθηκε τη Δευτέρα, υποστηρίζει ότι η κυβέρνηση Τραμπ βασίζεται σε μια ψευδή αφήγηση για να δικαιολογήσει την αναστολή επεξεργασίας θεωρήσεων, μία από τις σημαντικότερες περιοριστικές πολιτικές στη νόμιμη μετανάστευση στην ιστορία της χώρας.
Η αγωγή κατηγορεί την πολιτική ότι «συνιστά μια παράνομη απαγόρευση με βάση την εθνικότητα στη νόμιμη μετανάστευση και ένα νέο σύνολο μεροληπτικών, παράνομων κανόνων δημόσιας επιβάρυνσης που στερεί από οικογένειες και εργαζόμενους τη διαδικασία που εγγυάται ο νόμος», σύμφωνα με μια επισκόπηση της υπόθεσης από το National Immigration Law Center, το οποίο είναι μεταξύ των ομάδων που υποστηρίζουν τη νομική προσφυγή. Η εκτενής αγωγή 106 σελίδων επιπλέον ισχυρίζεται ότι η διοίκηση βασίζεται «σε έναν αβάσιμο και αποδεδειγμένα ψευδή ισχυρισμό ότι οι υπήκοοι των καλυπτόμενων χωρών μεταναστεύουν στις Ηνωμένες Πολιτείες για να κάνουν αθέμιτη χρήση παροχών σε μετρητά και είναι πιθανό να καταστούν «δημόσια βάρη»».
Το Υπουργείο Εξωτερικών έχει περιγράψει την ενέργεια, η οποία ανακοινώθηκε στα μέσα Ιανουαρίου, ως «παύση» στην επεξεργασία μεταναστευτικών θεωρήσεων σε «χώρες των οποίων οι μετανάστες λαμβάνουν προνοιακά επιδόματα από τον αμερικανικό λαό σε απαράδεκτα ποσοστά». Το τμήμα δεν έχει αποκαλύψει τα κριτήρια που χρησιμοποίησε για να καθορίσει ποιες χώρες προστέθηκαν στη λίστα, η οποία έρχεται στο πλαίσιο μιας ευρύτερης προσπάθειας να περιοριστούν οι νόμιμες μεταναστευτικές οδοί προς τις ΗΠΑ και να απελαθούν οι υπήκοοι χωρίς έγγραφα από τη χώρα. Στις πληγείσες χώρες περιλαμβάνονται το Αφγανιστάν, το Μπαγκλαντές, η Μογγολία, η Βραζιλία, η Κολομβία, η Καμπότζη, η Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, η Αιθιοπία, η Νιγηρία, η Σενεγάλη, η Γκάνα, η Σομαλία και η Ρωσία. Η λίστα περιλαμβάνει επίσης το Κουβέιτ, την Ιορδανία, τον Λίβανο, την Τυνησία, το Ιράκ, τη Συρία και την Υεμένη, καθώς και πολλές χώρες της Καραϊβικής, του Ειρηνικού και της Ανατολικής Ευρώπης. Οι μη μεταναστευτικές θεωρήσεις, συμπεριλαμβανομένων των θεωρήσεων για επαγγελματικούς και τουριστικούς σκοπούς, παραμένουν εξαιρούμενες. «Το πάγωμα θα παραμείνει ενεργό μέχρι οι ΗΠΑ να μπορέσουν να διασφαλίσουν ότι οι νέοι μετανάστες δεν θα αποσπούν πλούτο από τον αμερικανικό λαό», ανέφερε το Υπουργείο Εξωτερικών τον Ιανουάριο.
Περισσότερες από δώδεκα οργανώσεις και άτομα που ονομάστηκαν ως ενάγοντες στην αγωγή της Δευτέρας, καθώς και οι επτά νομικές οργανώσεις που τους υποστηρίζουν, υποστηρίζουν ότι η πολιτική της διοίκησης κάνει κατάχρηση του λεγόμενου λόγου «δημόσια επιβάρυνση» για την απαγόρευση εισόδου, όπως ορίζεται στον Νόμο περί Μετανάστευσης και Εθνικότητας (INA). Η διάταξη, υποστηρίζουν, προορίζεται να είναι μια απόφαση που λαμβάνεται σε «εξατομικευμένη» βάση ότι ένα άτομο κινδυνεύει να καταστεί «κυρίως και μόνιμα εξαρτώμενο από την κυβέρνηση για τη διαβίωσή του» εάν του χορηγηθεί μεταναστευτικό καθεστώς. Με τη σειρά τους, δήλωσαν ότι η διοίκηση παραβιάζει μια άλλη διάταξη του INA, η οποία λέει ότι «κανένα πρόσωπο δεν θα λάβει καμία προτίμηση ή προτεραιότητα ούτε θα διακριθεί στην έκδοση μεταναστευτικής θεώρησης λόγω της φυλής, του φύλου, της εθνικότητας, του τόπου γέννησης ή του τόπου κατοικίας του προσώπου». Επιπλέον, ισχυρίζεται ότι η διοίκηση έχει υιοθετήσει μια υπερβολικά ευρεία ερμηνεία του τι συνιστά «δημόσια επιβάρυνση». Οι ενάγοντες περιλαμβάνουν πολίτες των ΗΠΑ που είχαν υποβάλει αίτηση και είχαν εγκριθεί για τα μέλη της οικογένειάς τους, συμπεριλαμβανομένων παιδιών και συζύγων, να τους ενωθούν στις ΗΠΑ, μια διαδικασία γνωστή ως «ενοποίηση οικογένειας». Άλλοι ενάγοντες περιελάμβαναν αλλοδαπούς που είχαν εγκριθεί για μεταναστευτικές θεωρήσεις μέσω της εξειδικευμένης απασχόλησής τους. Ο Hasan Shafiqullah, επιστάμενος δικηγόρος μετανάστευσης στην The Legal Aid Society, χαρακτήρισε την πολιτική του Υπουργείου Εξωτερικών «αυθαίρετη, παράνομη και βαθιά επιζήμια για οικογένειες που έχουν ακολουθήσει τους κανόνες και απλώς επιδιώκουν να επανενωθούν με αγαπημένα τους πρόσωπα». Άλλοι δικηγόροι που υποστηρίζουν την υπόθεση τόνισαν ότι η πολιτική επηρεάζει δυσανάλογα ανθρώπους από την Αφρική, τη Μέση Ανατολή, τη Νότια και Κεντρική Ασία και την Ανατολική Ευρώπη. Ο Baher Azmy, νομικός διευθυντής του Center for Constitutional Rights, κατηγόρησε τη διοίκηση ότι βασίζεται σε «προφανώς προσχηματικές ιδέες για μη λευκές οικογένειες που λαμβάνουν αδικαιολόγητα επιδόματα». «Το Κογκρέσο και το Σύνταγμα απαγορεύουν την υπεροχή των λευκών ως βάση για τη μεταναστευτική πολιτική.» Η αγωγή επισημαίνει επίσης «αυθαίρετες και απαξιωτικές» δηλώσεις από τον Trump και αξιωματούχους της διοίκησης σχετικά με τους μετανάστες που είναι πιθανό να λάβουν δημόσια οφέλη. Επισημαίνει ότι οι περισσότεροι μετανάστες δεν δικαιούνται τις περισσότερες κυβερνητικές προνοιακές παροχές, ωστόσο υποχρεούνται να πληρώνουν τοπικούς, πολιτειακούς και ομοσπονδιακούς φόρους. Το Υπουργείο Εξωτερικών δεν απάντησε σε αίτημα για σχόλια σχετικά με τη νέα νομοθεσία από το Al Jazeera. Οι αμερικανικές υπηρεσίες συνήθως δεν σχολιάζουν εκκρεμείς δικαστικές υποθέσεις.
Οι πιθανότητες επιτυχίας της νέας αγωγής, η οποία έρχεται εν μέσω ενός κατακλυσμού νομικών προσφυγών, παρέμεναν ασαφείς. Οι ενάγοντες έχουν κερδίσει τουλάχιστον προσωρινές αναστολές σε πολλά βασικά μεταναστευτικά ζητήματα, ιδιαίτερα σε σχέση με τη χρήση του Alien Enemies Act του 1798 από τον Trump για την ταχεία απέλαση φερόμενων μελών συμμοριών και την προσπάθειά του να τερματίσει την ιθαγένεια κατά τη γέννηση, καθώς οι αγωγές προχωρούν στο δικαστικό σύστημα. Πολλές μακροπρόθεσμες αποφάσεις παραμένουν αβέβαιες. Εν τω μεταξύ, το 2018, μια απόφαση 5-4 από το συντηρητικά κυριαρχούμενο Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ επικύρωσε την παύση επεξεργασίας θεωρήσεων του Trump για πολλές μουσουλμανικές χώρες, συμπεριλαμβανομένου του Ιράν, της Συρίας, της Υεμένης, της Λιβύης και της Σομαλίας. Στην απόφαση του 2018, οι περισσότεροι δικαστές έκκριναν ότι ο πρόεδρος είχε ευρεία διακριτική ευχέρεια να περιορίσει την είσοδο ατόμων στις ΗΠΑ. Εκείνη την εποχή, η κυβέρνηση Τραμπ επικαλέστηκε ανησυχίες για την «εθνική ασφάλεια» αντί για το επιχείρημα της «δημόσιας επιβάρυνσης» που έχει χρησιμοποιήσει στην πιο πρόσφατη αναστολή.
