Στην Υεμένη, η επισιτιστική κρίση λαμβάνει ανησυχητικές διαστάσεις, με την οικογένεια του Μεχντί Γαλέμπ Νασρ στην πρωτεύουσα Σαναά να αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα της καθημερινής πάλης για επιβίωση. Ο Νασρ, άνεργος και με προβλήματα όρασης, αδυνατεί να προσφέρει στην πενταμελή οικογένειά του ούτε τα βασικά. Η πρώην ενασχόλησή του με το παγωτατζίδικο, που του εξασφάλιζε εισόδημα, έγινε αδύνατη λόγω της επιδείνωσης της υγείας του, αφήνοντάς τον να συλλέγει πλαστικά μπουκάλια για ελάχιστα χρήματα, που δεν φτάνουν ούτε για ένα γεύμα.
Η κατάσταση αυτή δεν είναι μεμονωμένη. Σύμφωνα με το Διεθνές Κέντρο Διάσωσης (IRC), περισσότεροι από 18 εκατομμύρια άνθρωποι, δηλαδή πάνω από τον μισό πληθυσμό της Υεμένης, αναμένεται να βιώσουν επιδείνωση της πείνας στις αρχές του 2026. Νέες προβλέψεις του συστήματος παρακολούθησης πείνας Integrated Food Security Phase Classification (IPC) δείχνουν ότι ένα επιπλέον εκατομμύριο άνθρωποι κινδυνεύουν άμεσα από απειλητική για τη ζωή πείνα.
Η χώρα βρίσκεται αντιμέτωπη με μια νέα, επισφαλή φάση ελλείψεων τροφίμων, επιδεινωμένη από τις συνεχιζόμενες συγκρούσεις και την εμπλοκή περιφερειακών δυνάμεων. Χρόνια πολέμου, μαζικών εκτοπισμών, μείωσης της ανθρωπιστικής χρηματοδότησης, απλήρωτων μισθών, πληθωρισμού και διεθνών κυρώσεων έχουν καταστρέψει τα μέσα διαβίωσης και έχουν περιορίσει την πρόσβαση σε βασικές υπηρεσίες υγείας και διατροφής.
Η Υεμένη έχει βρεθεί στο επίκεντρο εντάσεων μεταξύ Σαουδικής Αραβίας και Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, με τον κύριο νότιο αυτονομιστικό σχηματισμό, το Southern Transitional Council (STC), να αποκτά τον έλεγχο περιοχών στα νότια και ανατολικά της χώρας, φτάνοντας κοντά στα σύνορα της Σαουδικής Αραβίας. Η αντίδραση του βασιλείου με αεροπορικές επιδρομές οδήγησε σε ανάκτηση των περιοχών από τις φιλο-Σαουδικές δυνάμεις.
Για τον Νασρ και την οικογένειά του, η αναζήτηση τροφής είναι καθημερινός αγώνας. Η γυναίκα του και οι πέντε κόρες του τον συνοδεύουν στη συλλογή μπουκαλιών, για να μην χαθεί. Το εισόδημά τους, περίπου 600 Γιμενικά ριάλ (λίγο παραπάνω από 1 δολάριο), δεν επαρκεί για ένα γεύμα. “Δεν έχουμε ούτε γκαζιέρες για να μαγειρέψουμε, και όταν έχουμε, το μόνο που μπορούμε να μαγειρέψουμε είναι ρύζι”, αναφέρει ο Νασρ, προσθέτοντας ότι “χθες βράδυ, κοιμηθήκαμε χωρίς να φάμε”. Ο ίδιος συνδέει την άθλια κατάσταση της οικογένειάς του με την “ξένη επιθετικότητα” που ξεκίνησε το 2015. Η πραγματικότητα της περιστασιακής εργασίας, της μείωσης των γευμάτων και των νυχτών χωρίς τροφή, αναμένεται να συνεχιστεί για το ήμισυ του πληθυσμού, με εκατομμύρια οικογένειες να ζουν κάτω από το όριο επιβίωσης, βυθισμένες στη φτώχεια.
